Η Ελλάδα προχωρά σε ένα από τα πιο φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα της τελευταίας δεκαετίας, με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» να στηρίζεται καίρια σε προηγμένα αμυντικά συστήματα από το Ισραήλ και να αποσκοπεί στη δημιουργία ενός από τα πιο πυκνά πολυστρωματικά δίκτυα αεράμυνας στην Ευρώπη.
Η κοινοβουλευτική επιτροπή Άμυνας έδωσε το «πράσινο φως» για την προμήθεια ενός πολυστρωματικού συστήματος αεράμυνας και αντιμετώπισης drones, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, καθώς και για την αναβάθμιση 38 μαχητικών F-16, ανεβάζοντας το συνολικό πακέτο στα 4 δισ. ευρώ (4,6 δισ. δολάρια), σύμφωνα με την Jerusalem Post και το αρχικό τηλεγράφημα του Reuters. Το πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα» εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό 2025-2036, με συνολικό προϋπολογισμό 28 δισ. ευρώ, που στοχεύει στην ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής έναντι της Τουρκίας μέσω νέων οπλικών συστημάτων, όπως 20 μαχητικά F‑35, προηγμένα drones, κυβερνοσυστήματα και ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αεράμυνας. Κεντρικό ρόλο σε αυτό το δίκτυο θα έχουν ισραηλινά συστήματα, τα οποία η Jerusalem Post περιγράφει ως «κλειδί» για τη νέα αρχιτεκτονική άμυνας του Αιγαίου.
Ο πυρήνας της νέας αεράμυνας
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η Ελλάδα επενδύει 3,5 δισ. δολάρια σε τρία βασικά ισραηλινά συστήματα: το Spyder για βραχεία ακτίνα, το Barak MX για μεσαία εμβέλεια και το David’s Sling (Σφενδόνα του Δαβίδ) για αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων. Τα συστήματα αυτά, που αναπτύχθηκαν από τις ισραηλινές Rafael Advanced Defense Systems και Israel Aerospace Industries (IAI), θα συνδεθούν με τις ήδη υπάρχουσες πυροβολαρχίες Patriot, δημιουργώντας, όπως σημειώνεται, ένα από τα πιο εξελιγμένα δίκτυα αεράμυνας στην Ευρώπη. Η συμφωνία Ισραήλ‑Ελλάδας αναμένεται να λάβει τη μορφή διακρατικής σύμβασης, με την Jerusalem Post να αναφέρει ότι θα προσφέρει ευελιξία σε «πακέτα» και συνδυασμούς συστημάτων, ώστε να αντικατασταθούν σταδιακά παλαιότερα αμερικανικά και ρωσικά όπλα.
Παράλληλα, η Αθήνα έχει εγκρίνει την προμήθεια 36 εκτοξευτών PULS της Elbit Systems, που προσθέτουν δυνατότητες μακράς ακτίνας και υψηλής ακρίβειας κρούσης στο ελληνικό οπλοστάσιο. Η Jerusalem Post υπογραμμίζει ότι, με την ολοκλήρωση αυτών των κινήσεων, η Ελλάδα θα διαθέτει ένα πλέγμα αεράμυνας και πυραυλικής ισχύος που αναβαθμίζει κατακόρυφα τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Ασπίδα» απέναντι σε Τουρκία, Ιράν και drones
Η εφημερίδα συνδέει ευθέως την «Ασπίδα του Αχιλλέα» με την κλιμακούμενη αστάθεια από την Τουρκία, αλλά και με τις νέες απειλές από το Ιράν και τα drones, που έχουν φέρει την έννοια της πρώτης γραμμής μακριά από τα παραδοσιακά σύνορα. Η αναβάθμιση 38 F‑16 Block 50 στη διαμόρφωση «Viper», με κόστος περίπου 1 δισ. ευρώ, έρχεται να προστεθεί σε έναν στόλο 150 F‑16, εκ των οποίων περίπου 40 έχουν ήδη εκσυγχρονιστεί, δημιουργώντας ένα πιο ομογενοποιημένο και ισχυρό στόλο μαχητικών. Στο ναυτικό μέτωπο, η επιτροπή ενέκρινε επίσης την αναβάθμιση τεσσάρων παλαιών φρεγατών MEKO 200, καθώς και σύμβαση υποστήριξης για τα μεταγωγικά αεροσκάφη C‑27J, κλείνοντας μια ακόμη «τρύπα» στη διαθεσιμότητα κρίσιμων μέσων.
Ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας χαρακτήρισε την «Ασπίδα του Αχιλλέα» «σημαντικό πυρήνα του νέου αποτρεπτικού προγράμματος», τονίζοντας ότι τα νέα συστήματα θα φέρουν τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις «σε μια νέα εποχή». Οι δηλώσεις του έγιναν στο Λονδίνο, όπου συναντήθηκε με τον Βρετανό υπουργό Άμυνας Τζον Χίλι και τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου Τζόναθαν Πάουελ, με το επίκεντρο να είναι η ασφάλεια της Κύπρου μετά τις πρόσφατες ιρανικές επιθέσεις με drones σε βρετανικές βάσεις στο νησί, καθώς και η διασύνδεση των απειλών στη Μέση Ανατολή με την Ανατολική Μεσόγειο.
Ισραήλ, τεχνολογία και ο «πόλεμος του μέλλοντος»
Στα σχετικά άρθρα του Defense & Tech, η Jerusalem Post αναδεικνύει ότι ο πόλεμος του Ιράν και των πληρεξουσίων του αποκαλύπτει το μέλλον της αμυντικής τεχνολογίας, με την έμφαση να μεταφέρεται σε πολυστρωματική άμυνα, αυτόνομα συστήματα, τεχνητή νοημοσύνη και ολοκληρωμένα δίκτυα αισθητήρων. Η εφημερίδα σημειώνει ότι η «πρώτη γραμμή» δεν βρίσκεται πια μόνο στα σύνορα, αλλά στα κομβικά υποδομικά σημεία, στις βάσεις, στα νησιά και στα ενεργειακά projects, τα οποία καθιστούν την Ανατολική Μεσόγειο κρίσιμο πεδίο για το Ισραήλ και τους συμμάχους του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία αποκτά στρατηγικό βάθος, καθώς η Ελλάδα αναζητά τεχνολογία αιχμής για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και το Ισραήλ διευρύνει το αποτύπωμά του στις αγορές άμυνας της Ευρώπης.
