Χιτικούδης: Ο Θεσσαλονικιός που έχει coach τον Πιτίνο
Η αρχή του δρόμου είχε ΧΑΝΘ. Είχε όμως και μια σπουδαία απόφαση για τον Νίκο Χιτικούδη. Πριν τέσσερα χρόνια τότε που δεν ήταν και το πιο σύνηθες να φεύγει ένα παιδί από την Ελλάδα και να πηγαίνει στο κολλεγιακό Πρωτάθλημα, πήγε στην Αμερική.
Η απόφαση αποδείχτηκε σωστή και βγήκε σε καλό. Τώρα, ο 21χρονος, Νίκος Χιτικούδης, μετά τα δύο πρώτα χρόνια στο North Carolina A&T και τον έναν χρόνο στο Ρόμπερτ Μόρις, κάνει πλέον ένα ακόμη βήμα, ποιοτικής αναβάθμισης, πηγαίνοντας στο Ζέιβιερ με προπονητή τον Ρίτσαρντ Πιτίνο, γιο του Ρικ Πιτίνο.
Έρχεται η τέταρτη σεζόν στο NCAA για τον διεθνή με την Εθνική Εφήβων και Νέων, με τη συμετοχή σε δύο Πανευρωπαϊκά και το χάλκινο του 2024. Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη βλέπει μεταξύ άλλων και την μπακσετική άνοδο και άνθηση της πόλης. Η συζήτηση μαζί του στην κάμερα του Metrosport.gr είχε πολύ μπάσκετ. Θυμάται την αρχή του δρόμου, αρχικά ως μαθητής ακόμη Β’ Λυκείου και μετά, στις αρχές Γ’ Λυκείου, μπήκε η προοπτική του κολλεγιακού ως παίκτης της ΧΑΝΘ.
«Επαιζα στη ΧΑΝΘ και σε συνεργασία με τον Ευθύμη και τον Νίκο Λώτσο (σ.σ.: τους εκπροσώπους του) και με την οικογένειά μου, πιστεύαμε ότι το επόμενο βήμα, αυτό που θα με βοηθούσε περισσότερο ήτανε η Αμερική. Πήγαινα σε κάτι άγνωστο, το ήξερα αυτό. Το μόνο που ήξερα ήταν η γλώσσα. Πήγαινα σε κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο από άποψη κουλτούρας αλλά και γύρω από το μπάσκετ. Άλλοι ρυθμοί, άλλη νοοτροπία, άλλο στυλ προπόνησης, άλλο στυλ παιχνιδιού. Μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο, εξοικειώθηκα και έγινε σπίτι μου».
Προσθέτει: «Τα πρώτα δύο χρόνια, στο Νορθ Καρολάινα, στόχος μου ήτανε να πάω να παίξω. Δεν με ήξερε κανείς. Και τότε, δεν ήτανε τόσο σύνηθες να πηγαίνουνε οι Ελληνες και να παίζουνε στο κολλέγιο. Ηθελα να έχω παραστάσεις, να παίζω. Το πήρα, με 25 λεπτά μέσο όρο, οπότε, εννοείται, είμαι ευγνώμων».
Για το Ρομπέρτ Μόρις που ακολούθησε, λέει: «Εκεί πιστεύω ότι βελτιώθηκα περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, κυρίως πνευματικά. Οσο περισσότερο ανακαλύπτεις τα όριά σου, τόσο περισσότερο πιέζεις τον εαυτό σου και σωματικά αλλά και πνευματικά. Και τόσο πιο πολύ, μεγαλώνεις σαν παίκτης. Αυτή ήταν η χρονιά που είδα τη μεγαλύτερη εξέλιξη, αυτή ήταν η μεγαλύτερη διαφορά σαν Νίκος».
Η συζήτηση πηγαίνει στη νέα αγωνιστική πρόκληση που λέγεται «Ζέιβιερ». Ο Χιτικούδης λέει: «Το επίπεδο είναι πολύ πιο υψηλό. Θα έχουμε πολύ δυνατά παιχνίδια, θα παίζουμε εβδομάδα παρά εβδομάδα με NBAers, θα παίζουμε με παίκτες με υψηλό status και θεωρώ ότι αυτό είναι το επομενο βήμα για μένα».
Προπονητής τώρα είναι ο Ρίτσαρντ Πιτίνο. Για τον νέο του προπονητή, αναφέρει τα εξής: «Είναι πάρα πολύ καλός προπονητής, έχω μόνο θετικά πράγματα και από τον coach και από όλο το staff. Πολύ υποστηρικτικός. Κάποια στιγμή τον είχα ρωτήσει πώς είναι να παίζει με τον πατέρα του ο οποίος, για όσους δεν ξέρουν, για το κολεγιακό είναι τεράστιος θρύλος. Είναι σαν να λέμε Ομπράντοβιτς, Μπαρτζώκας. Εννοείται ότι γνωρίζουμε τον coach Πιτίνο και από τον Παναθηναϊκό και από την Εθνική Ελλάδας απλώς αναφέρομαι και στο κολλεγιακό. Ο coach Ρίτσαρντ Πιτίνο λοιπόν, οριακά το αποφεύγει να μιλάει για τον πατέρα του, πόσο μάλλον να αυτοχαρακτηρίζεται σαν γιος του Πιτίνο. Αλλωστε, και από μόνος του έχει κάνει επιτυχίες, πριν από δύο χρόνια είχε πάει “Elite 8”, που από μόνο του είναι τεράστιο επίτευγμα».
Η συζήτηση πάει στους στόχους αλλά και στη δυναμική που αναπτύσσουν ο Άρης και ο ΠΑΟΚ κάτι που και για τον ίδιο, ως Θεσσαλονικιό, έχει μια ιδιαιτερότητα. Απαντά: «Το NBA είναι στόχος 100% αλλά εδώ που έχει φτάσει το ελληνικό Πρωτάθλημα με τις τέσσερις ομάδες, αρχίζει να γίνεται όνειρο πολλών παιδιών να παίξουν σε αυτές τις ομάδες. Κακά τα ψέματα, ήτανε δύο οι ομάδες. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, είχανε τα μεγάλα ονόματα, έπαιζαν στην Ευρωλίγκα και ήταν, ας πούμε, ο αυτοσκοπός των παιδιών. Τώρα, από δύο, έγιναν τέσσερις».
Λέει για τη Θεσσαλονίκη. «Βλέπω τους φίλους μου που μέχρι πριν από πέντε-δέκα χρόνια δεν είχαν ιδέα από μπάσκετ, ξαφνικά να με παίρνουνε τηλέφωνο και να μου λένε ο ΠΑΟΚ φέρνει τον τάδε, ο Άρης φέρνει τον τάδε. Θεωρώ ότι το ελληνικό μπάσκετ θα απογειωθεί, εμάς μας βοηθάει πάρα πολύ 100%. Και είναι μόνο για καλό». Η συζήτηση πάει στον Αντετοκούνμπο. «Μόνο και μόνο που υπάρχει ένα τέτοιο όνομα βοηθάει. Λες “είμαι Έλληνας” και λένε “από εκεί είναι και ο Γιάννης” και αυτομάτως ασχολούνται μαζί σου, σε ξέρουνε και σε θυμούνται. Και εννοείται, για την επιρροή που έχει στο μπάσκετ, δεν υπάρχουν λόγια».
Λέει για το March Madness. «Είναι όνειρό μου να το ζήσω αυτό. Είναι το Νο1 γεγονός. Ειδικά όταν είναι προς το τέλος, δεν υπάρχει τηλεόραση, σπίτι, μπαρ, οτιδήποτε, που να μην παίζει ματς».
Για την Εθνική: «Η εθνική ομάδα είναι τιμή, εννοείται, έχω παίξει σε δύο Πανευρωπαϊκά με Εφήβων και Νέων και εννοείται επόμενος στόχος είναι η Ανδρών. Θέλω να δουλεύω και να είμαι όσο πιο κοντά στην Εθνική».
