Η εμμονή με τον Μπουλούτ

Πέρασε στα… ψιλά των δηλώσεων του Σπύρου Παπαθανασάκη μετά το τέλος του τοπικού ντέρμπι με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ και το χιτσκοκικό όπως εξελίχθηκε 3-3. «Μέχρι την πρώτη αλλαγή πίστευα ότι θα κερδίσουμε τον αγώνα» είπε ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Ηρακλής στην κάμερα της Nova.

Τι εννοούσε άραγε ο πρόεδρος των «κυανόλευκων»; Προφανώς, αν και δε το διευκρίνισε ο ίδιος, αναφερόταν στην απόφαση του Νίκου Παπαδόπουλου να αντικαταστήσει τον Κερέμ Μπουλούτ στο 63^Ο λεπτό της αναμέτρησης και όχι σε αυτή του Ιγκόρ Τούντορ ένα λεπτό αργότερα. Όταν και επέλεξε τον Στέφανο Αθανασιάδη, σε μία προσπάθεια του κροάτη τεχνικού να «γυρίσει» το παιχνίδι. Ακολούθως όπως ουσιαστικά υπονόησε ο ισχυρός άνδρας του Ηρακλή έχασε την πίστη του για την κατάκτηση της νίκης.

Η… αποκωδικοποίηση των δηλώσεων του κ. Παπαθανασάκη σημαίνει ότι ο ίδιος θεωρούσε ότι ο τούρκος επιθετικός δεν έπρεπε να βγει από τον αγώνα. Για μία στιγμή όμως. Πρώτον οι αποφάσεις επί του αγωνιστικού ανήκουν πάντοτε στον προπονητή. Εκτός αν αυτός παίρνει… χαρτάκι και παριστάνει απλώς τον τεχνικό. Στην περίπτωση του Νίκου Παπαδόπουλου όμως δε συμβαίνει αυτό.

Δεύτερον και επίσης πολύ σημαντικό. Ο Μπουλούτ μετά το 60^ο λεπτό έδειξε εμφανώς να… κρεμάει. Κατέθεσε ψυχή και αγωνιστικότητα, πίεσε ψηλά, ειδικά τον Βίτορ για να μην έχει ανεβάσματα όπως είχε στηθεί το αγωνιστικό πλάνο και πιστώνεται το μισό πρώτο γκολ του Μακρή. Αντισταθμίζοντας για ακόμη μία φορά το ποιοτικό έλλειμμα που έχει με τα προαναφερθέντα στοιχεία. Ως εδώ όλα καλά. Όμως το να υπάρχει εμμονή στο πρόσωπό του και η πεποίθηση ότι είναι ο ποδοσφαιριστής που μπορεί να αλλάξει την εικόνα των «κυανόλευκων» ή ακόμη και να ηγηθεί αυτών στα δύσκολα υπάρχει μία μεγάλη διαφορά.

Ναι, ο 23χρονος επιθετικός είναι επιλογή του κ. Παπαθανασάκη. Ναι, ίσως πολλές φορές έχει παρεξηγηθεί με τον τρόπο που αντιδράει και είναι το λιγότερο άκομψος. Αποδείχτηκε εξάλλου και κατά την αλλαγή του. Ενώ προηγουμένως και μετά την επίτευξη του 1-0 έσπευσε να αγκαλιάσει και να ευχαριστήσει με τον τρόπο του τον προπονητή του.

Για την εμπιστοσύνη που του έδειξε να βρίσκεται στο αρχικό σχήμα. Απόφαση που ξάφνιασε πολλούς αλλά ήταν εκ του αποτελέσματος απόλυτα πετυχημένη. Είναι όμως τουλάχιστον… unfair να γίνονται υποδείξεις ή παρατηρήσεις σε αυτόν που καθοδηγεί προπονητικά την ομάδα. Τα πράγματα άλλωστε είναι απλά, σχεδόν απλοϊκά. Σου κάνει ο προπονητής; Τον κρατάς, τον περιβάλλεις με εμπιστοσύνη και πορεύεσαι μαζί του. Στο πλάνο που έχετε συμφωνήσει να ακολουθηθεί τα επόμενα χρόνια. Δεν σου κάνει; Λύνεις τη συνεργασία μαζί του και αναζητείς τον επόμενο, καλύτερο και πιο ικανό. Τόσο απλά και ξεκάθαρα.