Ενα σουτ ρε παιδιά…
Λένε ότι η γλώσσα των αριθμών είναι ένας επιστημονικός τρόπος αποτύπωσης της αλήθειας. Κάποιες φορές είναι παραπλανητικός, άλλες όμως αποτυπώνει την αλήθεια. Όπως για παράδειγμα ισχύει για την Εθνική ομάδα έπειτα από τους δύο πρώτους αγώνες στο Ευρωμπάσκετ. Καταρχάς να συμφωνήσουμε ότι το δείγμα δεν είναι επαρκές. Θα αρκεστούμε όμως σε αυτό.
Ρίχνοντας λοιπόν μια ματιά στη στατιστική, τα μάτια… γουρλώνουν, βλέποντας τις επιδόσεις των διεθνών έξω από τα 6,75. Μιας ομάδας δηλαδή που διαθέτει πολλούς σουτέρ. Με 9/32 προσπάθειες και ποσοστό 28% είναι ξεκάθαρο ότι μας λείπει το μακρινό σουτ. Τι σημαίνει αυτό; Δίνει τη δυνατότητα στους αντιπάλους να «κλειστούν» στη ρακέτα και να ρισκάρουν έχοντας ως δεδομένο το χαμηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας της Εθνικής. Βέβαια… «κάποια στιγμή θα μπουν τα σουτ. Αυτό δεν με αγχώνει», λέει ο Φώτης Κατσικάρης. Κι όταν μπουν, όλα θα είναι υπέροχα. Ο αντίπαλος θα αναγκάζεται να κάνει αλλαγές στα σκριν, θα αποφύγει τη ζώνη και θα δημιουργηθούν καταστάσεις ένας εναντίον ενός. Ένα δεύτερο στοιχείο έχει να κάνει με την αναλογία ασίστ-λαθών. Σύγκριση θεμελιώδης κατά τους… επιστήμονες του αθλήματος. Προχθές, απέναντι στους Κροάτες, σε αγώνα δηλαδή υψηλής πίεσης, η Εθνική υπέπεσε σε μόλις εννιά λάθη. Τούτο είναι θετικό. Σε δύο αγώνες έχει μοιράσει 44 ασίστ κι έκανε 21 λάθη. Κοινώς, οι τελικές πάσες είναι υπερδιπλάσιες με κορυφαίο πασέρ τον Σπανούλη που έδωσε 11. Η Εθνική έχει αυτή τη δυνατότητα διότι διαθέτει καλούς πασέρ και παίκτες (π.χ. Ζήσης) που τρυπούν την άμυνα.
Το ποσοστό αποτελεσματικότητας στα σουτ δύο πόντων δεν είναι καλό. Κοντά στο 55%. Εδώ φαίνεται και η προσφορά του Γιώργου Πρίντεζη. Στο μυαλό όλων βρίσκεται ο Βασίλης Σπανούλης, αλλά ο κύριος με το… πεταχτάρι (σ. σ. παρεμπιπτόντως, έτσι χαρακτήρισαν αυτό το κάτι σαν σουτ οι ίδιοι οι συμπαίκτες του) έχει 15,5 πόντους ανά αγώνα, είναι ο πρώτος σκόρερ και μάλιστα με ποσοστό αποτελεσματικότητας 75% (12/16 σουτ)! Ακολουθεί ο Γιάννης Μπουρούσης που τελείωσε τις 10 από τις 15 μπάλες που πήρε. Σε επίπεδο σκοραρίσματος, η Εθνική έχει τέσσερις παίκτες (Πρίντεζης, Σπανούλης, Μπουρούσης, Κουφός) με 10+ πόντους κατά μέσο όρο. Ο Φώτης Κατσικάρης θέλει μεγαλύτερο πλουραλισμό, άρα περισσότερους μπελάδες για τις αντίπαλες άμυνες. Οι ψηλοί πήραν τις 52 από τις 93 προσπάθειες της Εθνικής. Στη συγκεκριμένη συνομοταξία δεν βάζουμε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, έστω κι αν χρησιμοποιείται στη θέση «4». 32/53 προσπάθειες έχουν οι Πρίντεζης, Μπουρούσης και Κουφός. Ειδικά ο τελευταίος, θα έπρεπε να είχε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο σημείο που παίρνει την μπάλα. Ένα ακόμη στοιχείο που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι τα ριμπάουντ. Τα 79 σε σύνολο δύο αγώνων προκαλούν αίσθηση, όχι μεγαλύτερη όμως από τα 25 επιθετικά.
Η Εθνική είχε 25 επιπλέον κατοχές σε δύο παιχνίδια, πράγμα που δείχνει την ικανότητά της στον συγκεκριμένο τομέα. Το κακό είναι ότι αξιοποίησε τις 10-11 από αυτές. «Το επιθετικό ριμπαόυντ είναι η καλύτερη συνταγή για να αντιμετωπίσεις την αστοχία σου σουτ», είχε πει ο Κατσικάρης στη διάρκεια του τουρνουά Ακρόπολις. Και κλείνουμε με κάτι αρνητικό. Στο συγκεκριμένο τουρνουά είδαμε μια ομάδα που έβαζε πολύ πίεση στον αντίπαλο. Τον στραγγάλιζε κι έκλειψε μπάλες. Μέχρι στιγμής, δεν το έχουμε δει στο τουρνουά παρότι έχουμε πέντε γκαρντ. Ο απολογισμός των τεσσάρων κλεψιμάτων είναι πολύ «λίγος» γι’ αυτή την ομάδα που βγάζει ενέργεια και μπορεί να προσθέσει ένταση στην άμυνά της. Αυτό εννοούσαν και οι διεθνείς, λέγοντας ότι «χρειαζόμαστε ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση στην άμυνα». Εξάλλου, η άμυνα αποτελεί τον καλύτερο τρόπο σκοραρίσματος στην επίθεση. Σου δίνει ρυθμό και το εύκολο καλάθ
