Χάγκινς: «Εχω δεθεί με τον Αρη και τη Θεσσαλονίκη, μακάρι να μείνω»

Χάγκινς: «Εχω δεθεί με τον Αρη και τη Θεσσαλονίκη, μακάρι να μείνω»

O Τζαμέλ Χάγκινς ήταν ο τελευταίος που αναχώρησε από τους 4 Αμερικανούς του Αρη.

 

Αγχωμένος  για να προλάβει την πτήση προς Μόναχο και στη συνέχεια για τις ΗΠΑ, ήταν φανερά στεναχωρημένος που αφήνει τη Θεσσαλονίκη που τόσο πολύ αγάπησε. “Εχω αγαπήσει τη Θεσσαλονίκη και τον Αρη όσο τίποτα άλλο. Φεύγω με μεγάλη λύπη, αλλά το καλό είναι ότι θα δω τα παιδιά μου ύστερα από 9 μήνες” μας λέει αρχικά.

 

Η Metrosport ήταν παρούσα στην αναχώρηση του Αμερικανού, η οποία ήταν λίγο περιπετειώδης μέχρι να βγάλει άκρη με τις αποσκευές. Φυσικά, δε θα μπορούσε να μην έχει μαζί το μικρό του σκυλάκι, που του κρατούσε παρέα σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Του κάναμε διάφορες ερωτήσεις, για να μας κάνει τον απολογισμό της χρονιάς που φεύγει. Ποια παιχνίδια αξίζει να θυμάται… “Είναι πολλές οι νίκες που δε με άφησαν να κοιμηθώ από την  χαρά μου. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια, όλη η χρονιά ήταν γεμάτη ωραίες στιγμές. Ηταν μια σεζόν με ξεχωριστά κεφάλαια”... Όσο για την χειρότερη στιγμή του,  αναμφισβήτητα ο τελευταίος τραυματισμός του. “Ηθελα πάρα πολύ να βοηθήσω την ομάδα και να παίξω στα τελευταία παιχνίδια με την ΑΕΚ. Όμως, η κατάκτηση της τρίτης θέσης στην κανονική διάρκεια και η καλή πορεία στην Ευρώπη, είναι στοιχεία που μας δικαίωσαν για την παρουσία μας”.

 

Φυσικά, η προοπτική να μείνει και την επόμενη χρονιά είναι κάτι παραπάνω από επιθυμητή για αυτόν. “ Το πλάνο για την επόμενη χρονιά θα είναι αρκετά  και εγώ φυσικά θέλω να είμαι μέρος αυτού. Δέθηκα με την πόλη, έκανα πολλούς φίλους και πραγματικά αυτό που κάνει ο κόσμος στα εντός έδρας παιχνίδια δεν εξηγείται με λόγια. Σου δίνει την αίσθηση ότι παίζεις σε ένα κατάμεστο γήπεδο και είναι ένα σκηνικό, που κάθε παίκτης θέλει να βλέπει. Ότι και να πω για τους φιλάθλους του Αρη είναι λίγο, Τους λατρεύω πραγματικά και είναι από τους βασικούς λόγους που θέλω να μείνω και την επόμενη χρονιά”...

 

Φυσικά, ο Αρης  λειτούργησε σαν οικογένεια και στις καλές και στις κακές στιγμές. “Η ομάδα ήταν πολύ δεμένη. Ο ένας για τον άλλον. Αυτό μπορούσε να το καταλάβει κανείς εύκολα. Ηταν μια φοβερή χρονιά και πραγματικά δε θέλω να φύγω”.

 

Επιβιβάστηκε λίγο πριν τις 8 το πρωί στην πτήση για το Μόναχο και από εκεί για τις ΗΠΑ. “Θέλω να δω την οικογένειά μου,  μου έχει λείψει. Όμως, θα περιμένω με αγωνία να μάθω τι θα γίνει με την παραμονή του κόουτς. Χωρίς αυτόν τίποτα δε θα γινόταν. Του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για  την πορεία μας και αυτό που θέλουν όλοι μοι παίκτες είναι να μείνει και την επόμενη χρονιά”.  Αλλωστε, είναι κοινή παραδοχή για όλους τους Αμερικανούς και όχι μόνο ότι αναγνωρίζουν την πολύ σημαντική συνεισφορά του Ελληνα τεχνικού. “Μακάρι να μείνουμε όλοι, αλλά είναι κάτι που θα αποφασίσει η διοίκηση”. Κοντός ψαλμός, αλληλούια…