Οι δερβέναγες του παγκόσμιου αθλητισμού
Ο αθώα σκεπτόμενος αναγνώστης έφτασε στο επίπεδο επιλογής (για την ενημέρωσή του) του μέσου κοινωνικής δικτύωσης εκτιμώντας προφανώς ότι υπερέχει σε αξιοπιστία και εγκυρότητα. Οι δε αετονύχηδες της ηλεκτρονικής παγκόσμιας κοινότητας διαπίστωσαν, ερμήνευσαν και αξιοποίησαν αυτό το στοιχείο, με απώτερο σκοπό την προώθηση πληροφοριών και με προφανή στόχο τον έλεγχο της σκέψης της μάζας και της εξυπηρέτησης των συμφερόντων τους. Κάθε τομέας έχει τους δικούς του αετονύχηδες.
Στον παγκόσμιο αθλητισμό, αυτός ο τίτλος ανήκει κυρίως στους μάνατζερ. Για να είμαι ειλικρινής δε γνωρίζω πώς δημιουργήθηκαν οι πρώτοι ατζέντηδες, ποια ήταν η αφορμή και το πρόσχημα για να αποκτήσουν ρόλο σε αυτό που λέμε «δημιουργία ομάδας και προάσπιση των συμφερόντων των επαγγελματικών αθλητών». Είναι εύκολο ωστόσο να διακρίνουμε την εξέλιξή τους με τελευταίο περιστατικό αυτό της Μάνστεστερ Σίτι και της αδυσώπητης κόντρας που ξέσπασε μεταξύ του ατζέντη του Γιάγια Τουρέ με τον Πεπ Γκουαρδιόλα.
Δεν είναι η μοναδική περίπτωση έντονης αντιπαλότητας μεταξύ προπονητή και ατζέντη. Συμβαίνουν στα σαλόνια του παγκόσμιου αθλητισμού αλλά και στα αλώνια του αντίστοιχου ερασιτεχνικού. Και είναι αναμενόμενο διότι σε αυτό το επίπεδο κυριαρχούν οι λυκοφιλίες έως ότου έρθει η στιγμή σύγκρουσης συμφερόντων. Εκτός κι αν ξεχωρίσουμε τις περιπτώσεις υποτακτικών προπονητών οι οποίοι εναποθέτουν την καριέρα τους στα χέρια ενός ατζέντη και υποχρεωτικά αναγκάζονται να χορέψουν στους δικούς του ρυθμούς.
Ο αξιόλογος προπονητής επιζητά την επιτυχία της ομάδας που εκπροσωπεί γιατί τούτο θα του εξασφαλίσει α) υστεροφημία, β) χρήματα, γ) προοπτική. Τα «θέλω» του ατζέντη ξεκινούν και τελειώνουν στο συμφέρον του ιδίου και του πελάτη του και στο ύψος της προμήθειας. Αν μια ομάδα κυριαρχεί στο ευρωπαϊκό στερέωμα και ο πελάτης του παρακολουθεί τους αγώνες από την κερκίδα, ο ατζέντης είναι αδύνατο να είναι ικανοποιημένος. Είναι απαραίτητο μάλιστα να πράξει κάτι για να ανατρέψει τα αγωνιστικά δεδομένα. Εκτός της περίπτωσης που έχει περισσότερους από έναν παίκτη στη συγκεκριμένη ομάδα.
Εδώ και τουλάχιστον μια 15ετία, οι ατζέντηδες βρήκαν χώρο για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους αλλά και να αυξήσουν το πεδίο (δικού τους) ελέγχου. Για ευνόητους λόγους, αντιλαμβάνεστε ότι, είναι αδύνατο να εμφανίζονται τζένεραλ μάνατζερ, ποσώ μάλλον ιδιοκτήτες ομάδων. Αλλά προσπαθούν να αποκτήσουν… δικά τους μαγαζιά για να βάζουν την πραμάτεια τους. Αποτελεί ξεκάθαρο στόχο για έναν ατζέντη να ελέγχει (αξιόπιστα οικονομικά) μαγαζιά και φυσικά να «επιβάλλει» στον μελλοντικό πελάτη του τη βεβαιότητα ότι, βρέξει χιονίσει θα έχει μια ομάδα στην οποία θα αγωνίζεται, άρα κι ένα συμβόλαιο. Πάνω στην εφαρμογή του συγκεκριμένου σχεδίου, οι ατζέντηδες προσπάθησαν και κατάφεραν σε σημαντικό βαθμό να εκθέσουν τους μη συνεργαζόμενους προπονητές. Αυτούς δηλαδή που βάζουν συγκεκριμένα όρια και δεν δέχονται παρεμβάσεις στο έργο τους. Επειδή οι ατζέντηδες δεν επιτρέπεται να φαίνονται, έτσι υιοθετήθηκε και ο όρος «μπροστινός» που είναι ουδόλως τιμητικός για τα πρόσωπα που έχουν ως υποχρέωση μόνο να φαίνονται.
Υποψήφια «θύματα» σε αυτή την ιστορία μπορούν να γίνουν και οι ιδιοκτήτες ομάδων. Ενας νέος επιχειρηματίας που επιζητά την κοινωνική αναγνώριση, ενδεχομένως κι έναν χώρο για να επενδύσει χρήματα του, αποτελεί τον εύκολο στόχο. Είναι δεδομένο ότι θα χρειαστεί να πληρώσει για να μάθει, είναι εξίσου δεδομένο ότι οι πρώτοι που θα τον πλησιάσουν είναι οι άνθρωποι της πιάτσας, οι ατζέντηδες.
Ενα δεύτερο ιδιαιτέρως επικίνδυνο στοιχείο το οποίο επίσης είναι δύσκολο να αποδειχθεί, είναι ότι οι ατζέντηδες απέκτησαν έντονη πρόσβαση και στα ΜΜΕ. Προσέξτε, δεν αναφερόμαστε στη διοχέτευση πληροφοριών, αλλά στη δημιουργία δικών τους portal (τα οποία βέβαια χρηματοδοτούν) με απώτερο σκοπό τον έλεγχο της κοινής γνώμης. Κι αυτό διότι ξεζούμισαν – ως ένα βαθμό τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – και πλέον θέλουν Μέσα Ενημέρωσης που με τις κατάλληλες αφορμές θα α) θα προβάλλουν τη δική τους δουλειά και τους πελάτες τους, β) θα καυτηριάζουν τη συμπεριφορά προσώπων και σωματείων που αρνήθηκαν να τους κάνουν τα χατίρια. Και φυσικά, προσφέρουν στον αναγνώστη αυτό που τον ιντριγκάρει. Την αποκλειστική είδηση. Ως άνθρωποι της πιάτσας και πρόσωπα που λειτουργούν μέσα σε αυτή έχουν την πρόσβαση.
Καταλήγοντας, οι «καλοί» και οι «κακοί» υπάρχουν σε όλα τα επαγγέλματα τα οποία (δυστυχώς) χαρακτηρίζονται από τις πράξεις των κακών. Μη φανταστείτε ότι οι ατζέντηδες είδαν φως και μπήκαν, είναι όμως αυτοί που εκμεταλλεύτηκαν περισσότερο από κάθε άλλον την απίστευτη αύξηση των ποσών που επενδύονται στον παγκόσμιο αθλητισμό, σε σημείο να προβάλλεται πλέον ο αριθμός των μηδενικών που εμπεριέχει ο τραπεζικός λογαριασμός τους. Δεν θα διαβάσεις ποτέ όμως τον αριθμό των παικτών που είτε αδίκησαν, είτε κατέστρεψαν…
