««Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μια σφαίρα με βρήκε εδώ στο στόμα. Η άλλη σφαίρα με βρήκε στο πόδι. Εμένα κάποιος με έπιασε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ.
Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε
από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωσε.
Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια».
«Ήμουν άβουλο πλάσμα λόγω κακοποίησης»
Πέρα από το αιματηρό περιστατικό, η Αγγελική Ηλιάδη
προχώρησε σε μια οδυνηρή αναδρομή στα χρόνια της συμβίωσής της με τον
επιχειρηματία. Η ίδια έκανε λόγο για μια περίοδο απόλυτου εγκλωβισμού,
όπου η σωματική και ψυχολογική βία ήταν καθημερινότητα.
«Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι,
άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και
δεν μπορείς να κάνεις τίποτα», εξομολογήθηκε.
Όπως υποστήριξε, η κακοποίηση την είχε μετατρέψει σε ένα «άβουλο
πλάσμα» που ζούσε υπό το καθεστώς του τρόμου.
Οι απειλές για την
οικογένειά της και το παιδί της λειτουργούσαν ως δεσμά που την εμπόδιζαν
να ζητήσει βοήθεια.
«Κάποια στιγμή μου είχε περάσει από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο κάπου
αλλά δεν τολμούσα, φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό
στην οικογένειά μου. Υπήρχαν τέτοιες απειλές», ανέφερε, στέλνοντας
παράλληλα ένα μήνυμα προς όλες τις γυναίκες:
«Όταν όμως ένας άντρας
σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για πάντα. Τέλος».
