Καμπανάκι… σοβαρότητας

Στην πραγματικότητα προσγειώθηκαν οι ποδοσφαιριστές του Αρη και ο Νίκος Αναστόπουλος μετά την πρώτη ήττα της ομάδας στο πρωτάθλημα. Μπορεί βαθμολογικά η ομάδα να έμεινε ανεπηρέαστη, συνεχίζοντας από τη θέση οδηγού την κούρσα με διαφορά ασφαλείας μάλιστα το +7, σίγουρα αποτελεί όμως ηχηρό καμπανάκι για άμεση αγωνιστική βελτίωσή της.

Η ήττα στη Δράμα δεν είναι απόρροια της μέτριας εμφάνισης των ποδοσφαιριστών στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Είναι συνδυασμός των συνεχόμενων μέτριων –για τα δεδομένα της ποιότητας του ρόστερ- εμφανίσεων που πραγματοποιούν  εδώ και καιρό, κυρίως μακριά από το Κλεάνθης Βικελίδης.  Σαφώς και μία ήττα δεν φέρνει την καταστροφή, πόσω μάλλον όταν έχουν προηγηθεί 13 νίκες και ο Αρης δείχνει ξεκάθαρα ότι είναι το φαβορί στο φετινό πρωτάθλημα.

Η ήττα, όμως, είναι φυσικό και αναπόφευκτό κομμάτι της ζωής, άρα και του παιχνιδιού. Οσο και αν προσπαθούμε να την αποφύγουμε, αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι θα τη γευτούν. Και στον Αρη, λίγο η χαλαρότητα με την οποία προσεγγίζουν τους αγώνες  οι ποδοσφαιριστές, λίγο η διαφορά ασφαλείας που έχουν από τον δεύτερο και λίγο η ποιοτική ανωτερότητα για την οποία διακρίνεται σαν σύνολο, κάποια στιγμή θα την γευόντουσαν.

Το πρώτο και πιο πρόσφατο καμπανάκι άλλωστε είχε χτυπήσει στην Καβάλα, στη νίκη του Αρη επί του Βυζαντίου, ενώ νωρίτερα είχαν προηγηθεί αυτά σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Χρυσούπολη. Με εξαίρεση το τελευταίο ματς, στα υπόλοιπα ο Αρης έφυγε νικητής, έστω και δύσκολα. Δεν απέφυγε την απώλεια, όμως, και την πλήρωσε στη Δράμα.

Στο πρώτο, από τα 15, φετινό παιχνίδι που ο Αρης (σ.σ.: είχε –πριν τη Δράμα- την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος με 31 γκολ) δεν σκοράρει!  Κι όμως, αυτή η ήττα μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη εμπειρία για τους ποδοσφαιριστές και τον Νίκο Αναστόπουλο, ούτως ώστε να προσγειωθούν και να προσεγγίσουν  με περισσότερη σοβαρότητα τους επόμενους αγώνες.