Η άσκηση που «απογειώνει» τη σεξουαλική ζωή των γυναικών
Η περιεμμηνόπαυση, η περίοδος που προηγείται της εμμηνόπαυσης, συνοδεύεται συχνά από αλλαγές που επηρεάζουν την καθημερινότητα και τη σεξουαλική ζωή των γυναικών. Ακανόνιστη έμμηνος ρύση, εξάψεις, κολπική ξηρότητα, διαταραχές ύπνου και μεταβολές στη διάθεση είναι ορισμένα από τα συχνότερα συμπτώματα, ενώ δεν είναι λίγες οι γυναίκες που παρατηρούν και μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Για κάποιες, η σεξουαλική επαφή γίνεται δυσάρεστη ή ακόμη και επώδυνη. Για άλλες, οι αλλαγές είναι λιγότερο εμφανείς, αλλά εξίσου σημαντικές: μειωμένη επιθυμία, δυσκολία στη διέγερση ή μικρότερη σεξουαλική ικανοποίηση.
Δεν ευθύνονται μόνο οι ορμόνες
Η εξήγηση συχνά αποδίδεται στη μείωση των οιστρογόνων. Και πράγματι, οι ορμονικές μεταβολές επηρεάζουν την κολπική λίπανση, τους ιστούς και συνολικά τη σεξουαλική λειτουργία.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Michael Castleman σε άρθρο του στο Psychology Today, υπάρχει ακόμη ένας παράγοντας που μπορεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και συχνά δεν βρίσκεται στο επίκεντρο: οι μύες του πυελικού εδάφους.
Το πυελικό έδαφος και η σεξουαλική λειτουργία
Οι μύες του πυελικού εδάφους βρίσκονται στη βάση της λεκάνης και στηρίζουν όργανα όπως η ουροδόχος κύστη, η μήτρα και το έντερο. Παράλληλα, συμμετέχουν ενεργά και στη σεξουαλική λειτουργία, καθώς συσπώνται κατά τον οργασμό και επηρεάζουν τη σωματική ανταπόκριση και την αίσθηση.
Όταν οι συγκεκριμένοι μύες είναι αδύναμοι, μπορεί να συνδέονται με μειωμένη σεξουαλική ικανοποίηση, δυσκολία στην επίτευξη οργασμού ή μειωμένη αίσθηση διέγερσης.
Αντίθετα, η ενδυνάμωσή τους φαίνεται να μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της σεξουαλικής λειτουργίας.
Αυτό αποτυπώνεται και σε μελέτη που εξέτασε 250 υγιείς γυναίκες ηλικίας 40 έως 55 ετών, οι οποίες βρίσκονταν στην περίοδο της περιεμμηνόπαυσης. Οι συμμετέχουσες έδωσαν αναλυτικό ιστορικό και υποβλήθηκαν σε αξιολόγηση της δύναμης των μυών του πυελικού εδάφους.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο ισχυρότεροι ήταν οι συγκεκριμένοι μύες, τόσο λιγότερες σεξουαλικές δυσκολίες ανέφεραν οι γυναίκες. Εκείνες με μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη εμφάνιζαν υψηλότερη σεξουαλική επιθυμία, συχνότερους οργασμούς και μεγαλύτερη ικανοποίηση.
Οι ασκήσεις Kegel
Οι ασκήσεις Kegel έγιναν γνωστές από τον Αμερικανό γυναικολόγο Arnold Kegel, ο οποίος τις περιέγραψε το 1948 ως μέθοδο ενδυνάμωσης των μυών του πυελικού εδάφους, αρχικά με στόχο την αντιμετώπιση της ακράτειας ούρων.
Με την πάροδο του χρόνου, οι ασκήσεις συνδέθηκαν και με τη σεξουαλική λειτουργία. Γυναίκες που τις εντάσσουν συστηματικά στην καθημερινότητά τους έχουν αναφέρει βελτίωση στη σεξουαλική τους ζωή και πιο έντονους οργασμούς.
Σε μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων, γυναίκες που βρίσκονταν στην εμμηνόπαυση και ακολούθησαν πρόγραμμα ασκήσεων Kegel παρουσίασαν μεγαλύτερη βελτίωση στη σεξουαλική λειτουργία και στον οργασμό σε σύγκριση με γυναίκες που έλαβαν μόνο τη συνήθη φροντίδα.
Ρόλο μπορεί να παίζει και το σωματικό βάρος
Στη μέση ηλικία, η αύξηση του κοιλιακού λίπους είναι επίσης συχνό φαινόμενο. Η επίδρασή της στη σεξουαλική ζωή αποδίδεται συχνά σε ψυχολογικούς παράγοντες, καθώς οι αλλαγές στην εικόνα του σώματος μπορεί να επηρεάσουν την αυτοπεποίθηση και, κατ’ επέκταση, τη σεξουαλική επιθυμία.
Υπάρχει, όμως, και μια σωματική παράμετρος. Το αυξημένο κοιλιακό βάρος μπορεί να επιβαρύνει περισσότερο τους μύες του πυελικού εδάφους και, σε βάθος χρόνου, να συμβάλει στην αποδυνάμωσή τους.
Ένα σύνθετο ζήτημα
Η σεξουαλική λειτουργία κατά την περιεμμηνόπαυση δεν εξαρτάται από έναν μόνο παράγοντα. Ορμονικές αλλαγές, ποιότητα ύπνου, ψυχολογία, εικόνα σώματος, σχέση με τον σύντροφο και κατάσταση των μυών του πυελικού εδάφους μπορούν να επηρεάσουν την επιθυμία και τη σεξουαλική ικανοποίηση.
Οι ασκήσεις Kegel αποτελούν μια απλή παρέμβαση για την ενδυνάμωση του πυελικού εδάφους, η οποία μπορεί να προσφέρει οφέλη τόσο στη λειτουργία της ουροδόχου κύστης όσο και στη σεξουαλική υγεία. Σε περίπτωση επίμονων συμπτωμάτων, πόνου ή σημαντικής αλλαγής στη σεξουαλική λειτουργία, η αξιολόγηση από γυναικολόγο ή εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας και στην επιλογή της κατάλληλης αντιμετώπισης.
