Ίσως το μυστικό για τον ΠΑΟΚ να είναι η ένταση στο παιχνίδι του
Από τις 14 Ιανουαρίου 2026 και το ματς Κυπέλλου με τον ΟΦΗ είχε να ηττηθεί η ΑΕΚ εντός συνόρων και της έσπασε το αήττητο ο ΠΑΟΚ με το χθεσινό 3-1. Επίσης, για πρώτη φορά στην εποχή Νίκολιτς, η ΑΕΚ δέχθηκε τρία γκολ από αντίπαλό της εντός Ελλάδας.
Όχι, η ΑΕΚ δεν έγινε φυσικά καμία αχτύπητη υπερομάδα για αντιπάλους εντός συνόρων, απλά η αναφορά γίνεται για να αναδείξει το μέταλλο του ΠΑΟΚ, ότι ακόμη και σε κακή περίοδο για εκείνον, μπορεί να παίρνει μεγάλα αποτελέσματα.
Το χθεσινό, βέβαια, δεν ήταν μεγάλο κυρίως για βαθμολογικούς λόγους, αλλά επειδή ο ΠΑΟΚ ήθελε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ μία νίκη για να ηρεμήσει και να βγει από το κλίμα εσωστρέφειας που τον ταλαιπωρεί τους τελευταίους μήνες.
Οι «ασπρόμαυροι»πήραν αυτοί τη νίκη, κυρίως γιατί έβαλαν ένταση στο παιχνίδι τους, γνώριζαν τι ήθελαν να πάρουν από το ματς και κυρίως πώς να το πετύχουν.
Προσέξτε για να αντιληφθείτε πώς ΔΕΝ ισχύουν μερικά στερεότυπα που μπορεί να έχει κάποιος στο μυαλό του για το πώς πήρε ο ΠΑΟΚ τη νίκη στο ντέρμπι δικεφάλων. Η κατοχή μπάλας ήταν 36-64% υπέρ της ΑΕΚ. Με απλά λόγια, ο ΠΑΟΚ δεν είχε πρόβλημα να δίνει την μπάλα στην αντίπαλό του και να την χτυπάει σε γρήγορες μεταβάσεις. Κάπως έτσι ήρθε και το γκολ του Μπάνζα από την σέντρα του Κένι και κυρίως το δεύτερο γκολ, από τον Σορετίρε που πήρε την μπάλα από το κέντρο και βγήκε γρήγορα στην κόντρα επίθεση και σκόραρε μετά από μία έξυπνη συνεργασία με τον Ζίβκοβιτς.
Την μεγαλύτερη ένταση στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ την έβαλε ο Ντιαγέ που ήτανη πραγματικά πανταχού παρών, έδωσε απίστευτες μονομαχίες, δημιούργησε, απείλησε και εν τέλει σκόραρε και στο φινάλε, όταν αντικαταστάθηκε, αποθεώθηκε από τον κόσμο που στο πρόσωπό του βλέπει ένα παλικάρι που ήρθε πριν λίγες εβδομάδες στην ομάδα να… σκίζεται να την βοηθήσει. Εξ ου και το πολύ θερμό χειροκρότημα.
Ο Μπάνζα που έφερε χθες το 4-4-2 από την αρχή και το κλειδί που λέγεται Ντιαγέ
Η ένταση που βγάζουν ορισμένοι παίκτες του ΠΑΟΚ είναι κάτι που οι άνθρωποι της ομάδας το περίμεναν καιρό νωρίτερα και το ότι αυτό συνέβη χθες έχει να κάνει και με την αλλαγή διάταξης, σχήμα με δύο φορ, και με την καλή κατάσταση αρκετών παικτών. Ο ίδιος ο προπονητής του ΠΑΟΚ, όταν ρωτήθηκε γιατί προχώρησε χθες και όχι νωρίτερα στην αλλαγή διάταξης στο χθεσινό ματς, αναφέρθηκε ορθά κοφτά στο ότι ως τώρα είχε ορισμένους παίκτες ανέτοιμους για να πάει σε αυτή, «φωτογραφίζοντας» τον Μπάνζα.
Χθες και ο Κονγκολέζος ήταν ανεβασμένος σκοράροντας για τρίτο διαδοχικό παιχνίδι και ο Γιάκιτς με τον Χατσίδη και τιν Σορετίρε με το υπέροχο γκολ επίσης και ο Κένι έκανε πολύ καλό ματς, ενώ και ο Γιαννούλης όσο περνούσε η ώρα ανέβαινε. Για τον Ζίβκοβτς δεν χρειάζεται να γράψω, καθώς έχει γεννηθεί με την ένταση μέσα του. Όμως, πάνω από οποιονδήποτε άλλο χθες, θα βάλω τον Ντιαγέ γιατί έκανε ένα παιχνίδι πολύ πάνω από το μέσο όρο, κυνηγώντας κάθε μπάλα και πατώντας κάθε σπιθαμή του γηπέδου. Στο τέλος επιβραβεύτηκε με ένα ωραίο γκολ και έδειξε ότι αυτός είναι το κλειδί για την εφαρμογή του 4-4-2, γιατί κουμπώνει άριστα με τον Μπάνζα που κινείται πιο κοντά στην περιοχή και είναι πάντα σε επίκαιρη θέση για γκολ.
Το ζητούμενο, όμως, είναι αυτή την απόδοση να την έχει και στα άλλα παιχνίδια ο ΠΑΟΚ, να μην παρουσιάσει σκαμπανεβάσματα. Και γρήγορα γίνεται αντιληπτός, ο ρόλος του τερματοφύλακα, πώς μπορεί να περάσει πράγματα στους συμπαίκτες του.
Όλο αυτό που περιγράφουμε πρακτικά σημαίνει καλή ψυχολογική προετοιμασία και καλή επαφή παικτών-προπονητή εντός αποδυτηρίων. Σε αντίθεση με πολλές Κασσάνδρες που ήθελαν τους παίκτες να μην γουστάρουν τον Λίσι και άρα να μην επιδιώξουν να τον στηρίξουν. Το χθεσινό ματς ήρθε να επιβεβαιώσει πόσο ρηχή είναι όλη αυτή η συζήτηση...
