Του Θάνου Μπούζα
Είναι πολύ καλό για την ποδοσφαιρική ενσυναίσθηση του καθενός μας, να προχωρούμε στην ανάλυση ενός παιχνιδιού, τα υπέρ και τα κατά της ομάδος αφού έχουν περάσει αρκετές ώρες από τη λήξη του και στην καλύτερη περίπτωση αφού το έχουμε παρακολουθήσει για δεύτερη φορά από την τηλεόραση. Ιδίως για τους χιλιάδες, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας, που παραβρεθήκαμε στο γήπεδο, η αγωνία για κάθε φάση και για το πιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, σου σμίκρυνε τη δυνατότητα να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα για το πως εξελίχθηκε το ματς και ποια ήταν τα υπέρ και τα κατά που παρουσίασαν ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ.
Δεν θα επαναλάβουμε απόψεις και συμπεράσματα που εκπονήθηκαν από δημοσιογραφικά δημοσιεύματα ή αντανακλούν τη γνώμη των φιλάθλων. Δεν έχει νόημα, παρ’ ότι εκφράζουν τη δική σου άποψη, να επαναλαμβάνεις αυτά που λίγο ή πολύ έχουν αναφερθεί. Εμείς θα επικεντρωθούμε στην αντίδραση παικτών, προπονητή και προέδρου της ΑΕΚ, τόσο κατά τη διάρκεια του ματς όσο και μετά τη λήξη του.
Παρακολουθήσαμε ενέργειες κατά τη διάρκεια του ματς και ακούσαμε δηλώσεις μετά τη λήξη του, που καταδεικνύουν εμφατικά ότι το ισόπαλο αποτέλεσμα ήταν ΕΠΙΤΥΧΙΑ για τους Αθηναίους. Ο ποδοσφαιρικός φόβος διακατείχε προφανώς έντονα τους ανθρώπους της. Πίστευαν -και όχι άδικα- ότι ακόμη και ο λαβωμένος ΠΑΟΚ με σημαντικές απουσίες αλλά και ο εξουθενωμένος ΠΑΟΚ από τα συνεχή ντέρμπι, διέθετε την ικανότητα να τους συνθλίψει. Με απόντες τους Κωνσταντέλια, Πέλκα, Ντεσπότοφ, Ιβανούσετς. Με τον Μεϊτέ να παίζει με ενέσεις και να πονάει από το πρώτο ημίχρονο. Με Ζίφκοβιτς, Τάισον, Μπάμπα, Κεντζιόρα να κινδυνεύουν με αγωνιστική υπερκόπωση από τα συνεχή εξουθενωτικά ενενηντάλεπτα, ο ΠΑΟΚ είχε απέναντί του μια ομάδα που τον φοβόταν. Δεν είναι η άποψή μας αλλά από γεγονότα που τα είδαμε με τα μάτια μας και τ’ ακούσαμε με τα αυτιά μας. Μετά τη λήξη του ματς όλοι έδειχναν άκρως ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα. Παρά το γεγονός ότι η ισοβαθμία με τον ΠΑΟΚ δεν τους ωφελεί, προφανώς ο φόβος για την ήττα από μια «κουτσουρεμένη» ομάδα τους διακατείχε πλήρως. Ο Σέρβος προπονητής τους Μάρκο
Νίκολιτς προχώρησε σε τρεις διακοπές προκειμένου να πραγματοποιήσει αλλαγές στο δεύτερο ημίχρονο ακόμη και μετά το 90΄. Ο Μουκουντί σταμάτησε 2 φορές το παιχνίδι σε σύνολο χρόνου πάνω από 5 λεπτά. Η ΑΕΚ ήθελε προφανώς να αποφύγει και την παραμικρή πιθανότητα να υποστεί ήττα. Μάλιστα το ήθελε τόσο πολύ που ενώ μπορούσε με σημαντικές πιθανότητες να διεκδικήσει τη νίκη απέναντι στον ελλιπή και κουρασμένο ΠΑΟΚ, κρύφτηκε στο καβούκι της χρονοκαθυστέρησης. Το περιτύλιγμα σ’ αυτό το καβούκι έβαλε ο διαιτητής της αναμέτρησης Χαρμ Όσμερς που ενώ κατά τη διάρκεια του αγώνα ήταν πολύ καλός στη λήξη του παρακολουθήσαμε ένα ατόπημα που θα μπορούσε να αλλάξει τη ροή του ματς. Οι καθυστερήσεις θα έπρεπε να αγγίξουν ίσως και να υπερκεράσουν το δεκάλεπτο. Ο φίλαθλος κόσμος μόλις είδε να σηκώνεται ο αριθμός 6 αντέδρασε έντονα όπως και ο Λουτσέσκου. Είδαμε στο Λεβαδειακός -Ολυμπιακός εκτός της ανακάλυψης της κόκκινης κάρτας να δίδονται 8 λεπτά καθυστερήσεις. Δεν θέλουμε να επεκταθούμε μεταποιώντας την αρθρογραφία σε χρονόμετρο αλλά κάπου πρέπει να μπει ένα τέλος.
Συμπερασματικά: Ο ΠΑΟΚ έδωσε ότι είχε και δεν είχε για να κερδίσει και η ΑΕΚ για να μη χάσει. Δεν λέμε ότι ο ΠΑΟΚ ήταν ανώτερος αλλά το ότι το ήθελε πολύ περισσότερο. Αυτό που επιθυμούμε είναι ο κόσμος να συνεχίσει να δίνει στην ομάδα την ώθηση που χρειάζεται ο κάθε ποδοσφαιριστής προκειμένου να ξοδεύει και την τελευταία ικμάδα της ψυχολογικής και σωματικής του δύναμης για να πετύχει το καλύτερο δυνατό. Όπως ακριβώς έκανε και με την ΑΕΚ!
