Η αποδυνάμωση του ρόλου του Α.Σ. Αρης, το επενδυτικό «φιλέτο» και οι ευθύνες του κ. Αϊβαζίδη
Πέρασαν σχεδόν 10 μήνες, από την ημέρα που τα κεντρικά πρόσωπα της νέας διοίκησης του Α.Σ. Άρη κρατούν στα χέρια τους τις τύχες του Συλλόγου. Με κάποιες προσθαφαιρέσεις τον περασμένο Μάϊο, η διοίκηση η οποία διορίστηκε από το Πρωτοδικείο, συνέχισε να έχει τον ίδιο κορμό.
Μετά την επίτευξη του εξωδικαστικού συμβιβασμού, μέσω του οποίου μπήκε σε μια σειρά το ζήτημα των χρεών του ΑΣ Αρης με την παράλληλη αποδέσμευση των λογαριασμών του Ερασιτέχνη αλλά και την επιστροφή συνθηκών κανονικότητας, η αισιοδοξία πλημύρισε την οικογένεια των «κίτρινων». Μετά από 10 μήνες τα συναισθήματα είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Η Ανδρική ομάδα βόλεϊ λίγο έλλειψε να μην συμμετάσχει στο Πρωτάθλημα, το τμήμα στίβου είχε μεγάλες διαρροές αθλητών και το πόλο υποβαθμίστηκε.
Μπορεί η προθέσεις των ανθρώπων που διοικούν να έχουν ως στόχο την αναβάθμιση του Συλλόγου, αλλά το αποτέλεσμα δεν τους δικαιώνει. Σε προηγούμενο μου άρθρο έκανα αναφορά στην ελπίδα για restart που έδιναν τα πρόσωπα τα οποία συνθέτουν τη νέα διοίκηση. Η οικονομική τους ευρωστία και η τεχνοκρατικές τους αντιλήψεις, εκτιμούσα, ότι θα ήταν τα «όπλα» τα οποία θεωρητικά θα τους βοηθούσαν στο να κερδίσουν τον πόλεμο.
Τελικώς οι εκτιμήσεις, και όσων υποστήριζαν αυτό το σενάριο, διαψεύστηκαν. Η αγωνία για την επόμενη ημέρα του Συλλόγου πλέον περισσεύει.
Πρόοδος σημαίνει γενναίες αποφάσεις
Είναι εύκολο να παρουσιαστεί μία εικόνα προόδου, αλλά αυτή θα είναι επίπλαστη. Αλλωστε τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στραβά αρμενίζει η διοίκηση. Και το μέχρι τώρα αποτέλεσμα δεν μπορεί να εξωραϊστεί από το γεγονός ότι έχει γίνει γενναία χρηματοδότηση από κάποια μέλη, ούτε από το ότι βρήκαν πολλούς σκελετούς στις ντουλάπες. Η ηγεσία απαιτεί αποφάσεις ρηξικέλευθες οι οποίες θα πείθουν ότι το κύτταρο του Συλλόγου είναι ζωντανό και ότι η διοίκηση κάνει οτιδήποτε προκειμένου να το προστατεύσει. Ότι υπάρχει πλάνο λειτουργίας, ανάπτυξης, σχεδιασμός και αποτελεσματικότητα. Σ’ όλα αυτά η διοίκηση του Α.Σ. Αρης είναι ελλειμματική.
Η χείρα φιλίας που άπλωσε η νέα διοίκηση με το καλημέρα στην ιδιοκτησία της ΠΑΕ, η πρόταση για να αναγορευθεί σε επίτιμος πρόεδρος ο κ.Αρβανίτης και η διαρκής σιωπή απέναντι σε θέματα που «καίνε» τον κόσμο και έχουν σχέση με την ΠΑΕ, δείχνει μία φοβική διοίκηση. Και η απειρία δεν αποτελεί δικαιολογία.
Υπάρχει σοβαρή πρόταση;
Στις χρονοκαθυστερήσεις της διοίκησης εντάσσεται και η σύσταση της επιτροπής για το νέο γήπεδο του Αρη. Θέμα που «πάγωσε» μετά το 2021 και θα έπρεπε να είναι ψηλά στην ατζέντα. Η σύσταση της επιτροπής δεν ήταν κοστοβόρα, ούτε απαιτούσε σημαντικές διεργασίες. Παρ’ όλα αυτά χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Γιατί πολύτιμος; Γιατί η διπλή ανάπλαση αποτελεί τη μοναδική διέξοδο να βρεθεί επενδυτής ο οποίος θα δείξει ενδιαφέρον και για την ΠΑΕ. Η κατασκευή στο χώρο της ΔΥΠΑ ενός complex το οποίο θα λειτουργεί 360 ημέρες τον χρόνο και θα «γεννάει» έσοδα, θα αποτελέσει μία ελκυστική επένδυση στο «πακέτο» της οποίας κάλλιστα θα μπορεί να συμπεριληφθεί και η ΠΑΕ.
Υπάρχουν μάλιστα και πληροφορίες, ότι στο πλαίσιο αυτό «χτύπησε» την πόρτα του Α.Σ Αρης επενδυτικό σχήμα, αλλά η πόρτα ανοίγει με… χρονοκαθυστέρηση. Αν είναι αληθείς οι πληροφορίες και τελικά ναυαγήσει το ενδιαφέρον, η ευθύνη θα βαραίνει κυρίως τον πρόεδρο κ. Αϊβαζίδη. Το ευχάριστο είναι ότι η επιτροπή με την ισχυρή συμπαράσταση του δικηγόρου και πρώην Γ. Γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας, Θανάση Τσιούρα, «τρέχει» το θέμα με ταχύς ρυθμούς. Ο κ. Τσιούρας που είχε συμμετοχή στην διπλή ανάπλαση του γηπέδου του Παναθηναϊκού, έχει δημιουργήσει διαύλους επικοινωνίας με την Κυβέρνηση, κάτι που αποτελεί ισχυρό όπλο στην προσπάθεια του Αρη.
Αυτό όμως δεν είναι αρκετό. Καθώς η Κυβέρνηση θέλει να πεισθεί ότι και το νέο εγχείρημα δε θα «ναυαγήσει» όπως αυτό του 2021. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να έχει απέναντι της έναν αξιόπιστο επενδυτή. Αυτός είναι και ο λόγος που η… χρονοκαθυστέρηση του κ. Αϊβαζίδη στη φημολογούμενη πρόταση αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Η ονοματοδοσία του γηπέδου
Ένα θέμα που συζητιέται έντονα είναι η ονοματοδοσία του «Κλ. Βικελίδης» που ανακοινώθηκε από την ΠΑΕ Αρης. Η ανακοίνωση προκάλεσε πολλά ερωτηματικά. Όπως για το αν είχε δικαίωμα η ΠΑΕ να υπογράψει μία χορηγική σύμβαση παρόμοιου περιεχομένου, με ποιους οικονομικούς όρους την υπέγραψε και ποια είναι η χρονική της διάρκεια. Ερωτήματα στα οποία η διοίκηση του Α.Σ. Αρης θα έπρεπε να αναζητήσει απαντήσεις, γιατί έχει έννομο συμφέρον. Δεν το έκανε.
Αν το έκανε, γιατί δεν ενημέρωσε τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου; Στην ουσία δεν υπηρέτησε τα συμφέροντα του Α.Σ. Κι αυτή, αν δεν υποκρύπτεται κάτι άλλο, είναι ακόμη μία ήττα για τη διοίκηση, από την οποία ο κόσμος το ελάχιστο που περίμενε είναι να αισθάνεται η ΠΑΕ την ανάσα της στην πλάτη της.
Ο Α.Σ. Αρης είναι το μοναδικό καταφύγιο και η ελπίδα των Αρειανών. Η διοίκηση όμως μόνο με γενναίες πολιτικές μπορεί να κερδίσει πόντους εμπιστοσύνης στη συνείδηση του κόσμου, σε μία εποχή που είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία η αλλαγή ιδιοκτησίας στην ΠΑΕ.
