COACH BOX TO BOX INTERVIEW Μπουτογιάννης (Δίας Δίου)
Του Κολίτση Νίκου
Μπουτογιάννης Γιώργος, παίκτης-προπονητής Δίας Δίου
Μου εμπιστεύτηκαν τη θέση οι άνθρωποι του Δία και είναι τιμή για μένα. Θα προσπαθήσω όσο μπορώ και μέσα στον αγωνιστικό χώρο για όσο αντέχουν τα πόδια μου, γιατί μου αρέσει το ποδόσφαιρο.
Οι δύο ώρες που φεύγουμε και πηγαίνουμε στο γήπεδο είναι για μένα ένας τρόπος να γεμίζουμε τη ζωή μας, ιδίως όταν έχω συνηθίσει από μικρό παιδί ν' ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο.
Ερασιτέχνες είμαστε, οι δουλειές μας άλλες είναι, αλλά το αγαπάμε και μας αρέσει και θέλουμε να είμαστε από το πρωί μέχρι το βράδυ στο γήπεδο.
Αυτή τη στιγμή είμαι στο Δίον και κοιτάω μόνο το Δίον, ως παίκτης και ως προπονητής.
Οι στόχοι της ομάδας είναι να φτιάξουμε μία καλή ομάδα, όπως μου ζήτησαν οι άνθρωποι της διοίκησης.
Το Δίον έχει αυτή τη στιγμή τρεις με τέσσερις ποδοσφαιριστές που με δουλειά έχουν τα προσόντα να κάνουν το άλμα τους και εγώ θα τους βοηθήσω όσο περισσότερο μπορώ. Σήμερα αγωνίστηκε ποδοσφαιριστής 15 ετών με την ομάδα.
Οι εποχές έχουν αλλάξει. Σήμερα οι νέοι ποδοσφαιριστές αποφεύγουν να πάνε στον Πιερικό. Εμείς είμαστε από πέντε χρονών μέσα στο γήπεδο. Το πρώτο πράγμα που θέλαμε είναι να παίξουμε στο χωριό μας και μετά να πάμε στον Πιερικό. Ο Πιερικός είναι η βάση της περιοχής μας. Αν ανεβεί ο Πιερικός θα βγουν και περισσότερα ταλέντα.
Στα δικά μου χρόνια κάποιος μπορεί να μας έβριζε, αλλά εμείς επιμέναμε και παραμέναμε στο γήπεδο. Σήμερα δεν μπορείς να μιλήσεις έτσι σε ένα παιδί. Όλα τα παιδιά είναι μορφωμένα και εμένα μ' ενδιαφέρει πρώτα να πηγαίνουν καλά στο σχολείο και στις σπουδές τους και να βλέπουν το ποδόσφαιρο σαν δεύτερο και ό,τι είναι να έρθει θα έρθει.
Τη δεύτερη κατηγορία δεν τη γνωρίζω παρά μόνο από μερικά φιλικά και αυτά εκτός έδρας. Υπάρχουν οκτώ με δέκα ομάδες που θα είναι ανταγωνιστικές. Θα πρωταγωνιστήσουν αυτές που θα έχουν μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο και θα έχουν προπονηθεί καλύτερα. Το επίπεδο είναι καλό και υπάρχουν καλοί ποδοσφαιριστές.
Θέλω να το διασκεδάσουμε και να μη φορτώσουμε τους νεαρούς ποδοσφαιριστές με άγχος. Έχουμε ένα πλάνο σαν ομάδα και θέλουμε να κερδίζουμε. Όταν δε θα συμβαίνει αυτό, θα δίνουμε το χέρι στον αντίπαλο και θα συνεχίζουμε.
Δε θα άλλαζα τίποτα στην επαγγελματική μου διαδρομή στο ποδόσφαιρο. Η επαγγελματική μου αποκατάσταση είναι ένας παιδότοπος στην Καρίτσα και τουλάχιστον έχω κάτι που μου έχει μείνει από την ενασχόλησή μου με το ποδόσφαιρο. Όλα τα χρόνια που πέρασα και στον Πιερικό και στις άλλες ομάδες τα θυμάμαι ευχάριστα. Ήμουν για 4,5 χρόνια στις ακαδημίες της Καρίτσας και έφτασα σε ένα σημείο να έχω 65 παιδιά και πέντε από τα παιδιά που είχαν ξεκινήσει μαζί μου έχουν κάνει φέτος προετοιμασία με την αντρική ομάδα της Καρίτσας και αυτό είναι κάτι που με ευχαριστεί πολύ. Ένα ακόμα παιδί αγωνίζεται στη Γερμανία.
Ακόμα νιώθω και είμαι ποδοσφαιριστής. Ούτε ήμουν ούτε είμαι προπονητής.
Η ομάδα του Δία είναι κατά 80% η περσινή ομάδα. Υπάρχει σεβασμός από τους ποδοσφαιριστές στις προπονήσεις και πιστεύω ότι η δουλειά που θα συνεχίσουμε στις προπονήσεις θα βγει και στο γήπεδο.
Η παρουσία του ποδοσφαιριστή μέσα στο γήπεδο σε επίπεδο συμπεριφοράς είναι έμφυτη. Σε όλες τις ομάδες, στη Νίκη Βόλου, στον Πιερικό, στον Πυρσό Γρεβενών, ακόμα και με ποδοσφαιριστές μεγαλύτερης αξίας από εμένα, ήθελα να καθοδηγώ και να μιλάω για να κατευθύνω και μακάρι αυτό να το αξιοποιήσω και προπονητικά από εδώ και πέρα.
