Ο Αρης αποχαιρέτησε το EuroCup, αφήνοντας ανάμεικτα συναισθήματα στους φίλιους του.
Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος το περασμένο φθινόπωρο, μεγέθυνε τις απαιτήσεις των φίλων των «κίτρινων» και γέννησε το όνειρο, ακόμη και για παρουσία στον Τελικό της διοργάνωσης.
Ο αποκλεισμός του Αρη, όποιος τον προσεγγίζει ρεαλιστικά, δεν είναι αποτυχία, ούτε καταστροφή. Μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει… καμπανάκι για τη συνέχεια, αλλά μέχρις εκεί.
Η φετινή χρονιά είναι κομβική για το μέλλον του Αρη. Είναι η αφετηρία για το «χτίσιμο» της ομάδας, γι’ αυτό και όλη η προσπάθεια αντιμετωπίζεται, από τους περισσότερους, καλοπροαίρετα. Το ζήτημα είναι η επόμενη χρονιά, για την οποία οι δρόμοι είναι δύο: Ή θα κάνει το βήμα ποιοτικής αναβάθμισης, ενισχύοντας το ρόστερ ή θα εγκλωβιστεί σε ρόλο μίας καλής, αλλά όχι ισχυρής αγωνιστικά ομάδας.
Η επόμενη σεζόν δεν θα κρίνει μόνο μια πρόκριση. Θα κρίνει την κατεύθυνση ολόκληρου του πρότζεκτ.
Η πορεία του Άρη στο EuroCup ήταν ένα μείγμα αποτελεσμάτων: Σπουδαίο διπλό στην πρεμιέρα στη Βενέτσια, κέρδισε στο δρόμο επίσης ομάδες όπως η Slask, διιπλό και απέναντι στο Hamburg.
Όμως υπήρξαν και βαριές ήττες όπως π.χ. από Manresa με μεγάλο σκορ. Ακόμη έχασε σε κρίσιμα παιχνίδια που θα έδιναν πλεονέκτημα στη μάχη πρόκρισης.
Η ομάδα είχε τελικά έναν μέτριο απολογισμό 8–9 νίκες/ήττες στη διοργάνωση. Η ομάδα έδειξε ανταγωνιστικότητα, αλλά όχι σταθερότητα.
Σε κρίσιμα παιχνίδια:
• Δεν είχε καθαρό ηγέτη για τις τελευταίες κατοχές.
• Δεν βρήκε εύκολους πόντους όταν το παιχνίδι πήγαινε πόντο-πόντο.
• Δεν επέβαλε ρυθμό.
Ο Αρης δεν ήταν από τις αδύναμες ομάδες της διοργάνωσης και πέτυχε σημαντικά αποτελέσματα. Δεν ήταν όμως σταθερά δυνατή ώστε να θεωρηθεί υποψήφια για πρόκριση στα νοκ-άουτ.
Αν η ομάδα στόχευε να παίζει ανταγωνιστικά και να «χτίζει» σταδιακά έναν κορμό παικτών στην Ευρώπη, το πέτυχε σε σημαντικό βαθμό. Είχε καλές στιγμές, με αξιόπιστες αγωνιστικά εμφανίσεις.
Αν το τελικό αποτέλεσμα κριθεί με βάση τον στόχο της πρόκρισης στην επόμενη φάση του EuroCup και κάτι παραπάνω, ο αποκλεισμός κρίνεται ως αποτυχία. Ελειψε η σταθερότητα, η ποιότητα στο ρόστερ με παίκτες πρωταγωνιστές και το βάθος που απαιτούν τέτοιοι στόχοι.
Ο Αρης παρουσίασε σκαμπανεβάσματα μέσα στη σεζόν, έλλειψη συνέπειας σε κρίσιμα παιχνίδια, κακές εκκινήσεις αγώνων ή «νεκρά» διαστήματα που κόστισαν.
Ακόμη είχε πρόβλημα στο σκοράρισμα σε σετ παιχνίδι, έλλειψη καθαρού go-to scorer σε κλειστά ματς.
Όλα αυτά δεν ήταν ανεξάρτητα από το περιορισμένο budget σε σχέση με τις ομάδες που διεκδικούν το τρόπαιο.
Ο Αρης βασίστηκε σε ελεγχόμενο τέμπο και οργανωμένο σετ παιχνίδι. Και σ’ αυτή την περίπτωση όμως η μπάλα «κολλούσε» στα χέρια των χειριστών.
Ακόμη του έλλειπε το ελεύθερο σουτ, είχε ανισσοροποία στα τρίποντα και λίγους πόντους από το transition και πάθαινε… vertigo στο 4o δεκάλεπτο.
Ο αποκλεισμός του Αρη στο EuroCup δεν είναι απλώς ένας αγωνιστικός αποκλεισμός. Είναι ένα γεγονός με συμβολικό βάρος για έναν σύλλογο που έχει ταυτίσει την ταυτότητά του με την ευρωπαϊκή παρουσία.
Ο Αρης δεν είναι μια «απλή» ομάδα που διεκδικεί μια ευρωπαϊκή συμμετοχή. Είναι σύλλογος με ευρωπαϊκό παρελθόν, με εποχές που άφησε έντονο αποτύπωμα στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ. Οπότε το ερώτημα παραμένει: Πότε θα επιστρέψει στις μεγάλες στιγμές του παρελθόντος;
Ο κόσμος του Άρη διψά για ευρωπαϊκές βραδιές. Παρά τον αποκλεισμό, η στήριξη παραμένει. Το ζήτημα είναι αν η απογοήτευση θα μετατραπεί σε πίεση ή σε ώθηση.
Και κάτι ακόμη: Την πίκρα που γέμισε ο αποκλεισμός θα τη «σβήσει» η αισιόδοξη δήλωση του Σιάο; «Θα επιστρέψουμε καλύτεροι και πιο δυνατοί του χρόνου». Αυτό θα το δείξει ο χρόνος.
Ακολουθήστε
τη σελίδα του metrosport.gr και
στο google news
Μπείτε
στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη
σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε
στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis
95.5 στο youtube
Μαζί
και στο spotify
