Ελλάδα - Γερμανία: Τα ερωτήματα για την 23άδα

Σήμερα η Εθνική έχει μπροστά της ένα παιχνίδι που μπορεί να κρίνει σε μεγάλο βαθμό τη δεύτερη θέση. Αν η Ελλάδα καταφέρει να κερδίσει, τότε ουσιαστικά βάζει το ένα πόδι στη δεύτερη θέση και, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να κοιτάξει ακόμη και την πρωτιά.

Πάμε όμως και λίγο στο αγωνιστικό κομμάτι.

Με βάση όσα είδαμε απέναντι στη Γερμανία αλλά και στην Ολλανδία, θεωρώ ότι η Εθνική θα πάει σε έναν ελεγχόμενο ρυθμό. Θα δώσει γήπεδο στον αντίπαλο και θα προσπαθήσει να χτυπήσει στην κόντρα και στη γρήγορη μετάβαση. Έχει τους παίκτες για να το κάνει και το έχει ήδη αποδείξει.

Υπάρχει όμως μια πολύ κομβική απουσία. Αυτή του Τζόλη.

Δεν είναι εύκολο να αντικαταστήσεις τον Τζόλη και σίγουρα η επιθετική γραμμή χάνει σημαντικό μέρος της δυναμικής της χωρίς αυτόν.

Ο Γιοβάνοβιτς επέλεξε να καλύψει το κενό με τον Πέλκα. Έναν παίκτη με εμπειρία και ηγετικά χαρακτηριστικά, αλλά δεν είναι Τζόλης και δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά.

Προσωπικά, θεωρώ ότι σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε στα άκρα, ο Κυζιρίδης ταιριάζει περισσότερο από τον Πέλκα.

Βέβαια, εδώ υπάρχει μια σημαντική παράμετρος. Γνωρίζω ότι ο Κυζιρίδης είχε μια ενόχληση πριν από το παιχνίδι με τη Γερμανία. Άρα, στην περίπτωσή του δεν θέλω να αδικήσω την απόφαση του προπονητή, γιατί η κατάσταση της υγείας και η πραγματική αγωνιστική του ετοιμότητα είναι κάτι που γνωρίζουν καλύτερα το ιατρικό και το τεχνικό επιτελείο.

Αν όμως είναι πλέον απολύτως έτοιμος, τότε αγωνιστικά θεωρώ ότι τα χαρακτηριστικά του μπορούν να είναι χρήσιμα, ειδικά από τη στιγμή που η Εθνική δεν έχει πολλές διαφορετικές επιλογές στα άκρα.

Πέντε φορ και ερωτήματα στον άξονα

Και εδώ έρχεται το μεγαλύτερο ερώτημά μου.

Για ποιον λόγο επιλέγουμε να έχουμε τόσο μεγάλο αριθμό επιθετικών επιλογών, ενώ μπορεί να αφήσουμε εκτός παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά;

Στο παιχνίδι με την Ολλανδία είδαμε πόσο σημαντικό είναι να έχεις διαφορετικές λύσεις στον άξονα.

Αυτό ήταν και το βασικό σημείο της κριτικής μου μετά το παιχνίδι. Η Ελλάδα πήγε στα αποδυτήρια με 2-0, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο χάθηκε μέσα στην πίεση, κυρίως γιατί δεν είχε τη δύναμη στον άξονα.

Δεν υπήρχε ο παίκτης που θα μπορούσε να σταθεί στο κέντρο, να αντέξει την πίεση, να κρατήσει την μπάλα, να ανεβάσει την ομάδα και μαζί να ανεβάσει και τις γραμμές της άμυνας.

Και το όνομα αυτού Τριάντης.

Ένα χαφ με ύψος 1,90 και διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους υπόλοιπους. Θα μπορούσε να δώσει κάτι διαφορετικό στη μεσαία γραμμή, μαζί με τον Ζαφείρη και τον Κουρμπέλη ή τον Ανδρούτσο.

Θα ήθελα λοιπόν να δω αν ο Τριάντης θα βρίσκεται τελικά στην 23άδα.

Γιατί ακριβώς αυτό είναι το θέμα που βάζω: όχι αν ένας παίκτης είναι καλύτερος από έναν άλλον, αλλά αν η τελική επιλογή δίνει στην ομάδα διαφορετικές αγωνιστικές λύσεις.

Και ο Κουλιεράκης;

Υπάρχει όμως και ένα ακόμη ερώτημα που πραγματικά δεν μπορώ να αφήσω στην άκρη.

Ο Κουλιεράκης.

Μιλάμε για έναν στόπερ με σημαντικές παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο. Έναν ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στη Bundesliga με τη Βόλφσμπουργκ και πλέον βρίσκεται στη Ρόμα.

Δεν λέω ότι κάποιος άλλος στόπερ δεν έχει θέση στην Εθνική. Λέω ότι θέλω να καταλάβω ποιο είναι το κριτήριο της επιλογής.

Και εδώ θα περιμένουμε να δούμε την τελική 23άδα.

Αν τελικά ο Κουλιεράκης μείνει εκτός, τότε το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο συγκεκριμένο: ποιο αγωνιστικό κριτήριο οδήγησε σε αυτή την απόφαση;

Γιατί αν επιλέγεις πέντε φορ επειδή βρίσκονται σε καλή κατάσταση, αγωνίζονται σε κορυφαία πρωταθλήματα και σε ομάδες υψηλού επιπέδου, τότε γιατί το ίδιο κριτήριο δεν εφαρμόζεται και στην περίπτωση του Κουλιεράκη;

Το κριτήριο της επιβάρυνσης

Και εδώ θα σταθώ σε κάτι που είπε ο ίδιος ο Γιοβάνοβιτς.

Ο προπονητής της Εθνικής έχει δηλώσει ότι οι αποφάσεις του βασίζονται στην επιβάρυνση και την ετοιμότητα των ποδοσφαιριστών και έχει ξεκαθαρίσει ότι «δεν κάνουμε διακρίσεις».

Ωραία.

Αν αυτό είναι το κριτήριο, τότε ποια ακριβώς ήταν η επιβάρυνση του Κουλιεράκη; Ποια ήταν η επιβάρυνση του Τριάντη;

Για τον Κυζιρίδη, όπως είπα, γνωρίζω ότι υπήρχε η ενόχληση πριν από το παιχνίδι με τη Γερμανία, οπότε εκεί υπάρχει μια διαφορετική παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Δεν αμφισβητώ ότι ο Γιοβάνοβιτς έχει πολύ περισσότερη εικόνα από εμάς για την κατάσταση κάθε ποδοσφαιριστή.

Είναι ο προπονητής, αυτός παίρνει τις αποφάσεις και, μαζί με τις αποφάσεις, παίρνει και την ευθύνη γι’ αυτές.

Από τη στιγμή όμως που ο ίδιος επικαλείται την επιβάρυνση, την ετοιμότητα και το ότι δεν γίνονται διακρίσεις, είναι απολύτως λογικό να ζητάμε να καταλάβουμε πώς εφαρμόζεται αυτό το κριτήριο.

Ποια ήταν η επιβάρυνση του ενός και ποια του άλλου;

Και υπάρχει ακόμη ένα ερώτημα που δεν μπορώ να αφήσω στην άκρη:

Αν δεν είναι αυτά τα κριτήρια που καθορίζουν ποιος μπαίνει στην 23άδα, τότε ποια είναι;

Θέλω να πιστεύω ότι οι επιλογές γίνονται αποκλειστικά με αγωνιστικά κριτήρια.

Γιατί διαφορετικά, αν υπάρχουν άλλου είδους κριτήρια ή πιέσεις από εξωαγωνιστικούς παράγοντες για το ποιος πρέπει να βρίσκεται στην 23άδα, τότε μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική συζήτηση.

Και φυσικά δεν λέω ότι αυτό συμβαίνει. Λέω ότι όταν κάποιες επιλογές δεν εξηγούνται αγωνιστικά με τρόπο που να γίνεται κατανοητός, γεννιούνται ερωτήματα.

Ισορροπία, όχι απλώς ποιότητα

Αυτή είναι συνολικά η ένστασή μου στις επιλογές.

Δεν χρειάζεται να έχεις πέντε φορ. Χρειάζεται να έχεις ποιότητα και ισορροπία σε όλες τις γραμμές. Γιατί μια ομάδα δεν κρίνεται από το πόση ποιότητα έχει σε μία θέση, αλλά από το πόσο ισορροπημένη είναι συνολικά.

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο να μαζεύεις τους καλύτερους διαθέσιμους παίκτες. Είναι να δημιουργείς ένα ρόστερ στο οποίο κάθε παίκτης μπορεί να σου δώσει κάτι διαφορετικό και να καλύπτει μια πραγματική αγωνιστική ανάγκη.

Και σήμερα, μέχρι να ανακοινωθεί η τελική 23άδα, αυτή ακριβώς είναι η δική μου απορία.

Ο Γιοβάνοβιτς είναι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις. Και μαζί με αυτές τις αποφάσεις, παίρνει και την ευθύνη.

Δεν λέω ότι έχω εγώ δίκιο και ο προπονητής άδικο.

Λέω ότι ως άνθρωπος του ποδοσφαίρου και ως αναλυτής έχω κάθε δικαίωμα να θέτω τα ερωτήματα:

Ποια είναι η λογική πίσω από αυτές τις επιλογές;

Ποιο είναι το κριτήριο που εφαρμόζεται για όλους;

Και τελικά, η 23άδα που θα έχεις σήμερα απέναντι στη Γερμανία θα είναι πραγματικά η πιο ισορροπημένη 23άδα που μπορούσε να έχει η Εθνική;