Δεν το πίστεψαν όσο θα έπρεπε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς
Ήταν ανταγωνιστικός, προσπάθησε, αλλά στο τέλος υπέκυψε. Ο Απόλλων Καλαμαριάς δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Αρη, ηττήθηκε με 2-0 και έμεινε πίσω βαθμολογικά, οπότε δύσκολα θα προλάβει πλέον μία θέση στην πρώτη τριάδα.
Βέβαια, έτσι όπως ήταν η κατάσταση στις πρώτες αγωνιστικές, είναι σημαντικό για τους κοκκινόμαυρους που έχουν ξεφύγει από τις τελευταίες θέσεις. Αυτό που πρέπει να κοιτάξουν, πλέον, για τη συνέχεια, είναι να πάρουν τους βαθμούς που χρειάζεται για να αποφύγουν κάθε κίνδυνο μέχρι τέλους. Εννοείται ότι πρέπει να αφήσουν πίσω τη χθεσινή ήττα και να κοιτάξουν το παιχνίδι της ερχόμενης Τετάρτης στην Καβάλα στο «Ανθή Καραγιάννη» για να επιστρέψουν στα θετικά αποτελέσματα.
Οι κοκκινόμαυροι ήταν μαχητικοί χθες. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν το πάλεψαν μέχρι εκεί που μπορούσαν. Όμως έδειξαν ότι είναι μια κλάση πιο κάτω, ενώ δεν το πίστεψαν όσο θα έπρεπε, τουλάχιστον επιθετικά. Ο Γιάννης Πολλαετίδης επέλεξε το 4-3-3, με τον Κωνσταντίνου να υπερασπίζεται την εστία και να δείχνει τα αντανακλαστικά του σε αρκετές φάσεις, αλλά να εκτίθεται από την άμυνά του στα γκολ. Στη δεξιά πλευρά έπαιξε ο Μουχάλης, έχοντας ένα ματς στα πόδια του (αυτό με τον Έβρο) παλεύοντας και καταφέρνοντας να κερδίσει αρκετές μονομαχίες, αλλά και να χάσει άλλες. Αριστερά έπαιξε ο Τσαούσης που δεν μπόρεσε να περιορίσει σημαντικά τον Ντούνη, ενώ το κεντρικό δίδυμο των Μωυσίδη και Νταμαρλή αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα, με τον πρώτο πάντως να έχει και αρκετές καλές στιγμές.
Στα χαφ οι Γιαξής, Πάλλα και Γεωργίου δεν μπόρεσαν να κρατήσουν μπάλα και να ελέγξουν τον ρυθμό, έχοντας πολλή δουλειά, απέναντι σε έναν ιδιαίτερα ποιοτικό μεσοεπιθετικά Άρη. Έδωσαν όμως πολλές μάχες, έκαναν πολλά χιλιόμετρα και προσπάθησαν με όλες τους τις δυνάμεις. Στην επίθεση, ο Κανούλας δεν τροφοδοτήθηκε όσο θα ήθελε και σε λίγες στιγμές και κυρίως από στατικές φάσεις κατάφερε να γίνει απειλητικός, ενώ στις πτέρυγες Τσουκάνης και Ευσταθίου δεν έγιναν τόσο απειλητικοί όσο θα μπορούσαν. Ειδικά ο δεύτερος ήταν αρκετά ορεξάτος, αλλά δεν τροφοδοτήθηκε με κάθετες οι διαγώνιες μπαλιές, για να εκμεταλλευτεί την ταχύτητά του. Σε πολλές περιπτώσεις οι αμυντικοί απλά έδιωχναν και οι κοκκινόμαυροι δεν μπορούσαν να κρατήσουν μπάλα, ενώ και οι αρκετές σέντρες προς την περιοχή στις περισσότερες περιπτώσεις αποδείχθηκαν «εύκολη λεία» για την άμυνα του Αρη.
