Η κορυφαία στιγμή και ο μεγαλύτερος αθλητής της ιστορίας του Άρη

Ο Αρης κλείνει σήμερα 101 χρόνια ζωής και ένδοξης ιστορίας και οι φίλαθλοί του γιορτάζουν γεμάτοι υπερηφάνεια τα γενέθλιά του.

Ποια όμως σε όλα αυτά τα 101 χρόνια είναι η πιο σημαντική στιγμή του συλλόγου; Σίγουρα δύσκολη η απάντηση, διότι στο μυαλό όλων έρχονται πολύ παραπάνω από μία. Ο καθένας όμως ξεχωρίζει στην καρδιά του αυτή που τον... γέμισε περισσότερο. Πιο εύκολο ίσως το ερώτημα για τον αθλητή που δόξασε περισσότερο τα χρώματα του συλλόγου. Τέσσερις δημοσιογράφοι του Αρη απαντούν λοιπόν στα ερωτήματα και καταθέτουν την προσωπική τους άποψη στο metrosport.gr.

Γιώργος Στράντζαλης: Το έπος της Μαδρίτης και ο κορυφαίος των κορυφαίων

Όταν μου ζητήθηκε να γράψω για το ποια θεωρώ την σημαντικότερη στιγμή στη μακρά ιστορία του Αρη, δεν κρύβω ότι περάσανε από τα μάτια μου πολλές στιγμές. Τι να πρωτο-σκεφτείς άλλωστε. Από πού να πιαστείς; Από το μπάσκετ και την εποχή που μεσουρανούσε ο Αρης χαρίζοντας απλόχερα στην Ελλάδα λάμψη, από το γεγονός ότι ο Αρης ήταν η πρώτη ομάδα που έφερε πρωτάθλημα στο Βόλεϊ ή από τις σπουδαίες ευρωπαϊκές πορείες στο ποδοσφαιρικό τμήμα; Αποφάσισα, όμως, να κρατήσω μία στιγμή την οποία είχα την τύχη να ζήσω. Το έπος στη Μαδρίτη θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη μου. Ο Αρης του Εκτορ Κούπερ έκανε την ανατροπή, έριξε εκτός την κάτοχο του Europa League, στο σπίτι της, σκορπίζοντας χαμόγελα σε χιλιάδες κόσμου. Θεωρώ τεράστια επιτυχία την είσοδο στους 32 της Ευρώπης και μάλιστα σε μια χώρα που καμία άλλη ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα δεν έχει καταφέρει να κάνει κάτι σπουδαίο. Βέβαια, η συνέχεια (δεν αναφέρομαι φυσικά στο ματς με την Μάντσεστερ Σιτι…) για τον ποδοσφαιρικό Αρη και το γεγονός ότι εν έτει 2015, στα 101 χρόνια ζωής του, παλεύει για την άνοδο από την Γ’ Εθνική δεν συνάδει με τη λάμψη και την προσφορά -ιστορικά- αυτού του συλλόγου. 

Για το ποιον θεωρώ μεγαλύτερο αθλητή του Αρη; Εδώ τα πράγματα είναι λίγο πολύ ξεκάθαρα. Όχι μόνο στο δικό μου μυαλό νομίζω, αλλά στο περισσότερων. Θα απαντήσω ο Νίκος Γκάλης και εξηγούμαι:  Είναι ο κορυφαίος έλληνας καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών και ο άνθρωπος που άλλαξε τη μοίρα του αθλήματος στη χώρα μας. Που για τη χάρη του μίλησε μέχρι και ο Τζόρνταν. Που για τον Γκάλη καθηλώνονταν εκατομμύρια Ελληνες στις τηλεοράσεις τους. Για τον δουν τον «Νικ» και τον Αρη.

Θέλετε κι΄ άλλα…;

Κώστας Γιαλαμάς: Ο αξεπέραστος «γκάνγκστερ» και η «πρωτιά» στη Μαδρίτη

Αν υπάρχει μια ερώτηση που μπορείς να απευθύνεις σε Αρειανό και να είσαι σίγουρος για το ποια απάντηση θα συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία, ρώτα τον «Ποιον θεωρεί τον κορυφαίο αθλητή της ιστορίας του Αρη». Ούτε εγώ θα πρωτοτυπήσω. Ο Νίκος Γκάλης θα πω κι ας μην είχα τη χαρά να τον ζήσω. Δεν μιλάμε για έναν απλό αθλητή. Μιλάμε για τον άνθρωπο που άλλαξε τον ομαδικό αθλητισμό στην Ελλάδα, συνέδεσε όσο κανείς το όνομά του με ένα άθλημα και «απογείωσε» τον Αρη, οδηγώντας στο χτίσιμο της μεγάλης αυτοκρατορίας του συλλόγου. Η πασιφανής επιλογή του Γκάλη, δεν πρέπει να αφαιρεί, βέβαια, λάμψη από τον Ντίνο Κούη, τον άνθρωπο που συνδέθηκε όσο κανείς με τον ποδοσφαιρικό Αρη και τον οδήγησε σε σπουδαίες επιτυχίες.

Αναφορικά, τώρα, με την ερώτηση για την κορυφαία στιγμή της ιστορίας, είναι προφανές πως οι περισσότεροι από όσους ερωτηθήκαμε, θα διαλέξουμε μια στιγμή που ζήσαμε. Μια στιγμή που δεν θα ανασύρουμε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας. Επομένως, φοβερό το έπος της Περούτζια, αξέχαστα τα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα, αξεπέραστη η μπασκετική αυτοκρατορία, εμβληματική η κατάκτηση του πρωταθλήματος βόλεϊ, αλλά η στιγμή που οι Αρειανοί της δικής μου ηλικίας δεν θα άλλαζαν με τίποτα, δεν θα ήταν άλλη από το διπλό πρόκρισης στη Μαδρίτη, επί της κατόχου του Europa League, αλλά και του Super Cup Ευρώπης, Ατλέτικο. Το πρώτο και μοναδικό -μέχρι σήμερα- διπλό Ελληνικής ομάδας στην Ισπανία. Ελπίδα όλων, βέβαια, δεν μπορεί να είναι άλλη από το να μπορέσει σύντομα ο Αρης να επιστρέψει εκεί που πραγματικά αξίζει, γιατί τα όσα βιώνει φέτος, μπορεί να μην αναφέρονται στο μέλλον ως... μεγάλες στιγμές, αλλά, σίγουρα, δεν πρόκειται να βγουν ποτέ από το μυαλό όσων βρίσκονται στο πλευρό αυτής της ομάδας σε αυτή την πρωτοφανή της περιπέτεια στη Γ' Εθνική κατηγορία.

Βασίλης Βλαχόπουλος: Η επανάσταση του Νικ και το Τορίνο

Υποχρεωτικό αλλά και περιττό ερώτημα για τον μεγαλύτερο αθλητή στην ιστορία του Αρη. Κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Νίκο Γκάλη σε επίπεδο αθλητικής, κοινωνικής και πολιτιστικής προσφοράς. Από τα σπλάχνα του συλλόγου βγήκαν σπουδαίοι αθλητές/προσωπικότητες με διαχρονική προσφορά στην ομάδα, κανείς κατάφερε αυτό που πέτυχε ο «Νικ». Την επανάσταση στον ελληνικό αθλητισμό, την αναγωγή του μπασκετικού Αρη στη δημοφιλέστερη ομάδα της δεκαετίας του ’80. Εκείνη την εποχή, ο Αρης είχε την ευλογία να κατευθύνεται από ισχυρές προσωπικότητες όπως οι Γιάννης Ιωαννίδης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Ακης Μιχαηλίδης. Ο Νίκος Γκάλης ήταν όμως ο κύριος εκφραστής, ο αθλητής πρότυπο.

Οσο για την μεγαλύτερη στιγμή, δύσκολη επιλογή. Το 1970 ο Αρης κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος στο ποδόσφαιρο, εννιά χρόνια αργότερα γκρέμισε το κατεστημένο της Αθήνας με την κατάκτηση του πρωταθλήματος μπάσκετ. Ακολούθησαν τα χρόνια της μπασκετικής αυτοκρατορίας, τα ενδοξότερα στην ιστορία του συλλόγου και το αλησμόνητο πρωτάθλημα του 1991 απέναντι σε θεούς και δαίμονες. Πολύ ξεχωριστή στιγμή ήταν όμως η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1993 στο Τορίνο, έπειτα από τρεις ανεπιτυχείς προσπάθειες για το Πρωταθλητριών σε ισάριθμα φάιναλ φορ. Εκεί «έσπασε» ένα απωθημένο πολλών ετών, ελάχιστοι προέβλεψαν ό,τι εκείνος ο ιστορικός τίτλος ήταν στην αρχή των πέτρινων χρόνων που ακολούθησαν.

Γιώργος Τεριακής: Ο Γκάλης και το «Καλντερόν»

Στο ερώτημα ποιος είναι ο κορυφαίος αθλητής στην Ιστορία του Άρη, σε οποιοδήποτε άθλημα, αναμφισβήτητα, το μυαλό όλων πηγαίνει στον έναν και μοναδικό, Νίκο Γκάλη. Ο «γκάνγκστερ» ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε όχι μόνο τον ρου της ιστορίας του μπασκετικού Άρη, αλλά και ολόκληρου του αθλήματος στη χώρα μας. Έκανε όλους τους Έλληνες να κάθονται καθηλωμένοι στις τηλεοράσεις τους, πλην των τυχερών που βρίσκονταν στο γήπεδο, για να παρακολουθούν τα επιτεύγματά του. Δικαίως λοιπόν θεωρείται ο κορυφαίος αθλητής του συλλόγου και κατά τη γνώμη μου, όλης της Ελλάδας.

Όσον αφορά την κορυφαία στιγμή του συλλόγου, σε όλα τα αθλήματα, υπάρχουν πολλές και η καθεμιά έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία. Πολλοί θα πούνε για τα Πρωταθλήματα και τα Κύπελλα που κατέκτησε η ομάδα μπάσκετ, άλλοι θα πούνε για το Κύπελλο του 1970 στο ποδόσφαιρο ή το έπος της Περούτζια. Κάποιοι λιγότεροι ίσως θυμηθούν το Πρωτάθλημα του βόλεϊ το 1997. Προσωπικά, θα σταθώ σε μία στιγμή που την έζησα ως φίλαθλος από τις κερκίδες του «Βιθέντε Καλντερόν». Το 2-3 στη Μαδρίτη κόντρα στην Υπερπρωταθλήτρια Ευρώπης εκείνη τη χρονιά Ατλέτικο. Τα συναισθήματα που πλημμύρισαν τους 4.000 Αρειανούς που βρέθηκαν εκεί και όλους τους υπόλοιπους που έβλεπαν ή άκουγαν το παιχνίδι, τη στιγμή του γκολ του Λαζαρίδη, αλλά και λίγο αργότερα με το σφύριγμα της λήξης, δεν περιγράφονται. Στιγμές βαθιά χαραγμένες για πάντα…