Επιστημονική όαση ένας Ελληνοσουηδός χειροπράκτωρ – πρώην καρατέκα
Του Μπάμπη Ωραιόπουλου
Η μεγάλη του αγάπη είναι η Ελλάδα και ιδιαίτερα η γενέτειρά του, το Κιλκίς. Η Σουηδία, όμως, η χώρα της μετανάστευσης, έμελλε να γίνει η δεύτερη πατρίδα του, ένας σημαντικός σταθμός στη ζωή του που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα και την επαγγελματική του πορεία.
Είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, μια ήρεμη δύναμη, όπου η ευγένεια και ο σεβασμός συνυπάρχουν αρμονικά. Παρ’ όλα αυτά, ο εντυπωσιακός σωματότυπός του, η σωματική του ρώμη και η αθλητική του παρουσία έγιναν αφορμή, σε παλαιότερες συνεντεύξεις, να τον χαρακτηρίσουν χαριτολογώντας ως «Κόναν τον Βάρβαρο». Ένας σύγχρονος… Γολιάθ ή ένας Σβαρτσενέγκερ στα καλύτερά του, θα μπορούσε να πει κανείς, χωρίς καμία υπερβολή για την εντυπωσιακή του εμφάνιση.
Φανατικός φίλος του Άρη, έγινε ο αγαπημένος των κιτρίνων φιλάθλων Θεσσαλονίκης, παρακολουθεί πάντα τον αθλητισμό μέσα στο πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι». Λατρεύει τη χειροπρακτική, που έμελλε να αποτελέσει το κύριο επάγγελμά του και ταυτόχρονα μια μορφή κοινωνικής προσφοράς. Τον συναρπάζει ο αθλητισμός και ιδιαίτερα η προπόνηση με αντιστάσεις, τα γνωστά σε όλους μας βάρη.
Πάνω απ’ όλα, όμως, βρίσκεται η οικογένειά του. Για εκείνον αποτελεί το σημαντικότερο κεφάλαιο της ζωής του, την αληθινή πηγή δύναμης και χαράς.
Τον λένε Χριστόφορο Μουρατίδη και η επαγγελματική του διαδρομή στη χειροπρακτική είναι πραγματικά ξεχωριστή.
Με πολυετή παρουσία στον χώρο, έχει αφιερώσει τη ζωή του στη γνώση, στην πρόληψη, στη μυοσκελετική φροντίδα και στην υποστήριξη ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα ή τραυματισμούς του σώματος. Τα έμπειρα και στιβαρά χέρια του αποτελούν το βασικό επαγγελματικό του εργαλείο, μαζί φυσικά με την επιστημονική του κατάρτιση, την κλινική αξιολόγηση και την πολυετή γνώση και εμπειρία.
Για πολλά χρόνια άσκησε το επάγγελμά του στη Σόλνα της Στοκχόλμης. Σήμερα, έχοντας επιστρέψει στη γενέτειρά του, το Κιλκίς, συνεχίζει να προσφέρει τις γνώσεις και τις υπηρεσίες του και στον τόπο που γεννήθηκε.
Για τον ίδιο, το επάγγελμα του χειροπράκτη δεν είναι μόνο ένας τρόπος βιοπορισμού. Είναι ένας χώρος ευθύνης, προσφοράς και συνεχούς επαγγελματικής εξέλιξης.
Από το Κιλκίς στη Σουηδία και τ' ανάπαλιν
Ο Χριστόφορος Μουρατίδης γεννήθηκε στο Κιλκίς, όπου έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια. Η αγάπη του για τη γενέτειρά του είναι βαθιά και διαχρονική και δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζει την υπερηφάνεια που αισθάνεται γι’ αυτήν.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όπως συνέβη τότε με χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, ο δρόμος της ξενιτιάς άνοιξε και η οικογένειά του βρέθηκε στη μακρινή Σουηδία.
Η σκανδιναβική αυτή χώρα δεν αποτέλεσε απλώς έναν τόπο διαμονής. Όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά αναφέρει, ήταν μια χώρα που διαμόρφωσε τον χαρακτήρα και τον ψυχισμό του. Μεγαλώνοντας στη Στοκχόλμη, βρέθηκε μέσα σε μια εντελώς διαφορετική κοινωνία, με διαφορετική κουλτούρα, διαφορετικό τρόπο ζωής και ιδιαίτερη και ξεχωριστή νοοτροπία.
Ήταν μια εμπειρία που άφησε βαθύ αποτύπωμα στη ζωή του. Εκεί έζησε την εφηβεία του, εκεί σπούδασε και εκεί ουσιαστικά άρχισε να διαμορφώνεται ως άνθρωπος. Ο ίδιος αναγνωρίζει ιδιαίτερα τον ρόλο του σουηδικού εκπαιδευτικού συστήματος στην εξέλιξή του.
«Η δωρεάν παιδεία, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν εμένα ως μαθητή, η βοήθεια που έλαβα από τους δασκάλους για να μάθω γρηγορότερα τη σουηδική γλώσσα, αλλά και οι δυνατότητες που μου δόθηκαν στις μετέπειτα σπουδές και στην επαγγελματική μου εξέλιξη είναι πράγματα για τα οποία θα είμαι πάντα ευγνώμων», τονίζει χαρακτηριστικά.
Όμως υπήρξε και κάτι ακόμη που θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό.
Η ζωή στη φιλόξενη Στοκχόλμη τον έφερε κοντά σε ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων και πολιτισμών.
Γνώρισε άλλες παραδόσεις, άλλες θρησκείες, διαφορετικές νοοτροπίες και διαφορετικούς τρόπους σκέψης.
Και αυτό, όπως πιστεύει, τον επηρέασε βαθιά.
Έμαθε να βλέπει τον άνθρωπο πρώτα ως άνθρωπο και μετά όλα τα υπόλοιπα.
Ίσως αυτή η καθημερινή συνύπαρξη με ανθρώπους από διαφορετικά περιβάλλοντα να ήταν και ένας από τους λόγους που από μικρός αισθάνθηκε την ανάγκη να ασχοληθεί ενεργά με τα κοινά.
Συμμετείχε σε χορευτικά συγκροτήματα, σε συμβούλια νεολαίας, σε τοπικούς συλλόγους, ενώ προσπάθησε να προσφέρει και μέσα από την Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων Σουηδίας.
Η νοσταλγία για την Ελλάδα ζωντανή
Παρά τα χρόνια που πέρασε στη Σουηδία, η νοσταλγία για την Ελλάδα ήταν έντονη και παρέμενε πάντα ζωντανή. Αρκετές ήταν οι φορές που επιχείρησε να επιστρέψει οριστικά στην πατρίδα. Η πρώτη επιστροφή έγινε για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: για να εκπληρώσει το καθήκον του και να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, η οποία διήρκεσε 22 μήνες.
Υπήρξαν και άλλες προσπάθειες επιστροφής με την πρόθεση να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα. Όμως ο δρόμος για τη Σουηδία παρέμενε πάντα ανοιχτός. Η οικογένεια και οι συγγενείς του βρίσκονταν εκεί και τον περίμεναν. Και έτσι, όπως ο ίδιος με αφοπλιστική ειλικρίνεια παραδέχεται, το δίλημμα κάθε φορά αποδεικνυόταν τελικά μάλλον… προσωρινό.
Η επιστροφή στη Σουηδία ήταν η πιο ασφαλής και οικεία επιλογή.
Σταθμός η επαγγελματική του πορεία
Αρχικά, ο επαγγελματικός του προσανατολισμός βρισκόταν περισσότερο στον χώρο της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού.
Αγαπούσε οτιδήποτε έχει σχέση με τον αθλητισμό και πίστευε πως κάπου εκεί θα βρίσκεται και το επαγγελματικό αντικείμενο με το οποίο θα ήθελε να ασχοληθεί.
Όμως η ζωή έχει τον δικό της τρόπο να αλλάζει τα σχέδια.
Ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο ήταν εκείνος που άλλαξε την πορεία του.
Η αποκατάσταση διήρκεσε περίπου τρεις μήνες και ο ίδιος συμμετείχε ενεργά στην εκγύμναση και στην ενδυνάμωση του ποδιού του.
Μέσα από αυτή τη δύσκολη προσωπική εμπειρία γεννήθηκε ένα καινούργιο ενδιαφέρον, που τελικά σημάδεψε ολόκληρη τη ζωή του.
Άρχισε να θέλει να μάθει περισσότερα για την πρόληψη, την αποκατάσταση, τη λειτουργία του σώματος και τη μυοσκελετική υγεία.
Αρχικά σπούδασε Φυσικοθεραπεία και στη συνέχεια στράφηκε στη Χειροπρακτική, συνεχίζοντας τις σπουδές του για ακόμη πέντε χρόνια.
Δεν ήταν μια εύκολη διαδρομή.
Ήταν, όμως, μια πορεία που απαιτούσε υπομονή, επιμονή, διάθεση για μάθηση και πίστη στον στόχο.
Και τελικά δικαιώθηκε.
Έτσι ξεκίνησε μια επαγγελματική διαδρομή που μετρά πλέον περίπου 35 χρόνια.
Γνωρίζοντας τη Χειροπρακτική
Μιλώντας μαζί του, αντιλαμβάνεσαι γρήγορα ότι πίσω από τον εντυπωσιακό σωματότυπο υπάρχει ένας άνθρωπος με μεγάλη αγάπη για τη γνώση.
Όπως ο ίδιος εξηγεί:
«Η Χειροπρακτική ασχολείται με τη λειτουργία των αρθρώσεων και ιδιαίτερα της σπονδυλικής στήλης, αλλά και γενικότερα με μυοσκελετικά προβλήματα.
Με απλά λόγια, προσπαθεί να βοηθήσει το σώμα να αποκαταστήσει τη φυσιολογική του κίνηση και λειτουργία.
Υπάρχει μια φράση που, κατά τη γνώμη μου, αποδίδει όμορφα τη φιλοσοφία του επαγγέλματος: “Πράττω διά των χειρών”.
Τα χέρια είναι το βασικό εργαλείο του χειροπράκτη. Μέσα από την ψηλάφηση και την κλινική αξιολόγηση προσπαθούμε να εντοπίσουμε δυσλειτουργίες και, με τις κατάλληλες τεχνικές, να συμβάλουμε στην αποκατάσταση της φυσιολογικής κίνησης και λειτουργίας του σώματος».
Και συνεχίζει με μια φράση που αποτυπώνει ολόκληρη τη φιλοσοφία του:
«Πιστεύω απόλυτα ότι η γνώση είναι το παν.
Δεν θέλησα ποτέ να επαναπαυτώ σε αυτά που ήδη γνώριζα. Προσπαθώ συνεχώς να μαθαίνω νέα πράγματα, νέες τεχνικές και νέες προσεγγίσεις. Θέλω να εξελίσσομαι και να διευρύνω διαρκώς τις γνώσεις μου.
Σήμερα, έχοντας 35 χρόνια εμπειρίας και περίπου 150.000 θεραπείες στο δισάκι μου, αισθάνομαι ότι έχω αποκτήσει μια πολύ μεγάλη εμπειρία στην αξιολόγηση και στη φροντίδα του ανθρώπινου σώματος.
Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθώ να πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος που περνά από το θεραπευτήριό μου έχει κάτι να μου διδάξει.
Γιατί, πέρα από τις γνώσεις σου, θα πρέπει οι φιλοδοξίες σου να μην υπερβαίνουν τις αξίες σου».
Μια φράση που, αν μη τι άλλο, φανερώνει έναν άνθρωπο ο οποίος αντιλαμβάνεται την επαγγελματική επιτυχία όχι μόνο ως κατάκτηση, αλλά και ως ευθύνη στον συνάνθρωπο.
Το ταξίδι του αθλητισμού στη ζωή του
Η αγάπη του για τον αθλητισμό είναι τεράστια και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να τον ωθεί στην καθημερινή άσκηση.
«Η άθληση με βοηθά να διατηρώ τον εαυτό μου σε όσο το δυνατόν καλύτερο επίπεδο», λέει.
Τα δυναμικά αθλήματα ήταν πάντα το φόρτε του.
Ασχολήθηκε με το Οκινάουα Καράτε, όπου απέκτησε μαύρη ζώνη από τον Μaster Ελευθέριο Κυριακίδη, αλλά και με την Πάλη, στην οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής στην κατηγορία των -76 κιλών.
Το Καράτε δεν του δίδαξε μόνο τεχνικές.
Τον βοήθησε στην ψυχική και σωματική του ανάπτυξη και αποτέλεσε για εκείνον μια πραγματική πυξίδα αξιών.
Του έμαθε την πειθαρχία, τον σεβασμό προς τον δάσκαλο και τους συναθλητές του, αλλά και – ίσως το σημαντικότερο – την κατανόηση των ορίων, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται.
Η Πάλη, από την άλλη, τον έβαλε στον δρόμο της σκληρής προπόνησης, της αντοχής και της στρατηγικής σκέψης.
«Στην πάλη η ήττα είναι μέρος του παιχνιδιού. Και ίσως εκεί βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα της ζωής: να μαθαίνεις να σηκώνεσαι κάθε φορά που πέφτεις, κυριολεκτικά και μεταφορικά, και να χρησιμοποιείς τα λάθη σου ως εφόδιο για την επόμενη προσπάθεια».
Σήμερα, η μεγάλη του αθλητική αγάπη είναι η προπόνηση με αντιστάσεις.
Τα βάρη αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του και ο ίδιος εξακολουθεί να μελετά και να εμβαθύνει στο αντικείμενο με το ίδιο πάθος που τον διέκρινε από τα νεανικά του χρόνια.
Ένας άνθρωπος με γνώση και διάθεση προσφοράς.
Ο Χριστόφορος Μουρατίδης είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου.
Ένας Ελληνοσουηδός που κουβαλά μέσα του δύο πατρίδες, δύο πολιτισμούς και μια πλούσια επαγγελματική και κοινωνική διαδρομή.
Από το Κιλκίς στη Στοκχόλμη και από τον αθλητισμό στη Φυσικοθεραπεία και τη Χειροπρακτική, η ζωή του είναι ένα διαρκές ταξίδι αναζήτησης, γνώσης και προσφοράς.
Με την επιστροφή του στη γενέτειρά του, έχει πλέον την ευκαιρία να μεταφέρει στον τόπο του την εμπειρία και τις γνώσεις που απέκτησε μέσα από δεκαετίες σπουδών, επαγγελματικής δραστηριότητας και κοινωνικής συμμετοχής στη Σουηδία.
Εύγε Χριστόφορε!
Σου ευχόμαστε ολόψυχα ευόδωση όλων των στόχων και των επιθυμιών σου...στο υπέροχο αυτό ταξίδι της ζωής σου...!
Και μακάρι η τοπική κοινωνία και ο Δήμος Κιλκίς να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έναν άνθρωπο με γνώσεις, εμπειρία, αθλητική παιδεία και διάθεση κοινωνικής προσφοράς, ιδιαίτερα στον τομέα του Αθλητισμού.
Γιατί άνθρωποι που έχουν περάσει τη ζωή τους μαθαίνοντας, αγωνιζόμενοι, δημιουργώντας και προσφέροντας, μπορούν να αποτελέσουν πολύτιμο κεφάλαιο για τον τόπο τους.
Και ο Χριστόφορος Μουρατίδης σαν γνήσιος πόντιος είναι ένας τέτοιος άνθρωπος. Ελεύθερο πνεύμα χωρίς παρωπίδες με γνώμονα πως το συμφέρον των πολλών αξίζει πολύ περισσότερο από αυτό των λίγων. Και σαν μαχητής των πολεμικών τεχνών και της ζωής θα υπερασπίζεται και θα αγωνίζεται γι΄αυτές τις αξίες!
