Χρόνια πολλά ΠΑΟΚ: 90 χρόνια γεμάτα πάθος (Μέρος 1ο)

Χρόνια πολλά ΠΑΟΚ: 90 χρόνια γεμάτα πάθος (Μέρος 1ο)

Αναλυτικά το πρώτο μέρος της καταγραφής της ΠΑΕ ΠΑΟΚ:

 

«Πέρασαν 90 χρόνια. 90 χρόνια γεμάτα πάθος. 90 χρόνια γεμάτα ένταση. Χαρές, αλλά και λύπες. Συγκινήσεις, μα και πίκρες. 90 χρόνια ζωής στα οποία μάθαμε να είμαστε διαφορετικοί. Να εκτιμάμε τη στιγμή. Να προσδοκούμε το συναίσθημα, όχι το αποτέλεσμα. Να παίζουμε στα ίσια κι ας χάνουμε. Να αγαπάμε την ομάδα κι όχι τους τίτλους. Να είμαστε ΠΑΟΚ. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

 

Σαν σήμερα πριν από ακριβώς 90 χρόνια, το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης λάμβανε μια τόσο τυπική κι όμως κομβικής σημασίας απόφαση. Με τον αριθμό 822 στις 20.04.1926 ενέκρινε την σχετική αίτηση του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του ΠΑΟΚ και αναγνώρισε επισήμως τον σύλλογο που έμελλε ν’ αλλάξει τα δεδομένα στην πόλη.

 

Το πρώτο έμβλημα του ΠΑΟΚ ήταν το τετράφυλλο τριφύλλι και το πέταλο. Τα φύλλα ήταν πράσινα και πάνω από το καθένα ήταν χαραγμένα τα αρχικά της λέξης ΠΑΟΚ.  Το σκέφτηκε ο αείμνηστος Κώστας Κοεμτζόπουλος που πήρε την ιδέα από το πακέτο τσιγάρων μάρκας «Λήθη» που κάπνιζε.

 

Το, δε, πρώτο ΔΣ απαρτιζόταν από τους:

Πρόεδρος: Τριαντάφυλλος Τριανταφυλλίδης,

Α’ αντιπρόεδρος: Παντελής Καλπακτσόγλου,

Γενικός γραμματέας: Κωνσταντίνος Κρητικός,

Ειδικός γραμματέας: Μενέλαος Τσούλκας,

Ταμίας: Ιωακείμ Ιωακειμόπουλος,

Έφορος ποδοσφαίρου: Αλέξανδρος Αγγελόπουλος,

Έφορος αθλητών: Αριστόδημος Δημητριάδης,

Σύμβουλοι: Παναγιώτης Μαλέσκας, Κωνσταντίνος Κοεμτζόπουλος και Μιχάλης Θεοδοσιάδης.

 

Έτσι άρχισαν όλα

 

1926

Η ιδέα για την δημιουργία ενός ισχυρού συλλόγου που θα εξέφραζε τους Κωνσταντινουπολίτες άρχισε να… ψήνεται από το 1922. Όταν έφτασαν στη Θεσσαλονίκη οι περισσότεροι Κωνσταντινουπολίτες.

Τον Μάιο 1924 δημιουργήθηκε η «Ενωση Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης». Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο 1925 ιδρύθηκε το αθλητικό τμήμα του συλλόγου.  Τη διοίκηση του ανέλαβαν ο Φανούριος Βυζάντιος  ως πρόεδρος και ως μέλη ο Νίκος Πετρόπουλος με τον Αριστείδη Μίσιο. Πριν κλείσει το 1925 και πιο συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο οι ποδοσφαιριστές της Ένωσης επεδίωξαν  τον διαχωρισμό του αθλητικού από το πολιτιστικό σωματείο.

Η δημιουργία της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης έφερε αντιδράσεις και με αφορμή ότι η μετάβαση των αθλητικών δραστηριοτήτων έπρεπε να γίνει με απόφαση Γενικής Συνέλευσης και όχι Διοικητικού Συμβουλίου ακυρώθηκαν οι διαδικασίες και δημιουργήθηκαν δύο τάσεις.

Η πρωτοβουλία χαρακτηρίστηκε «στάση» με επίσημη ανακοίνωση της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης και ο τότε πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής Αθλητισμού, Νίκος Πετρόπουλος, συγκέντρωσε την πλευρά όσων δεν ήθελαν τον διαχωρισμό. Η… μάχη ανάμεσα στις δύο πλευρές είχε μεγάλη διάρκεια και η κοινή Γενική Συνέλευση έγινε στις 7 Μαρτίου 1926 για να λύσει ένα πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί τον Δεκέμβριο του 1925. Με 92 ψήφους ο Νίκος Πετρόπουλος ισοψήφησε με τον Αριστείδη Μίσιο που ήταν και αυτός στην πλευρά του και αναδείχθηκε πρόεδρος.

Οι ποδοσφαιριστές που είχαν πρωτοστατήσει στον διαχωρισμό δεν δέχθηκαν την εξέλιξη και έστειλαν ανακοίνωση στις εφημερίδες κατά της διοίκησης που είχε προκύψει. «Δηλώνουμε ότι ανήκαμε και ανήκουμε πάντα στο πρώτο νόμιμο Διοικητικό Συμβούλιο και τελούμε υπό τας διαταγάς του. Δε δεχόμαστε να διοικηθούμε από εσάς, έστω και εάν νομιμοποιηθείτε». Η απάντηση της νέας διοίκησης της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης ήταν η διαγραφή των ποδοσφαιριστών που υπέγραψαν την ανακοίνωση και η παραπομπή τους στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας Θράκης.

Η αντίδραση της άλλης πλευράς πλέον έμοιαζε δεδομένη. Το μήνυμα αρχικά εστάλη με τον ανεπίσημο αγώνα με τον Παναθηναϊκό στις 28 Μαρτίου 1926 όπου ηττήθηκαν με 5-0.

Η επόμενη κίνηση ήρθε στις 30 Μαρτίου 1926, ημερομηνία που συγκεντρώθηκαν στη Λέσχη Κωνσταντινουπολιτών οι Τριαντάφυλλος Τριανταφυλλίδης,Κωνσταντίνος Κοεμτζόπουλος, Κωνσταντίνος Κρητικός, Μιχάλης Θεοδοσιάδης,Ιωακείμ Ιωακειμόπουλος, Αριστόδημος Δημητριάδης, Αλέξανδρος Αγγελόπουλος και Μενέλαος Τσούλκας και υπέγραψαν το πρωτόκολλο ιδρύσεως του νέου«ποδοσφαιρικού και Αθλητικού Σωματείου υπό την επωνυμίαν «Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών»» όπως αναφέρεται και στο σχετικό έγγραφο, προκειμένου οι διαδικασίες να πάρουν επίσημο χαρακτήρα.

Στις 5 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση, στην οποία πήραν μέρος και οι ποδοσφαιριστές της ομάδας, ενώ στις 10 Απριλίου υπογράφηκε από τα μέλη του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΑΟΚ η αίτηση αναγνώρισης του συλλόγου στο Πρωτοδικείο. Δέκα ημέρες αργότερα, στις 20 Απριλίου 1926 το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση αριθμό 822 αναγνώρισε και επίσημα τον ΠΑΟΚ.

 

Τα πρώτα προβλήματα

 

Κάθετι καινούριο προκαλεί αντιδράσεις, έτσι και τα πρώτα βήματα του ΠΑΟΚ δεν ήταν ομαλά. Οι αντιδράσεις για όσα είχαν συμβεί στον διαχωρισμό του 1926 όπου προέκυψαν η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης και ο ΠΑΟΚ δημιούργησε μια βαθιά διχόνοια και ο νέος σύλλογος αντιμετώπισε πολλά προβλήματα. Οι παράγοντές του θέλησαν να αλλάξουν τα δεδομένα και κάλεσαν στις 28 Ιουλίου 1926 όλα τα σωματεία της Θεσσαλονίκης σε μια συνέλευση για να προτείνουν την δημιουργία μιας νέας Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων που θα είχε στις τάξεις της μόνο τις ομάδες της Θεσσαλονίκης και θα άφηνε την κεντρική διαχείριση στην Ένωση της Μακεδονίας – Θράκης.

Ο ΠΑΟΚ κατηγορήθηκε για ανταρσία με την «παρασυναγωγή» αυτή όπως την χαρακτήρισε η ΕΠΣΜΘ και τιμωρήθηκε με τρεις μήνες αποκλεισμό με εξάμηνη αναστολή. Η διοίκηση της ομάδας θέλησε να δείξει πως είναι ζωντανό κομμάτι της αθλητικής Θεσσαλονίκης κι δήλωσε 50 ποδοσφαιριστές στην Ένωση για την σεζόν που θα άρχιζε το φθινόπωρο του 1926.

Ο ΠΑΟΚ συμμετείχε την σεζόν 1926-27 στο πρωτάθλημα της Β’ Θεσσαλονίκης όπου βρισκόταν και η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης. Ο ΠΑΟΚ έδωσε το πρώτο επίσημο ματς της ιστορίας του στις 12 Δεκεμβρίου 1926, όπου νίκησε με 3-1 τη Νέα Γενεά. Η ΕΠΣΜΘ ανέφερε στην προκήρυξη πως για να επικυρώσει την άνοδο θα έπρεπε να επικρατήσει απέναντι σε όλες τις ομάδες της Α’ Θεσσαλονίκης. Το κατάφερε πανηγυρικά και αφού πήρε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας επικράτησε κατά σειρά όλων των ομάδων της πρώτης (Θερμαϊκός – Άρης – Άτλαντας) και έδωσε τον τελευταίο αγώνα στην γιορτή για την απονομή των πρωταθλημάτων στο γήπεδο του Ηρακλή, όπου τον κέρδισε 1-0 με γκολ του Τσολακίδη.

Το 1927-28 συμμετείχε για πρώτη φορά στην Α’ Θεσσαλονίκης και το 1930-31 πήρε το εισιτήριο για την πρώτη του συμμετοχή στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, όπου έκανε ντεμπούτο με αντίπαλο τον Ολυμπιακό στον Πειραιά (1 Φεβρουαρίου 1931) όπου ηττήθηκε με 3-1.

Το 1928 ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ Θεσσαλονίκης ήταν η εξασφάλιση χώρου για γήπεδο και κατέληξε τελικά στην ΑΕΚ, αφού ο χώρος δεν επαρκούσε για γήπεδο ποδοσφαίρου.

 

Η «απορρόφηση» των τμημάτων της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης και το γήπεδο στο Σιντριβάνι

 

Τον Μάρτιο του 1929 έγινε πράξη η προσπάθεια έξι μηνών να ενωθούν οι δρόμοι των δύο ομάδων που είχαν προέλθει από την Λέσχη των Κωνσταντινουπολιτών. Η ΑΕΚ Θεσσαλονίκης είχε διαλύσει το ποδοσφαιρικό της τμήμα από το 1927 και διατηρούσε μόνο τα τμήματα του κλασικού αθλητισμού. Ουσιαστικά έγινε απορρόφηση αυτών των τμημάτων από τον ΠΑΟΚ, αφού δεν υπήρξε απόφαση συγχώνευσης, ούτε διάλυσης του συλλόγου της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης στο Πρωτοδικείο. Ο ΠΑΟΚ άλλαξε έμβλημα, πήρε τον Δικέφαλο Αετό και μαζί τις εγκαταστάσεις της ΑΕΚ Θεσσαλονίκης που είχε την έκταση στην περιοχή του Σιντριβανίου, δίπλα στο Άσυλο του Παιδιού, εκεί που βρίσκεται σήμερα η Θεολογική σχολή.

Το 1929 προσπάθησαν από κοινού να επεκτείνουν την έκταση ώστε να αποκτήσει έδρα ο ΠΑΟΚ και ακόμη ένα εμπόδιο ήταν το ποτάμι που περνούσε υπόγεια κάτω από το γήπεδο από την περιοχή της Ευαγγελιστρίας και δεν άφηνε πολλά περιθώρια για τεχνικά έργα την εποχή εκείνη. Τελικά οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ βρήκαν τρόπο να περάσουν με σωλήνες το νερό από κάτω και στις 12 Δεκεμβρίου 1930 μπήκε ο θεμέλιος λίθος ως προεκλογική δέσμευση μια εβδομάδα πριν τις Δημοτικές Εκλογές και τα έργα ολοκληρώθηκαν αρκετά γρήγορα. Στις 5 Ιουνίου 1932 με την αναμέτρηση ΠΑΟΚ – Ηρακλή 3-2 άνοιξε η αυλαία της ποδοσφαιρικής ιστορίας του γηπέδου.

 

Οι πρώτες διακρίσεις

 

2805-1939-cup-final-AEK_PAOK_

Το 1937 αναδείχθηκε πρώτη φορά Πρωταθλητής Θεσσαλονίκης, ενώ το 1938 ο Νίκος Σωτηριάδης έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ που αγωνίστηκε στην Εθνική ομάδα. Το 1939 και πιο συγκεκριμένα στις 28.05 ο ΠΑΟΚ αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 2-1. Ο Δικέφαλος, που για να φτάσει μέχρι τον τελικό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας  στην Αθήνα, είχε αποκλείσει την Ελλάς Φλώρινας με 6-1, τον Ηρακλή με 3-2 και τον Εθνικό με 4-0, προηγήθηκε στο 39’ με γκολ του Αριστείδη Ιωαννίδη Αποστόλου, αλλά η ΑΕΚ με τέρματα των Χατζησταυρίδη, Μανέτα γύρισε το ματς και κατέκτησε τον τίτλο. Ο ΠΑΟΚ αγωνίστηκε με τους Σωτηριάδη, Κουκουλά, Κοντόπουλο, Καλογιάννη, Βατίκη, Πανίδη, Γλάρο, Μποσταντζόγλου, Αρβανιτίδη, Ιωαννίδη – Αποστόλου, Κρίτα.

Μετά τη διακοπή λόγω του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου, ο ΠΑΟΚ ανασυντάχθηκε και το 1951 ξαναβρέθηκε στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας προκειμένου να διεκδικήσει το Κύπελλο Ελλάδας. Αντίπαλός του αυτή τη φορά ήταν ο Ολυμπιακός. Ο Δικέφαλος αγωνίστηκε με τους Λύκαρη, Πατάκα, Γκολέμη, Αρβανίτη, Γκόγκο, Ψωμά, Βασιλειάδη, Μουρατίδη, Τζινόπουλο, Παπαδάκη, Εμμανουηλίδη δεν τα κατάφερε και ηττήθηκε με 4-0.

 

Τα «τσικό» του Βίλλυ και η Χρυσή Εποχή

 

1955

Ένα χρόνο αργότερα, το 1952 ο Βίλλυ Σέφτσικ, ο Αυστριακός προπονητής, ο οποίος το 1931 είχε φορέσει και τη φανέλα του συλλόγου, έκανε μια κίνηση που άλλαξε τα δεδομένα για τον ΠΑΟΚ. Δημιούργησε την Ακαδημία του ΠΑΟΚ, τα περίφημα «τσικό του Βίλλυ» ώστε να βρει και να αναδείξει ποδοσφαιριστές με σωστή δουλειά από μικρή ηλικία.  Το νέο για την εποχή εγχείρημα στέφθηκε από επιτυχία, αφού από τα… φυτώρια του Δικεφάλου αναδείχτηκαν παίκτες που έγραψαν τη δική τους ιστορία στο σύλλογο, όπως οι Λέανδρος, Συμεωνίδης, Γιαννέλος, Μαργαρίτης, Γιώργος Χαβανίδης και αρκετοί άλλοι.

 

Η δημιουργία της Ακαδημίας σε συνδυασμό με τις μεταγραφές που πραγματοποίησε ο ΠΑΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του ’50 ανεβάζουν επίπεδο την ομάδα και γίνονται η απαρχή για το «χτίσιμο» της πρώτης χρυσής εποχής στην ιστορία του συλλόγου. Το καλοκαίρι του 1953 στον ΠΑΟΚ ήρθαν οι Κουϊρουκίδης, Πετρίδης, Πρόγιος, Γερούδης, Κεμανίδης, Χουρβουλιάδης, Χασιώτης και Αγγελίδης.  Ο Δικέφαλος έγινε κυρίαρχος στην πόλη και κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης με κινητήριο μοχλό την θρυλική τριπλέτα των Γιεντζή, Κουϊρουκίδη, Παπαδάκη.

9 ΚΟΥΪΡΟΥΚΙΔΗΣ (time) & page

Ο ΠΑΟΚ της εποχής εκείνης αποτελούσε τον βασικό εκπρόσωπο της Θεσσαλονίκης στο πανελλήνιο ποδοσφαιρικό στερέωμα και η μεγάλη ομάδα του συλλόγου το 1955 έφτασε για τρίτη φορά σε τελικό Κυπέλλου. Πάλι στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, τη φυσική έδρα του Παναθηναϊκού, ο οποίος ήταν κι ο αντίπαλος στη διεκδίκηση του τίτλου. Οι Πράσινοι με το πλεονέκτημα της έδρας επικράτησαν 2-0. Ο ΠΑΟΚ αγωνίστηκε με τους:  Πρόγιο,  Κερμανίδη, Γερούδη, Καλογιάννη, Χασιώτη, Δουκάκη, Τσίντογλoυ, Καραφουλίδη, Γιεντζή, Παπαδάκη, Κιουρτζή».

 

Συνεχίζεται...

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ