Η δικαίωση του Σίμτσακ

Προφανώς και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Βασίλης Σίμτσακ έβαλε την υπογραφή του στους δύο «τελικούς» που είχε η ομάδα του. Ξεκινώντας από τον αγώνα του Κυπέλλου με την ΑΕΚ και καταλήγοντας στο χθεσινό ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.

Στον πρώτο (κόντρα στην ΑΕΚ) διακυβεύονταν η πρόκριση της ομάδας στην ημιτελική φάση της διοργάνωσης. Στο παραδοσιακό ντέρμπι, «παιζόταν» η ηρεμία του συνόλου. Αυτή είναι η αλήθεια και μάλιστα αυτή η αίσθηση είχε ενισχυθεί από τη στιγμή που (κακώς βέβαια) μερικοί υποτίμησαν το επίπεδο δυσκολίας της αναμέτρησης. Πάμε στον Σίμτσακ.

Το περασμένο καλοκαίρι αποφασίστηκε να παραμείνει στον Αρη κατόπιν τις επιμονής του Δημήτρη Πρίφτη. Ο Ελληνας προπονητής υπολόγισε δύο πράγματα. Καταρχήν, ο έμπειρος ψηλός είναι ο καλύτερος στην ανάγνωση του παιχνιδιού. Αυτό παραδέχονται όλοι οι συμπαίκτες του, φαίνεται εξάλλου και στο γήπεδο. Στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, έχοντας προσωπικό αντίπαλο τον Μπάλαμπαν και γνωρίζοντας την αδυναμία του Σέρβου στο πικ εν ρολ, σημείωσε έξι πόντους μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Δεύτερον, ο Σίμτσακ είναι από τους λεγόμενους παίκτες των αποδυτηρίων.

Σε μια ομάδα που διαθέτει έξι ξένους παίκτες – άρα αθλητές που δεν έχουν στο… πετσί τους την ελληνική φιλοσοφία – προσωπικότητες σαν του Σίμτσακ είναι απαραίτητες. Το θέμα είναι βέβαια ότι, όταν αποφασίστηκε να παραμείνει ο Σίμτσακ στον Αρη, σημειώθηκε ότι θα είναι ο… 11ος παίκτης της ομάδας και ο 5ος ψηλός. Παρόλο αυτά, μέχρι στιγμής έχει προσφέρει πολλά περισσότερα συγκριτικά με αυτά που περίμενε η πλειοψηφία. Μέσα σε αυτή δεν βάζουμε τον Δημήτρη Πρίφτη που ούτως ή άλλως είχε βάλει την υπογραφή του.