Οι 80 «άλλες» μέρες του Κάμπος

Αγαπήθηκε όσο λίγοι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Είχε πάντοτε «ασπίδα» και λειτουργούσε με βάση το καλό του Άρη. Ο Βραζιλιάνος προπονητής αποτελεί παρελθόν και η Metrosport σας παρουσιάζει τα τέσσερα βασικά στοιχεία που τον έκαναν ξεχωριστό….

Οι 80 ημέρες του Κάμπος στον Άρη θα μείνουν στην ιστορία ως ένα ακόμα σύντομο πέρασμα προπονητή από τον «κιτρινόμαυρο» πάγκο. Ο Βραζιλιάνος, φεύγοντας, άφησε την «σφραγίδα» του. Παρέλαβε την ομάδα 11^η στον βαθμολογικό πίνακα της Γ’ Εθνικής και την ανέβασε μέχρι την κορυφή, αλλάζοντας άρδην το κλίμα στα αποδυτήρια και φέρνοντας τους ποδοσφαιριστές πιο κοντά. Αυτές οι 80 ημέρες, όμως, θα περάσουν στην ιστορία και για έναν άλλον λόγο. Ο Κάμπος, παρά τις αντιδικίες και τις διαμάχες που προκλήθηκαν κατά την θητεία του στα διοικητικά του Άρη, ήταν ο μοναδικός που είχε «ασπίδα». Από τον κόσμο της ομάδας, τους ποδοσφαιριστές του και το μεγαλύτερο μέρος όσων πέρασαν αυτό το διάστημα από τον σύλλογο. Αγαπήθηκε όσο κανείς άλλος στον Άρη φέτος. Για να μην φτάσει η ώρα του διαζυγίου, να φανταστείτε, στον Άρη προσπάθησαν να πειστούν ότι μπορεί να κοουτσάρει την ομάδα από την κερκίδα! Και ορισμένοι επέμενα σε αυτό….

Το χαμόγελο του Κάμπος «ζωγραφισμένο» πάντοτε στο πρόσωπό του. Χθες «έσβησε». Πρώτη φορά σε αυτές τις 80 ημέρες είδαμε το…άλλο πρόσωπο του Βραζιλιάνου. Αυτό στο οποίο δεν μας έχει συνηθίσει. Νευρικός. Με ένα απλανές βλέμμα να αντιπροσωπεύει τις εκφράσεις του. Έδειχνε «χαμένος» στις σκέψεις του. Στεναχωρημένος από την τροπή που πήρε το θέμα και αναγκάζεται 3 μήνες μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, να τα μαζέψει και να φύγει. Η Metrosport κατέγραψε τα τέσσερα βασικά στοιχεία που «σημάδεψαν» την παρουσία του Κάμπος στη Θεσσαλονίκη…

1. Νικητής:

Ο Πάουλο Κάμπος κάθισε για 11 αγώνες στον «κιτρινόμαυρο» πάγκο, εννέα για το πρωτάθλημα και δύο για τον θεσμό του Κυπέλλου. Κατέγραψε ένα αήττητο σερί, με έξι νίκες και τρεις ισοπαλίες στο πρωτάθλημα. Εφυγε με ψηλά το κεφάλι, σαν νικητής. Αφήνει τον Αρη στο μείον τρία από την κορυφή και με μοναδικό «μελανό» σημείο, ο αποκλεισμός από το Κύπελλο, στην ήττα από τον Δωτιέα Αγιάς. Την πρώτη και τελευταία του. Το ντεμπούτο του στην άκρη του πάγκου του Άρη έγινε στις 3 Νοεμβρίου, στο εκτός έδρας ματς με τον Ακροπόταμο, που Αρης επικράτησε 2-0. Ο τελευταίος του αγώνας έμελλε να είναι, επίσης, εκτός έδρας. Στις 18 Ιανουαρίου, στην Καβάλα και στο ισόπαλο 0-0. Παιχνίδι που θα θυμάται μια ζωή, αφού από εκεί ξεκίνησε το…κακό για τον ίδιο.

2. Τα συγχαρητήρια:

Δεν έζησε αποτυχίες στον Άρη. Παρόλο αυτά φρόντιζε πάντοτε, κατά κύριο λόγο στις «τρικυμίες» που δημιουργούσαν οι διοικητικές ανακατατάξεις, να κρατάει «δεμένα» τα αποδυτήρια του. Μετά από κάθε προπόνηση, μετά από κάθε αγώνα, πάντα περίμενε τους παίκτες και τους έσφιγγε το χέρι, δίνοντάς τους συγχαρητήρια για την προσπάθεια. Πάντα τηρούσε την ίδια στάση. Κι όταν κάτι δεν του άρεσε, είχε τον τρόπο του να διεκδικεί το φιλότιμο του ποδοσφαιριστή. Τους ξεσήκωνε με τις αντιδράσεις του. Ήταν ένας από αυτούς. Και το συγκεκριμένο στοιχείο ήταν που έκανε τους παίκτες να στάζουν μέλι στο όνομά του. Ο Κάμπος ήταν πρώτα ο…ψυχολόγος τους και μετά ο προπονητής τους.

3. Οι ατάκες:

Ο Κάμπος είναι κυρίως εκφραστικός, παρά…ατακαδόρος. Οσα λέει, του βγαίνουν από την ψυχή. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάζει. Αυτός είναι ο χαρακτήρας του. Είχε, όμως, μερικές εκφράσεις που έλεγε πάντα στους παίκτες. Τους χαρακτήριζε πολύ συχνά μαχητές, πολεμιστές και… παιδιά του. Όταν ήρθε στην Ελλάδα, το πρώτο πράγμα που είπε ήταν: «Ηρθα για να ‘ξανακατασκευάσω’ την προσωπική μου ζωή, αυτή που άφησα στη μέση, φεύγοντας. Παράλληλα, ήρθα για να ‘ξανακατασκευάσω’ το όνομα του Αρη», ενώ πάντα ευχαριστούμε τον κόσμο για την αγάπη και την παρουσία του στο γήπεδο. «Το σύνολο των οπαδών αισθάνεται ότι η ομάδα τελείωσε. Αυτό, λοιπόν, είναι το μέλημά μου. Να μπορέσω να φέρω τους οπαδούς ξανά στο γήπεδο», είχε πει. Εν μέρει τα κατάφερε. Για τον ίδιο, και το χαμόγελο που τον ακολουθεί παντού και πάντα, έχει πει: «Δεν θα δείτε ποτέ το πρόσωπό μου λυπημένο, παρά το ότι η ζωή είναι δύσκολη παντού. Είμαι πολεμιστής της φιλίας, της συνεννόησης. Θέλω να κάνω τους γύρω μου να χαμογελάνε». Από τις τελευταίες ατάκες του Βραζιλιάνου ήταν αυτή για την ΕΠΟ. Όταν στην Καβάλα εφαρμόστηκε ο νόμος και ο Κάμπος δεν κάθισε στον πάγκο. «Νομίζω ότι η ΕΠΟ με ζηλεύει, γιατί είμαι ένας προπονητής που ήρθε στην Ελλάδα και προσφέρει έργο…».

4. Η Ελλάδα:

Αγαπάει περισσότερο, ίσως, από Έλληνα την χώρα μας! Έχει δεθεί με την Ελλάδα από το πρώτο του πέρασμα, στον Αστέρα Τρίπολης και τον Ατρόμητο. Όταν ήρθε η πρόταση του Άρη, είχε στα χέρια του πρόταση από ομάδα του Ντουμπάϊ, με πολύ περισσότερα χρήματα. Ήρθε όμως με κλειστά μάτια στον Άρη. «Δεν με ενδιαφέρουν τόσο τα λεφτά, αλλά με νοιάζει που θα γυρίσω στην Ελλάδα», είπε στους ανθρώπους του Άρη. Και χθες, στην συνέντευξη Τύπου, ευγνωμονούσε τον Θεό που τον αξίωσε να γυρίσει, έστω για τρεις μήνες. Η Ελλάδα συνδέει τον Κάμπος και για ένα άγνωστο –για τους περισσότερους- γεγονός. Το 2006, όταν ο Αστέρας Τρίπολης του έδωσε το εισιτήριο για την χώρα μας, μετακόμισε με όλη του την οικογένεια. Φεύγοντας δύο χρόνια μετά, ένα ατυχές γεγονός σημάδεψε την ζωή του. Η σύζυγός του πέθανε από ανεύρυσμα στο κεφάλι. Μία γυναίκα με φιλανθρωπικές τάσεις που κατά την παραμονή τους στην Ελλάδα, με τα χρήματα που έπαιρνε ο άντρας της, βοήθησε πολύ κόσμο. Ο Κάμπος «σημαδεύτηκε» από αυτό. Στη Θεσσαλονίκη σχεδόν κάθε μέρα πήγαινε στην εκκλησία και προσευχόταν. Το όνειρο του, μέχρι πρότινος, ήταν να ανέβει ο Άρης στην SuperLeague με αυτόν στον πάγκο. Πλέον, το όνειρο του είναι να γυρίσει ξανά στην Ελλάδα…