«Είμαι λεπτός, κοντός, αλλά και τρελός»

«Είμαι λεπτός, κοντός, αλλά και τρελός»

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΖΑΓΚΡΕΜΠ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ

 

Συνέντευξη στον Βασίλη Βλαχόπουλο

 

 

 

Στη βαλκανική κουλτούρα που κυριαρχεί στα πέριξ του αγωνιστικού χώρου, ξαφνικά εμφανίστηκε η μεσογειακή ομορφιά, η αυθεντική ιταλική τρέλα. Ενας κοντούλης ανάμεσα στα θηρία (μπασκετικά και… υψομετρικά). Χαμογελαστός, ολίγον θεοπάλαβος, πρόσχαρος άνθρωπος. Τον βλέπεις και ανοίγει η καρδιά σου. Με casual ντύσιμο, βασισμένο στα ιταλικά πρότυπα. Αυτός είναι ο Τζιανμάρκο Ποτζέκο, είναι αλήθεια βέβαια ότι τη «μούρλα» του συγκεκριμένου κυρίου, δεν έχουν καταφέρει να την περιγράψουν ούτε οι Ιταλοί συνάδελφοι. Βλέποντας τον 43χρονο, προπονητή πλέον, αρχικά νιώσαμε έκπληξη. «Τί κάνει ένας Ιταλός εδώ;».

 

Πιαστήκαμε αδιάβαστοι, αλλά με τη βοήθεια της μηχανής αναζήτησης στοιχείων διαπιστώσαμε ότι ο βραχύσωμος Ιταλός έχει αναλάβει την τεχνική ηγεσία της κροατικής Τσεντεβίτα. Δίχως δεύτερη σκέψη, σπεύσαμε στο σημείο που βρισκόταν. «Φίλε μου, κάτσε γιατί θα χάσω το είδωλό μου. Αν δεν βγω μια φωτογραφία μαζί του, θα σκάσω», μας είπε. Εννοούσε τον Παναγιώτη Γιαννάκη. «Μην στεναχωριέσαι, είναι σχολιαστής αγώνα, δεν θα πάει πουθενά», τον καθησυχάσαμε. Αν ξεκινήσουμε να εξιστορούμε τα κατορθώματα του Ποτζέκο, θα χρειαστούν δύο έντυπες εκδόσεις. Επαναστατικός, ανατρεπτικός. Μεγάλο ταλέντο, ηγέτης αλλά και απρόβλεπτος. Ουδείς προπονητής κατάφερε να τον ελέγξει. «Αυτοί νομίζουν ότι ο πλέι μέικερ πρέπει να βάζει μόνο έξι πόντους και να κατεβάζει την μπάλα. Αυτά πέθαναν.

 

Οι ευθύνες του είναι μεγαλύτερες», είχε πει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90, βλέποντας μπροστά. Συνήθιζε να βάφει τα μαλλιά του. Πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, πολύχρωμα… Ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. «Πάντα ήθελα να διασκεδάζω αυτό που κάνω. Τίποτα περισσότερα, τίποτα λιγότερο. Ναι, έχω μια γλυκιά τρέλα γιατί θέλω να περνάω καλά», μας είπε. Ως προπονητής, έχει έξι κανόνες. Απαιτεί αγάπη μεταξύ των παικτών, κανένα ξενύχτι παραμονή του αγώνα και ζητά από τους παίκτες να είναι ειλικρινείς μαζί του. Να του ανοίγουν την καρδιά τους. Κυρίως όμως, θέλει να περνούν καλά. Επίσης, απαγορεύεται οποιαδήποτε καθυστέρηση στην προπόνηση.

 

«Ολοι ήθελαν τον Βασιλειάδη»

 

Ο Τζιανμάρκο Ποτζέκο παραμένει στην ιταλική (αθλητική) επικαιρότητα. Οι αντιδράσεις του στη διάρκεια των αγώνων παραμένουν ακραίες, στις συνεντεύξεις Τύπου εμφανίζεται με ανοιχτά πουκάμισα, έφτασε στο σημείο να παίξει άμυνα και σε παίκτη της αντίπαλης ομάδας. Τώρα είναι στη Τσεντεβίτα η οποία το καλοκαίρι άσκησε ισχυρή πίεση στον Κώστα Βασιλειάδη ώστε να τον υπογράψει. «Εγώ δεν έκανα τίποτα. Ρωτήστε του τζένεραλ μάνατζερ της ομάδας και τους προπονητές, είπε κι έδειξε κάποιους κυρίους στο βάθος».

 

Η έκφραση του προσώπου του άλλαξε όταν του σημειώσαμε ότι είμαστε από την Ελλάδα. «Ο Βασιλειάδης είναι πολύ καλός παίκτης. Μου αρέσει το γενικότερο στιλ του. Ολες οι ομάδες ήθελαν να τον υπογράψουν», συμπλήρωσε. Είναι αλήθεια ότι η συνύπαρξη του Ιταλού προπονητή με τον Ελληνα γκαρντ θα παρουσίαζε ενδιαφέρον. Παρεμπιπτόντως, το παρατσούκλι του Ποτζέκο είναι «πυρηνική μύγα». Του το απέδωσαν λόγω αγωνιστικών και σωματικών χαρακτηριστικών. «Για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι και ο πιο φυσιολογικός άνθρωπος στον πλανήτη. Αυτή ήταν η συμπεριφορά μου. Όταν όμως είσαι λεπτός και κοντός δεν παίζεις μπάσκετ. Για να παίξεις, πρέπει να βρεις έναν άλλον τρόπο. Αυτό έκανα εγώ», συμπλήρωσε.

 

Ο Ποτζέκο επηρέασε όμως μια ολόκληρη γενιά. «Μην ξεχνάμε όμως ότι κι εμείς παραμένουμε αγόρια. Για μένα, το σημαντικότερο είναι να διασκεδάζεις αυτό που κάνεις. Όταν φθάσεις δηλαδή στο τέλος μιας διαδρομής να νιώθεις ευτυχισμένος και γεμάτος. Νιώθω τυχερός γιατί έκανα κάτι διασκεδαστικό, βγάζοντας μάλιστα και χρήματα. Είναι σημαντικό να έχεις καλές σχέσεις με τους φιλάθλους, τον κόσμο. Προσωπικά διασκέδαζα τα πάντα». Στον επίλογο της συζήτησης, δεν θα μπορούσαμε να μην ρωτήσουμε για την εθνική Ιταλίας. Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με τη «σκουάντρα ατζούρα» στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αλλά στο Ευρωμπάσκετ του 1999, η κόντρα του με τον προπονητή, Μπόγκτναν Τάνιεβιτς, του κόστισε μια θέση στο ρόστερ της ομάδας που πήρε το χρυσό.