Καλό να θέλεις, αν δεν μπορείς τι γίνεται;

Η εικόνα του ΠΑΟΚ στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό δεν μπορεί να δημιουργεί έκπληξη σε κανέναν. Ήταν μία ομάδα φοβισμένη, με παίκτες που έδειχναν να έχουν περισσότερο το νου τους στο «να μην χάσουμε γιατί θα μας περιμένει δύσκολη νύχτα». Είναι κρίμα γενικά για τον έλληνα ποδοσφαιριστή, όμως δεν είναι και λίγες οι φορές που έχει αυτό κατά νου, ειδικά όταν παίζει σε μεγάλη ομάδα. Δεν είναι όμως μόνο αυτό το θέμα. Δεν είμαι πολύ σίγουρος αν μπορούσαν να κάνουν και κάτι παραπάνω οι παίκτες του ΠΑΟΚ.

Δεν είναι μόνο η διαφορά ποιότητας. Υπάρχει αλλά πιθανώς δεν είναι τόσο μεγάλη όσο φάνηκε ή φαίνεται στα τελευταία ματς. Στο φινάλε διαφορά ποιότητας σε κάποια άτομα, υπήρχε και στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό, όμως δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για άλλα ματς, στα οποία ο ΠΑΟΚ δεν είχε και πολύ καλύτερη εικόνα. Το πράγμα φώναζε εδώ και καιρό. Η γκέλα θα ερχόταν, η κατάρρευση παραμόνευε και απλώς περίμεναν νομίζω και οι υπεύθυνοι στον ΠΑΟΚ το πότε.

Δεν είναι μόνο θέμα ποιότητας. Υπήρξαν ομάδες κατά καιρούς, που υστερούσαν σε ποιότητα, αλλά έβγαζαν στο γήπεδο διάθεση, τρεξίματα, σωστό πρέσινγκ, υψηλή ένταση και φυσικά αποτέλεσμα. Από τον ΠΑΟΚ όλα αυτά λείπουν. Για κάποιον λόγο που θα πρέπει ίσως να διευκρινιστεί από το τεχνικό τιμ, ο ΠΑΟΚ μοιάζει να χάνει εντελώς την φρεσκάδα που τον διέκρινε στα πρώτα ματς. Δεν είναι σύμπτωση να είναι ντεφορμέ όλοι οι παίκτες και δεν πρόκειται για μία κοιλιά λόγω δύο – τριών κακών αποτελεσμάτων. Είναι η εικόνα μας ομάδας που δείχνει ότι έχει ξεμείνει από βενζίνη και δεν μοιάζει ικανή να βρει δυνάμεις από πουθενά.

Δεν είναι ασφαλώς τα πολλά παιχνίδια. Δεν είχε λιγότερα ο Ολυμπιακός, δεν έπαιξε λιγότερα ο Παναθηναϊκός, είχε πιθανώς περισσότερα ο Αστέρας Τρίπολης. Συνεπώς αλλού θα πρέπει να αναζητηθεί το πρόβλημα στο συγκεκριμένο κομμάτι. Παράλληλα ο ΠΑΟΚ μοιάζει να μην έχει σταθερό αγωνιστικό πλάνο. Ο Περέιρα έχει σταθεροποιηθεί στην κορυφή της επίθεσης, αλλά ποτέ δεν ήταν σέντερ φορ, ο Κλάους που έκανε μισή ευκαιρία γκολ, παίζει κάπου αριστερά, ο Σαλπιγγίδης παίζει δεξι μπακ, χαφ ή αμυντικό χαφ κατά περίσταση (μακριά δηλαδή κι αυτός από τον τόπο δράσης), ο Σκόνδρας έπαιξε με ανάποδο πόδι μπακ, ενώ σε γενικές γραμμές ένα πλάνο ανάπτυξης ως ομάδα, δεν φαίνεται να υπάρχει. Το planB αγνοείται, διότι γίνεται πρώτα προσπάθεια για να γίνει αντιληπτό το planA.

Αυτά δεν αφορούν μόνο την ποιότητα των παικτών. Αφορούν προφανώς το όλο τιμ, τον τρόπο που η ομάδα δουλεύει, τον τρόπο που συμπεριφέρεται αγωνιστικά. Όπως στα πρώτα ματς, που η ομάδα «πετούσε» και «στραγγάλιζε» τους αντιπάλους, υποδεικνυόταν ο σχεδόν τέλειος τρόπος αντιμετώπισης, τώρα δεν μπορεί παρά να παρατηρηθεί το ολοκληρωτικό μπλοκάρισμα. Κι αν μέχρι χθες, θεωρητικά έλεγε κανείς ότι ο ΠΑΟΚ έμεινε στο μείον οχτώ από τον Ολυμπιακό, από σήμερα, ενδεχομένως οφείλει να σκέφτεται πως είναι στο συν οχτώ από τον Παναιτωλικό, που έρχεται φορτσάτος από πίσω. Κι ενόψει play-off, ο ΠΑΟΚ μοιάζει να είναι ο πιο ντεφορμέ από τους τέσσερις που λογικά θα μπούνε. Ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό…