Μακριά από νίκες, μακριά από το γκολ, γενικά... μακριά από κάθε προσδοκία, η οποία είχε δημιουργηθεί για μια σεζόν πρωταθλητισμού. Αυτός είναι ο Άρης στη λήξη της κανονικής περιόδου. Όποιος προπονητής κι αν ήρθε, όσοι συνδυασμοί κι αν έγιναν, το γκολ έμεινε ανάμνηση, γι' αυτό και τερμάτισε στην 8η θέση, μπαίνοντας οριακά στα play off της Stoximan Super League. Ακόμη κι έτσι, ο νεόκοπος στο club, Μιχάλης Γρηγορίου, το έψαξε αρκετά, για να βρει σκοράρισμα, κάνοντας όλα τα δυνατά πειράματα.
Ο Γρηγορίου ήρθε... ψαγμένος στη θέση του Μανόλο Χιμένεθ, θέλοντας να μην πέσει στην ίδια παγίδα με τον Ισπανό αλλά και τον προκάτοχό του, Μαρίνο Ουζουνίδη, γι' αυτό συστήθηκε στο «Δασυγένειο», μέσω επιθετικής τακτικής. Ο απολογισμός του, όμως, μετά από τέσσερα ματς, λέει ένα γκολ υπέρ, πέντε κατά και δύο βαθμούς, οι οποίοι έδωσαν στους Θεσσαλονικείς την 8η θέση.
Ο προπονητής του Άρη, ξέροντας ότι οι απαιτήσεις από εκείνον δεν ήταν υπέρμετρες, λόγω της γενικότερης -κακής- αγωνιστικής εικόνα της ομάδας, έκανε όσα πειράματα ήθελε, μήπως και βρει τη φόρμουλα, η οποία θα αποκτούσε καλύτερη σχέση με το γκολ. Σωστά έπραξε κι ας μην του βγήκαν τα γκολ.
Στο ντεμπούτο του, την 1η Μαρτίου στη Λεωφόρο με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, ο Άρης παρήγαγε 13 τελικές προσπάθειες, έχοντας μεσοεπιθετική στη τετράδα τους Γκαρέ (10άρι), Δώνη, Πέρεθ και Καντεβέρε. Στο δεύτερο ημίχρονο, έριξε στο ματς τον Αλφαρέλα αντί του Δώνη και τον Κουαμέ αντί του Καντεβέρε. Πήρε ένα γκολ από τον Ράτσιτς, πήρε κι άλλες φάσεις και άφησε λίγες... υποσχέσεις, οι οποίες έμειναν ανεκπλήρωτες.
Στο επόμενο παιχνίδι με τον Ατρόμητο στο «Κλ. Βικελίδης», ο Άρηςολοκλήρωσε μεεννέα τελικές, μπαίνοντας στο ματς με την ίδια μεσοεπιθετική τετράδα, όπως και στη Λεωφόρο. Ο Γκαρέ έμεινε στο «10», ο Πέρεθ πήγε δεξιά, ο Δώνης αριστερά και ο Καντεβέρε στην κορυφή. Οι απειλές στην εστία των Περιστεριωτών ήταν ελάχιστες και ο Γρηγορίου στο δεύτερο 45λεπτο πέρασε τους Μπουσαΐντ αντί του Πέρεθ, τον Γιαννιώτα αντί του Δώνη και τον Μορόν αντί του Καντεβέρε. Καλύτερη εικόνα, καλύτερη παραγωγή φάσεων αλλά όχι τόσο ικανοποιητική για να έρθει το (ένα) γκολ. Αποτέλεσμα 0-0.
Αγώνας νούμερο «τρία», εκτός έδρας με τον Πανσερραϊκό και finish ξανά με εννέα τελικές. Ο Γρηγορίου δεν έμεινε αδρανής, προσπαθώντας να βρει λύση στο γκολ. Άλλαξε όλη τη μεσοεπιθετική τετράδα σε σχέση με το ματς απέναντι στον Ατρόμητο, επιλέγοντας τους Αλφαρέλα, Μπουσαΐντ, Ντουντού, με τον Βραζιλιάνο να παίζει πίσω από τον Μορόν, ο οποίος ξεκίνησε βασικός. Στο δεύτερο μισό, βλέποντας ο Έλληνας τεχνικός ότι δεν παίρνει πράγματα μπροστά πέρασε Γιαννιώτα αντί Αλφαρέλα, Δώνη αντί Μπουσαΐντ και Κουαμέ αντί Μορόν. Λίγα πράγματα από όλους και νέο 0-0.
Και φτάνουμε στο χθεσινό ματς κόντρα στον ΟΦΗ στο «Κλ. Βικελίδης». Ο Άρης ήθελε νίκη, για να αποφύγει τα σενάρια εξόδου από το 5-8. Η νίκη δεν ήρθε, αλλά το 1-0 του Λεβαδειακού επί του Ατρόμητου και το γεγονός ότι δε σκόραρε η αθηναϊκή ομάδα, γλίτωσαν τον Θεό του Πολέμου από -άνευ προηγουμένου- κάζο.
Ο Άρης έφτιαξε 34 (!) τελικές προσπάθειες, όμως, η άμυνα ήταν εκείνη που τα πήγε χειρότερα σε σχέση με τα δύο προηγούμενα 90λεπτα. Μεσοεπιθετικά, ο Γρηγορίου ξεκίνησε με Γκαρέ, Δώνη και Κουαμέ πίσω από τον Μορόν. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Πέρεθ μπήκε αντί του Έλληνα εξτρέμ, ο Καντεβέρε αντί του Κουαμέ και ο Γιαννιώτας αντί του Μορόν, ενώ στο τέλος και, ενώ όλα είχαν κριθεί, πέρασε και ο Μπουσαΐντ αντί του Ράτσιτς. Οι «κιτρινόμαυροι» ηττήθηκαν με 0-2 και έβαλαν την υπογραφή τους στη σύνοψη μιας ολόκληρης σεζόν, η οποία είχε έξι νίκες στην κανονική διάρκεια, δύο εκ των οποίων εντός έδρας και μια επίθεση, η οποία έμεινε εγκλωβισμένη.
Σε τέσσερα ματς με Γρηγορίου, ο Άρης δημιούργησε 65 τελικές, είδε μία φορά την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα και πήρε δύο βαθμούς. Η επιστήμη έχει σηκώσει χέρια, έχει παραδώσει πνεύμα και περιμένει τα play off μήπως και έρθουν τα κάτω... πάνω με πλήρη ανατροπή της όποιας λογικής εμφανίστηκε σε 26 αγωνιστικές της regular season.
