Δεν είναι η άμυνα το πρόβλημα

Κάποιες θέσεις μου έφεραν αντιδράσεις γιατί προφανώς δεν είναι στο … κλίμα που έχει επιβληθεί κυρίως από opinionmakers που δεν ζούνε τον ΠΑΟΚ όπως εγώ και τα υπόλοιπα παιδιά του ρεπορτάζ.

Για μένα λοιπόν, το πρόβλημα του ΠΑΟΚ – αν πρέπει σώνει και καλά να βρούμε πρόβλημα – αφορά στο κομμάτι της μίας παράληψης του Φρανκ Άρνεσεν προφανώς σε συνεργασία με τον Ιγκόρ Τούντορ.

Ο ΠΑΟΚ πληρώνει το γεγονός πως δεν έχει μία προσωπικότητα σε ρόλο επιτελικού μέσου. Χαφ που δημιουργεί και εκτελεί. Και αυτό, αλυσιδωτά, έχει φέρει τα εξής κουσούρια.

1)   Ο ΠΑΟΚ ενώ είναι καλύτερος μονίμως από τον αντίπαλό του πλην του αγώνα με την Ντόρντμουντ, δεν καταφέρνει να τον σκοτώσει. Όχι σε μόνιμη βάση, αλλά στα παιχνίδια που δεν κέρδισε. Ακόμη και σε αυτά που έγιναν τραγικά ατομικά λάθη, ο ΠΑΟΚ μπορούσε να πάρει αποτέλεσμα αν ήταν πιο σοφός στην επίθεσή του.

2)   Ο Τούντορ έχει οδηγηθεί σε μία λογική χρησιμοποίησης των ψευτοεννιαριών, ακυρώνοντας τους φορ του, γιατί δεν υπάρχει κάποιος να τους ταϊσει και να τους βάλει στο παιχνίδι. Ο Μπερμπάτοφ πήρε αρκετά μέτρα πίσω στο τελευταίο παιχνίδι πριν τον τραυματισμό του, ο Κλάους χάνεται όταν γυρίσει κάποια μέτρα πίσω, ενώ παίζουν μονίμως αυτοί που μπορούν να δημιουργήσουν μόνοι τους, οι οποίοι όμως στη προκειμένη περίπτωση δεν αποτελούν εκτελεστικές σταθερές. Με ένα γκολ ανά έξι τελικές ο Μακ ή με κανένα γκολ ο Ζάιρο, με τον Πέλκα να το παλεύει αλλά να μην έχει διάρκεια, ο ΠΑΟΚ χάνει βαθμούς λόγω κυρίως της επίθεσής του.

3)   Ο ΠΑΟΚ αδυνατεί σε μεγάλο βαθμό να διαχειριστεί αγώνες, γιατί δεν υπάρχει ο παίκτης προσωπικότητα στα χαφ που έχει την ποιότητα να κρατήσει την μπάλα, να ελέγξει τον ρυθμό, να παγώσει το παιχνίδι. Ο ΠΑΟΚ παίζει βιαστικά και αυτό έχει αντίκτυπο στη διαχείριση του αγώνα.

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που ο ΠΑΟΚ δεν κερδίζει. Και για τον ΠΑΟΚ, είναι κατόρθωμα το γεγονός πως σε μία τόσο νέα ομάδα έχει εντοπιστεί μόνο ένα σημαντικό λάθος. Το οποίο όμως πρέπει να καλυφθεί άμεσα. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τον Γενάρη που έρχεται.

Σίγουρα, μία αγορά ενός τέτοιου ποδοσφαιριστή, θα πρέπει να φέρει και μία πώληση, γιατί στον άξονα της μεσαίας γραμμής έχουν μαζευτεί πολλοί παίκτες που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Ο ανταγωνισμός αναμένεται να γίνει σχετικά παράλογος τώρα που επιστρέφει ο Τσίμιροτ, που ενεργοποιείται ο Χαρίσης και που εμφανίστηκε από το πουθενά ο εκτός ομάδας Γκολάσα.

Και επειδή είναι της μόδας να μη καταλαβαίνει κάποιος τι γράφω, δεν λέω πως είμαι ικανοποιημένος από όλους τους παίκτες που παίζουν ή από τις υπόλοιπες επιλογές του Άρνεσεν.

Όταν χτίζεται μία ομάδα, πρώτα δημιουργείται η βάση και η ταυτότητα και μετά έρχονται οι πινελιές. Είναι σαφές λοιπόν, πως η βάση θα είναι έτοιμη μέχρι το τέλος της σεζόν. Και με τα συμβόλαια που τελειώνουν, σε συνδυασμό με τις ανάγκες που θα δημιουργηθούν, θα είναι πολύ πιο εύκολο να καλυφθούν τα όποια κενά με σοφές επιλογές μέσα σε δύο μεταγραφικές περιόδους.

Σήμερα όμως που μιλάμε, το βασικό κουσούρι είναι αυτό που αναφέρω. Τα άλλα παλεύονται…