Χαμόγελα για είκοσι λεπτά
Πρώτο σοβαρό φιλικό τεστ για τον ΠΑΟΚ και ήττα με 4-3. Έχει σημασία η ήττα σε τέτοια παιχνίδια; Για τους προπονητές όχι, για μένα ναι. Είναι διαφορετικό το πρίσμα που βλέπουμε άλλωστε το ποδόσφαιρο.
Ο προπονητής επιδιώκει να δει κάποια πράγματα, είναι νέος στην ομάδα, αξιολογεί παίκτες και πως μπορούν να τον βοηθήσουν. Είναι καινούργιος και αυτό είναι φυσιολογικό. Όμως εγώ, είμαστε σε αυτή την ομάδα πολλά χρόνια και κακά τα ψέματα, υπάρχουν παίκτες και στελέχη που έχουν φθαρεί στα μάτια μου. Μου θυμίζουν πόσο λίγοι είμαστε.
Ο ΠΑΟΚ έχει πολύ δρόμο μπροστά του, όμως έχει κάποια πράγματα που δεν τα είχε. Όπως διάθεση και νεύρο. Υπάρχει κατά γενική ομολογία, όπως υπάρχουν και παιδιά που μπορείς να ποντάρεις. Για μένα και ο Πέλκας έχει θέση στο ρόστερ και ο Κοροβέσης έχει μία χρησιμότητα που την αμφισβητούσα και κυρίως ο Χαρίσης που για μένα έχει στοιχεία πολύ υψηλών προδιαγραφών.
Από εκεί και πέρα είναι σαφές πως ο ΠΑΟΚ δουλεύει καλά και καλείται να βρει υψηλότερο βαθμό συγκέντρωσης για να ανταπεξέλθει στους επίσημους αγώνες που έρχονται.
Θα μου πει κάποιος, πόσο συχνά βλέπεις ένα ημίχρονο που η ομάδα σου θα δεχτεί δύο αυτογκόλ και θα βάλει τρία γκολ. Στα 40 μου, πρώτη φορά το είδα αυτό. Όμως όπως μπορώ να σταθώ στα αυτογκόλ, μπορώ να σταθώ και στα δύο γκολ – δώρο που μας έκανε η Μπόχουμ.
Η αλήθεια πάντα είναι κάπου στη μέση. Ο ΠΑΟΚ έδειξε κάποια καλά στοιχεία, όσο οι παίκτες του είχαν καθαρό μυαλό και κυκλοφορούσαν τη μπάλα σωστά σε επιλογές και χρόνους ήταν πολύ καλός, όταν όμω χανόταν η συγκέντρωση προφανώς λόγω κούρασης, τα χαλούσε.
Δύο αυτογκόλ και δύο πανομοιότυπα γκολ από τον αντίπαλο που βγήκε πετυχημένα από την αριστερή πλευρά, συνθέτους το παζλ. Η ουσία είναι πως με τρία στόπερ φάγαμε δύο γκολ από το ύψος του πέναλτι. Δεν ήταν κακή τακτική συμπεριφορά, αλλά κακή αντίδραση των στόπερ.
Στο ποδόσφαιρο μετράνε οι λεπτομέρειες όπως και να χει και όταν επιλέγεις πχ τον Μυστακίδη να βρίσκεται στη προετοιμασία της ομάδας, να περιμένεις να δεχτείς τέτοια γκολ όπως το τέταρτο. Ο τρόπος που μαρκάρει τον αντίπαλό του ήταν τόσο κακός που δεν χωρά αμφιβολία ότι δεν είναι έτοιμος να παίξει στον ΠΑΟΚ. Στοιχεία έχει, όμως το παιδί χρειάζεται πολύ δουλειά για να μπορέσει να σταθεί.
Ελπίζω απέναντι στη Ντιέπρν αύριο, η ομάδα να τοποθετηθεί με την πιθανή ενδεκάδα της, να την δούμε σε συνθήκες 90λέπτου. Να μπει στην ενδεκάδα του πρώτου ημιχρόνου ο Κάτσε και ο Ρατς, ίσως ο Τζιόλης, ίσως ο Χαρίσης. Και τότε να βγάλουμε μία πιο ξεκάθαρη εικόνα.
Εννοείται πως η ομάδα χρειάζεται τουλάχιστον τρεις παίκτες καλύτερους από αυτούς που έχει. Με τον Λούκας να δείχνει σαν τη μύγα μες στο γάλα σε επίπεδο ποιότητας, κάτι που γνωρίζουμε καλά όμως πως δεν θα αποτελεί σταθερά, αφού ο Ισπανός είναι ασταθής από αγώνα σε αγώνα.
Για τον Όλσεν, όσο καλός είναι με τα χέρια, τόσο κακός έδειξε να είναι με τα πόδια. Ναι μεν το γύρισμα του Βίτορ είναι κάκιστο και με λάθος δύναμη, όμως έχεις τον χρόνο να αντιδράσεις και να μην αφήσεις τη μπάλα να σκάσει ή να πάρεις τα μέτρα προς τα πίσω για να την κάνεις πιο εύκολη.
Έχει κάνει βέβαια και τρεις εξαιρετικές αποκρούσεις που δείχνουν αν μη τι άλλο, πως ο ΠΑΟΚ κάτι είδε και τον αγόρασε. Απλά με το λάθος που έκανε, έδωσε πλεονέκτημα στον Γλύκο που μάλλον είναι πιο έτοιμος.
