Άρης: Οι «κλεισμένοι», οι «κοντά» και οι «ένα βήμα μακριά»
Έφτασε κοντά, πολύ κοντά όχι, απλώς σε συμφωνία, αλλά στη Θεσσαλονίκη. Η ημερομηνία είχε διαρρεύσει, από την ΠΑΕ, αλλά η εξέλιξη δεν δικαίωσε την κατάληξη. Ο Άρης είδε το έργο τύπου Τζον Σούταρ να παίζεται κι άλλες φορές, το καλοκαίρι του 2026, με την κατάληξη να είναι ίδια, χωρίς η ευθύνη να βαραίνει, απαραίτητα, τη διοίκηση.
Ο Σούταρ, ο οποίος έμεινε, τελικά, εκεί όπου δεν ήθελε, στους Ρέιντζερς της Γλασκώβης, για να «τσεπώσει» περί τις 500.000 ευρώ ως αποζημίωση ήταν και ο τελευταίος στη λίστα, αλλά και παράλληλα πρώτος σε αυτή ως ξεχωριστή περίπτωση, που άξιζε αναμονής. Κι αυτό έκαναν οι Θεσσαλονικείς, στη λήξη της μεταγραφικής περιόδου. Τον περίμεναν, αλλά ο παίκτης δεν τα βρήκε με την ομάδα του. Οι μεταγραφές τελείωσαν και ό,τι γίνει, θα γίνει έως τις 29 Σεπτεμβρίου στην περίοδο των ελεύθερων.
Πριν, όμως, τον Σούταρ, ο Άρης είχε φτάσει κοντά, έως πολύ κοντά και σε άλλους, παίκτες με κοινή συνισταμένη ότι όλοι αγωνίζονται στην άμυνα. Εκεί όπου είχε τις μεγαλύτερες, φαινομενικά, ανάγκες ειδικά σε ό,τι αφορά στο κέντρο άμυνας και στο αριστερό άκρο.
Ο... κλεισμένος Γιούρισιτς
Στις 21 Ιουλίου, η ΠΑΕ ενημέρωνε τον «κλειστό» δημοσιογραφικό της κύκλο, ότι ήρθε σε συμφωνία με τον Ρόκο Γούρισιτς, τον 25χρονο αριστερό μπακ της κροατικής Όσιγιεκ και ότι ο ποδοσφαιριστής την επόμενη μέρα θα ερχόταν στη Θεσσαλονίκη, για να ολοκληρώσει τη μεταγραφή του, η οποία προέβλεπε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Η συνεργασία δεν έμελλε να ολοκληρωθεί, αν και θεωρήθηκε ως δεδομένη. Ο ακριβής λόγος δεν έγινε γνωστός. Ωστόσο, ένα μικρό δείγμα «πίεσης» στην Όσιγεκ, είχε μεταφερθεί από κροατικά Media, μερίδα των οποίων έκρινε ότι ο Άρης θα πλήρωνε ελάχιστα, για να τον κάνει δικό του. Ο Γιούρισιτς δεν ήρθε στη Θεσσαλονίκη, μέχρι που ο χρόνος άρχισε να σφίγγει αρκετά και η ΠΑΕ να καταλήξει στον Ομάρ Ρίτσαρντς.
Αύγουστος με Σάτκα και Σισέ
Στα γραφεία της ΠΑΕ έφτασαν δεκάδες προτάσεις ατζέντηδων με πελατολόγιο κεντρικών αμυντικών. Μπορεί και εκατοντάδες. Μεταξύ των ονομάτων ήταν και οι Λούμπομιρ Σάτκα και Ιμπραχίμ Σισέ. Ο δεξιοπόδαρος κεντρικός αμυντικός, πρώην της Σαμσούνσπορ και νυν της Ομόνοιας Λευκωσίας, όπου υπέγραψε, αφού δεν έκλεισε στον Άρη, ήταν μεταξύ των τεσσάρων (;) επιλογών για τους στόπερ, κάπου στο πρώτο 10ήμερο του Αυγούστου. Και, τότε, στην Αλκμήνης διέδιδαν ότι θα φέρουν κεντρικό αμυντικό.
Ο δεύτερος, στην ίδια λίστα, ήταν ο Ιμπραχίμ Σισέ. Σχετικά εύκολη περίπτωση, δεδομένου ότι ο 30χρονος Γάλλος στόπερ, ο οποίος έχει καταγωγή από την, πολύ φιλική (στον Άρη) αγορά της Σενεγάλης, ήταν ελεύθερος από τον Μάιο, όταν και έφυγε από τη Φερεντσβάρος. Στην ουγγρική ομάδα διατέλεσε και αρχηγός και είχε γεμάτη παρουσία και στις τρεις σεζόν. Ίσως η αγωνιστική του απραξία αποτέλεσε τροχοπέδη, για να προχωρήσουν οι συζητήσεις, γιατί είχε να αγωνιστεί από τον περασμένο Φεβρουάριο. Τελικά, υπέγραψε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και συγκεκριμένα στην Κάλμπα FC.
Σε αντίθετη με τον Σάτκα, με τον οποίο υπήρχε θετικότερο vibe, οι Θεσσαλονικείς δεν γκάζωζαν, για να κλείσουν τον Σισέ.
Πλησίασε Καζάλε αλλά προτίμησε... Σούταρ
Ο Αύγουστος πέρασε χωρίς συμφωνία με στόπερ. Ο Σεπτέμβριος είχε 15 ημέρες, για να υπογράψει ποδοσφαιριστή και μια καλή περίπτωση του ήταν του Νικολό Καζάλε. Σε καλή ηλικία, 28 ετών, υψηλόσωμος (1.91 μ.) και πολλά ματς στην Ιταλία, ο Καζάλε φάνταζε ιδανικός, και ενώ η Μπολόνια τον είχε εκτός πλάνων. Κι εκεί που... πλησίαζε στον Ιταλό, η ΠΑΕ έκανε στροφή στον Τζον Σούταρ.
Ο Σκωτσέζος κρίθηκε «καλύτερη» περίπτωση και οι διοικούντες έβγαλαν σε εκείνον την ενέργειά τους, πριν παρουσιαστούν τα εμπόδια, η εμπλοκή και τελικά το χάλασμα, επειδή ο ποδοσφαιριστής δεν τα βρήκε με τους Ρέιντζερς, προκειμένου να αποζημιωθεί και να φύγει. Όπως και στην περίπτωση Γιούρισιτς, η ΠΑΕ είχε διαρρεύσει ότι ο ποδοσφαιριστής θα ερχόταν στις 13 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Λύση δε βρέθηκε, αφού ο Σούταρ δεν έλυσε το συμβόλαιό του και το ρόστερ έμεινε με Φαμπιάνο, Σούταλο, Τιάμ Ματάρ, Χρήστο Κάμτση και τον... Γένσεν, αν κριθεί (ξανά) σκόπιμο). Πάντως, οι άνθρωποι της ΠΑΕ, πιθανότατα, θα βρουν παίκτη στην αγορά των ελεύθερων, για να έχουν, τουλάχιστον, κάποια αξιοπρεπή εναλλακτική πίσω ή δίπλα στον Βραζιλιάνο και στον Κροάτη.
