Η χρήσιμη τέχνη των πωλήσεων
Αν κάποιος κάνει ένα γρήγορο «χτένισμα» στην ειδησεογραφία του ΠΑΟΚ μέσα στο καλοκαίρι που διανύουμε, θα διαπιστώσει ότι για πρώτη φορά τόσο έντονα έχει μπει στη ζωή του συλλόγου το θέμα πωλήσεις παικτών.
Δεν είναι μόνο η μεταγραφή του Ρόμπερτ Μακ στη Ζενίτ που οδηγεί σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Υπάρχει η περίπτωση του Έργκους Κάτσε, για τον οποίο η ομολογία του Μίχελ «πέρυσι μπορούσαμε να τον δώσουμε με 2,5 εκατ. ευρώ και τώρα δυσκολευόμαστε να βρούμε μία αξιόλογη πρόταση» πιστοποιεί πόσο σημαντικό είναι το σωστό τάιμινγκ στις αποφάσεις.
Χρήματα μπορεί να προσδοκά ο ΠΑΟΚ και από μία ενδεχόμενη πώληση του Σάμπο στη Μπόχουμ (να τελειώσει επιτέλους αυτό το σίριαλ με τον Σλοβάκο), όμως εκεί δεν μιλάμε για κέρδος αλλά για… διαγραφή της ζημίας που έφερε η βιαστική απόφαση Άρνεσεν-Τούντορ να προχωρήσουν στην αγορά του από τη Σπάρτακ Τρνάβα επειδή τον είδαν να αγωνίζεται συμπαθητικά στο ματς της Τούμπας στα περσινά προκριματικά του Europa League.
Ο ΠΑΟΚ δείχνει ξεκάθαρα ότι προσπαθεί να βαδίσει σε μία καθαρά ποδοσφαιρική-τεχνοκρατική λογική. Να γίνει αυτόνομος και να μην χρειάζεται ούτε καν τα χρήματα του Σαββίδη για να κάνει πρωταθλητισμό.
Να αγοράζει και να πουλά στη σωστή ιμή και να επενδύει τα χρήματα με το σωστό τρόπο. Δεν είναι εύκολο, αλλά φαίνεται πως Μϊχελ και Σαββίδης έχουν ήδη χαράξει μία στρατηγική βασισμένη πάνω και στην εμπειρία του Σλοβάκου από τη Σαχτάρ.