«Ένα κουράγιο ακόμη» και το τέλος στις δικαιολογίες

Ο ΠΑΟΚ την Κυριακή στο Αγρίνιο θέλει να ολοκληρώσει με επιτυχία αυτή τη… διαβολο-εβδομάδα για να χρησιμοποιήσω και έναν μπασκετικό όρο. Κέρδισε τον Αρη, κέρδισε τον Ατρόμητο, θέλει να κερδίσει και τον Παναιτωλικό για να απορροφήσει όσο το δυνατόν περισσότερους κραδασμούς της εσωστρέφειας που ο ίδιος έχει δημιουργήσει και να πάει στη διακοπή των τριών εβδομάδων με τρεις συνεχόμενες νίκες. Αυτό το «ένα κουράγιο ακόμη» για το ματς της Κυριακής δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα αφού ο ΠΑΟΚ ψάχνει εδώ και καιρό ένα καλό ματς διαρκείας.

Ειδικά στο ματς Κυπέλλου με το Περιστέρι, κρατά μόνο τη νίκη και το μηδέν στην άμυνα για πρώτη φορά σε ματς μακριά από την Τούμπα και… πάει παρακάτω. Προφανώς και αν ρωτούσες έναν φίλο της ομάδας αν «αγόραζε» μια νίκη στο Αγρίνιο έστω και με μισό μηδέν και με γκολ από καραμπόλα θα το δεχόταν γιατί πολύ απλά ΑΚΟΜΗ αυτή η ομάδα των πολλών αλλαγών και ανορθόδοξων χρονικά, δεν πείθει. Και μπροστά της αμέσως μετά έχει τρεις ολόκληρες εβδομάδες για να δουλέψει ώστε στο ματς με την Καλαμάτα στις 12 Οκτωβρίου που ακολουθεί να παρουσιαστεί βελτιωμένη. Κανείς δεν έχει την αυταπάτη πως θα δούμε την… Μπαρτσελόνα αλλά όλοι έχουν την απαίτηση να δουν δυο πράγματα: επιτέλους έναν βασικό κορμό, δίδυμα σε καίριες θέσεις που θα κάνουν ένα σερί και ορθολογικό ποδόσφαιρο.

Για αυτούς που βιάζονται να αντιδράσουν με τα παραπάνω, να σημειώσω πως δεν μπορώ να προσπεράσω τις κακοτυχίες αλλά αναφέρομαι στις ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΕΣ μεταγραφές που έγιναν και που ΑΝ ο ΠΑΟΚ τις είχε πριν τα ματς με την Μπραν, ίσως να έπαιζε στην Ευρώπη. Το ζητούμενο είναι πως αυτές οι τρεις εβδομάδες είναι το μεσοδιάστημα που χωρίζει το «κάνε ένα κουράγιο ακόμη» από το «πλέον απαιτώ να δω πράγματα». Και αυτό δεν αδικεί κανέναν μέσα στο ποδοσφαιρικό τμήμα που ΣΩΣΤΑ ήταν το τελευταίο που έφταιγε για τις μέχρι τώρα αποτυχίες και αναφέρομαι στην Ευρώπη.

Να είστε σίγουροι πως τις επόμενες ημέρες θα χιλιοδιαβάσουμε για «άδεια αποδυτήρια» για «κλήσεις διεθνών που δυσκολεύουν το έργο του προπονητή» και άλλα παρεμφερή. Μπορεί να έχουν μια βάση αλήθειας αλλά δεν θα είναι το άλλοθι για το αν ο ΠΑΟΚ δεν παρουσιαστεί βελτιωμένος μετά τη διακοπή. Αλλωστε παίκτες που δεν ήταν παρόντες στο βασικό στάδιο της προετοιμασίας θα είναι στην Νέα Μεσημβρία.

Ο Εντιαγέ δεν θα πάει στην Εθνική Σενεγάλης με δική του απόφαση, ο Μπανζά θα απουσιάσει μόνο για μια εβδομάδα ενώ παίκτες όπως για παράδειγμα ο Γιάκιτς θα έχει την ευκαιρία να έχει χωρίς την πίεση του χρόνου, το διάστημα να προπονηθεί χωρίς να είναι αναγκασμένος ο Λίσι να παίρνει ρίσκο βάζοντας τον στα ματς με ελάχιστες προπονήσεις στα πόδια του. Μακάρι (το εύχομαι και ελπίζω να πιάσει η ευχή) να δούμε έναν διαφορετικό Σανταμαρία για παράδειγμα μετά τη διακοπή. Γιατί όταν δεν παίρνεις λεπτό συμμετοχής στο ματς με τον Αρη και θεωρητικά είσαι ξεκούραστος αλλά παίζεις ως αλλαγή απέναντι στον Ατρόμητο, αυτό δείχνει πως είσαι πολύ πίσω σε σχέση με τους παίκτες που αγωνίζονται στην ίδια θέση. Με την επιστροφή στις 12 Οκτώβρη ο ΠΑΟΚ θα έχει και τους Χατζηδιάκο-Λουσέ διαθέσιμους, θεωρητικά μπορεί και τον Ντεσπόντοφ στα τελευταία μέτρα του δρόμου της επιστροφής και τον Γιαννούλη επίσης.

Η ουσία είναι πως ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ πρέπει να δούμε τις ΣΤΑΘΕΡΕΣ στην ενδεκάδα που στην παρούσα φάση είναι μόνο ο Κένι που παίζει ασταμάτητα. Με έναν αγώνα την εβδομάδα (έτσι πως τα κατάφεραν) ναι είναι δύσκολη η διαχείριση των αποδυτηρίων από τον Λίσι αλλά από την άλλη είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ μια σταθερή κατά ένα μεγάλο ποσοστό ενδεκάδα αφού αυτό που ενδιαφέρει είναι τα αποτελέσματα και όχι το να μην κακοκαρδίσω έναν παίκτη μου.