Η συγκινητική ιστορία του Τεττέη: Το παιδί με τον καρκίνο και ο πανηγυρισμός με το «Μ»

Η κατάκτηση του Βραβείου Ακτιβισμού Ποδοσφαιριστών από τη FIFPRO, αποτέλεσε για τον Ανδρέα Τεττέη ένα δυνατό μήνυμα για τη δύναμη που διαθέτει ένας επαγγελματίας αθλητής. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη διεθνή συνομοσπονδία, ο επιθετικός του Παναθηναϊκού και διεθνής με την Εθνική Ελλάδας αναφέρθηκε στην κοινωνική ευθύνη που συνοδεύει την αναγνωσιμότητα, τονίζοντας πως η προβολή, του επιτρέπει να ακουστεί η φωνή του για κρίσιμα ζητήματα, όπως ο ρατσισμός και οι κοινωνικές διακρίσεις. 

Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

Η βράβευση ήρθε σε μια ιδιαίτερη περίοδο της ζωής του, καθώς μόλις είχε ολοκληρώσει τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό και λίγο αργότερα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ελλάδας.

«Αυτό το βραβείο ήρθε σε μια τρελή στιγμή της ζωής μου. Η προσοχή μου ήταν στραμμένη κυρίως στη μεταγραφή μου και στο να παίξω για την Ελλάδα, αλλά για μένα, αυτό το βραβείο είχε διαφορετική σημασία. Αυτό μου θύμισε ότι το να είσαι ποδοσφαιριστής συνεπάγεται και ευθύνη.

Καθώς η καριέρα σου προχωρά, η φωνή σου φτάνει σε περισσότερους ανθρώπους. Τώρα, αν θίξω θέματα όπως ο ρατσισμός, οι διακρίσεις ή η αμοιβαία βοήθεια, θα με ακούσουν περισσότεροι άνθρωποι από πριν. Αυτό δεν αλλάζει αυτό που είμαι, αλλά με κάνει να σκεφτώ ακόμη πιο προσεκτικά τον τρόπο που χρησιμοποιώ αυτήν την πλατφόρμα.

Η νίκη αυτού του βραβείου μου επέτρεψε επίσης να λάβω επιχορήγηση για τη χρηματοδότηση ενός κοινωνικού έργου. Ήξερα από την αρχή ότι ήθελα να τη χρησιμοποιήσω για να δημιουργήσω κάτι που θα φέρνει τους ανθρώπους κοντά.

Σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Ποδοσφαιριστών, ΠΣΑΠΠ, διοργανώνουμε ένα τουρνουά ποδοσφαίρου για παιδιά πρόσφυγες. Η ιδέα είναι απλή: να περάσουμε μια μέρα παίζοντας ποδόσφαιρο, να γνωρίσουμε τους παίκτες, να λάβουμε φανέλες και να δημιουργήσουμε αναμνήσεις που θα διαρκέσουν πολύ μετά την εκδήλωση.

Την περασμένη σεζόν, γνώρισα ένα μικρό αγόρι που πάλευε με τον καρκίνο, αφού έμαθε ότι ήμουν ο αγαπημένος του παίκτης. Πήγα να τον επισκεφτώ κρυφά επειδή ήθελα να του κάνω έκπληξη. Δεν υπήρχαν κάμερες ή αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Περάσαμε λίγο χρόνο μαζί. Του έδωσα μια από τις φανέλες μου και κουβεντιάσαμε. Μετά τον ρώτησα τι πανηγύρι θα ήθελε να κάνω αν έβαζα γκολ.

Η ιστορία του «Μ»:

«Την περασμένη σεζόν γνώρισα ένα νεαρό αγόρι που πάλευε με τον καρκίνο, αφού άκουσε ότι ήμουν ο αγαπημένος του παίκτης. Τον επισκέφτηκα κρυφά επειδή ήθελα να του κάνω έκπληξη. Δεν υπήρχαν κάμερες και δεν υπήρχαν αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Περάσαμε λίγο χρόνο μαζί. Του έδωσα μια από τις φανέλες μου και μιλήσαμε. Μετά από αυτό, τον ρώτησα τι πανηγύρι ήθελε να κάνω αν σκόραρα. Διάλεξε το γράμμα «Μ», το πρώτο γράμμα του ονόματός του. Όταν σκόραρα εναντίον της Βικτόρια Πλζεν στο Europa League, έκανα την χειρονομία προς την κάμερα και του αφιέρωσα το γκολ».