Δόξα και τιμή στον μπροστάρη του ΠΑΟΚ, τον αθάνατο Βασίλη Σεργιαννίδη

Δόξα και τιμή στον μπροστάρη του ΠΑΟΚ, τον αθάνατο Βασίλη Σεργιαννίδη

Ήταν βραδιά Δευτέρας 4 Ιουλίου 2016, την ώρα που μαζεύαμε κάποιες ιστορίες από την εκείνη την αξημέρωτη βραδιά της Τετάρτης  5 Ιουλίου 1972. Ετοιμαζόμασταν για ένα αφιέρωμα αναμνήσεων από την πρώτη στέψη του ΠΑΟΚ ως «πρίγκιπα» (Κυπελλούχος, γαρ…) του ελληνικού ποδοσφαίρου. 

 

Εκείνη την ώρα λοιπόν, διαλέγαμε και φωτογραφίες. Κι είχαμε στα τρεμάμενα από συγκίνηση χέρια μας μία – από τα επινίκια στη Θεσσαλονίκη -  με τον Βασίλη Σεργιαννίδη, τον ιθύνοντα της διοίκησης του Κυπελλούχου, επ’ ώμων φίλων του «δικέφαλου». Στο θρυλικό μπαλκόνι των γραφείων της Βασιλίσσης Σοφίας. Ανάμεσα στο βάθος κι ένας ακόμη μέγας του ΠΑΟΚ άνθρωπος, ο Νίκος Γκολέμας…

  

Εκείνη την ώρα – τι είναι η ζωή – κτύπησε το κινητό (κάποιες ώρες το ρημάδι για καλό δεν κτυπά), για να μάθουμε πως «έφυγε» ο Βασίλης Σεργιαννίδης. «Έφυγε» σχεδόν ανήμερα (κάποιες ώρες έλειψαν για να είναι ακριβώς ανήμερα) του μέγιστου κατορθώματος του! Και μέγιστο κατόρθωμα του δεν ήταν η κατάκτηση ενός τίτλου. Ήταν η κατάκτηση του πρώτου τίτλου – κλειδί για να ανοίξει η πόρτα μίας νέας… Της χρυσής εποχής του ΠΑΟΚ! Ήταβν ο μπροστάρης της.

  

Ίσως στις νεότερες γενεές το όνομα του δημιουργού της «χρυσής ομάδας»… Για εκείνη γράφθηκαν κι οι στίχοι: Σαν του ΠΑΟΚ την ομάδα, δεν υπάρχει στην Ελλάδα… Ίσως λοιπόν, το όνομα να μην προκαλεί συγκίνηση. Έτσι είναι. Η ζωή περνά και χάνεται αλλά… Για τους φονταμενταλιστές ΠΑΟΚτσήδες ο Βασίλης Σεργιαννίδης εξέφραζε την αρχοντιά και τη λεβεντιά τους. Ήταν δε, αυτός ο οποίος τις εμφύσησε στην θρυλική εκείνη ομάδα. Τη μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα…

  

Και δεν το λέμε εμείς αυτό. Το λένε οι αντίπαλοι της. Λίγο πριν φύγει από τον Ολυμπιακό ο πρόεδρος του Νίκος Γουλανδρής έλεγε: «… Κρίμα κι άδικα έχασε τόσους τίτλους αυτός ο ΠΑΟΚ…»! Δεν τους είχε χάσει, βέβαια. Τους είχαν κλέψει από τον ΠΑΟΚ.

  

Κι ακόμη και σήμερα για το δημιούργημα πολλών (δεν ήταν μόνος του ο Βασίλης Σεργιαννίδης βεβαίως βεβαίως κι είχαν γίνει πριν μεταγραφάρες αλλά ήταν ο ιθύνων νους της «χρυσής εποχής»… ) όλοι οι αντίπαλοι στάζουν μέλι. Κι όταν βγάλουν τις παρωπίδες τους – καθώς μαλακώνει η ψυχή …γερνώντας - υποκλίνονται στο μεγαλείο της «χρυσής ομάδας» με την υπογραφή του ξεχωριστά μοναδικού  Βασίλη Σεργιαννίδη. Παραδέχονται το όργιο αδικίας σε βάρος της…

  

Ο Βασίλης Σεργιαννίδης δεν αποτέλεσε μόνον τότε «πυλώνα» του ΠΑΟΚ. Αποτέλεσε και τώρα. Προ λίγων χρόνων. Πριν την έλευση του Ιβάν Σαββίδη. «Πυλώνα» πάλι, αποτέλεσε. Μέχρι την ώρα που αποδίδαμε ελάχιστη τιμή στην μνημη του με τα ελάχιστα γραφόμενα μας… Δεν ακούσαμε, δεν είδαμε κάποια αναφορά όσων στηρίχθηκαν στον «πυλώνα»! Έπρεπε από τους πρώτους να είναι όσοι στηρίχθηκαν και τελευταία στον «πυλώνα»!

  

Κι η ΠΑΕ ΠΑΟΚ πάντως, δεν άρθηκε στο ύψος των περιστάσεων επί του θέματος. Αδικήθηκε ο Βασίλης Σεργιαννίδης και στην παταγωδώς αποτυχούσα εκδήλωση των 90 χρόνων και στην αναφορά της για την απώλεια του…

  

Τέτοιοι παράγοντες είναι μνημεία ανιδιοτελούς προσφοράς, άδολης αγάπης και συνάμα απόδοσης έργου με την κατάκτηση τίτλων. Και τέτοια μνημεία δεν διαθέτει πολλά ο ΠΑΟΚ…

  

ΥΓ: Αγαλλιάζουν οι ψυχούλες κι άλλων αθανάτων του ΠΑΟΚ, του Μήτσου Παρίδη και του Αρίσταρχου Φουντουκίδη στο αντάμωμα τους με του Βασίλη Σεργιαννίδη !