Άρης: Οι επτά Μουντιαλικοί προπονητές της «κιτρινόμαυρης» ιστορίας

Με αφορμή το Μουντιάλ που βρίσκεται σε εξέλιξη, το metrosport.gr θυμάται τους επτά προπονητές που πέρασαν από τον πάγκο του Άρη και τον συνδέουν με την ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.

Όλα τα βλέμματα στρέφονται στα στάδια των ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικού για το Μουντιάλ του 2026 που για πρώτη φορά στα χρονικά περιλαμβάνει 48 ομάδες. Ο Άρης δεν θα εκπροσωπηθεί από κάποιον παίκτη στα γήπεδα της Βόρειας Αμερικής, ωστόσο στο τωρινό ρόστερ υπάρχουν τέσσερις ποδοσφαιριστές που έχουν δώσει το παρών σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου στο σύντομο παρελθόν. Ακόμη, τρία πρόσωπα που έχουν φορέσει τη φανέλα των Θεσσαλονικιών έχουν καταφέρει να σκοράρουν στο κορυφαίο επίπεδο με την εθνική τους ομάδας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πέντε «Μουντιαλικά» τέρματα που φέρνουν «κιτρινόμαυρη σφραγίδα».

Με τον ίδιο τρόπο, η «κιτρινόμαυρη» ιστορία έχει στιγματιστεί και από επτά προπονητές που συνδέουν τον Άρη με το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Έκτορ Ραούλ Κούπερ – Αίγυπτος 2018

Ο τεχνικός που πέρασε από τον πάγκο του «Κλεάνθης Βικελίδης» πιο πρόσφατα ήταν ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ, ο οποίος παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη για περισσότερο από ένα χρόνο από τα τέλη του 2009 έως τις αρχές του 2011. Σε αυτό το διάστημα οδήγησε το σύλλογο μέχρι τον τελικό Κυπέλλου και ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η φοβερή πρόκριση από τον όμιλο του Europa League λίγο προτού αποχωρήσει.

Έπειτα, ο ίδιος κατάφερε να πάρει την εθνική της Αιγύπτου από το χέρι και να της χαρίσει την συμμετοχή της στα τελικά του Μουντιάλ του 2018 μετά από 28 έτη απουσίας. Ωστόσο, οι «Φαραώ» του Μοχάμεντ Σαλάχ αποχαιρέτισαν τη διοργάνωση με τρεις ήττες.

Ανρί Μισέλ – Γαλλία 1986, Καμερούν 1994, Μαρόκο 1998, Ακτή Ελεφαντοστού 2006

Πηγαίνοντας πίσω τον χρόνο, θα εντοπίσουμε τον Ανρί Μισέλ που έχει τεράστιο παρελθόν σε Παγκόσμια Κύπελλα, αφού προπόνησε τέσσερις διαφορετικές χώρες σε ισάριθμους θεσμούς. Αρχικά, κατάφερε να πάρει το χάλκινο μετάλλιο με τη Γαλλία το 1986 αλλά μετά ακολούθησαν δύο διαδοχικοί αποκλεισμοί στη φάση των ομίλων, με Καμερούν και Μαρόκο σε 1994 και 1998 αντίστοιχα.

Το καλοκαίρι του 2001 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην Ελλάδα για χάρη των «κιτρινόμαυρων», όμως η θητεία του ήταν σύντομη και διήρκησε για μόλις 10 αγώνες. Ωστόσο, ο ίδιος απέδειξε πως δεν είχε χάσει τη λάμψη του σε επίπεδο εθνικών ομάδων και οδήγησε την Ακτή Ελεφαντοστού για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελική φάση Μουντιάλ, αν και αποκλείστηκε στο γκρουπ.

Ίλιγια Πέκτοβιτς – Σερβία και Μαυροβούνιο 2006

Ο Ίλιγια Πέτκοβιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη στην αρχή της σεζόν 1999/00 αλλά απομακρύνθηκε στα μέσα του Μαρτίου μετά την έναρξη της χιλιετίας. Στη συνέχεια της καριέρας του επέλεξε να δοκιμάσει να καθίσει τον πάγκο της εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου και η θητεία του στέφθηκε με επιτυχία, αφού κατάφερε να την οδηγήσει στα γήπεδα της Γερμανίας το 2006. Εκεί, βρέθηκε στον ίδιο όμιλο με την Ακτή Ελεφαντοστού του Ανρί Μισέλ αλλά γνώρισε τρεις σκληρές ήττες.

Αλκέτας Παναγούλιας – Ελλάδα 1994

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση της λίστας είναι αυτή του Αλκέτα Παναγούλια που μέτρησε τέσσερα περάσματα από το δυναμικό των Θεσσαλονικιών, ξεκινώντας από το 1975 και φτάνοντας έως το 1990. Ο ίδιος αποτέλεσε τρεις φορές τον ομοσπονδιακό τεχνικό και έφερε εις πέρας τους πρώτους άθλους της εθνικής Ελλάδας. Αρχικά, κατάφερε να προκριθεί στο Euro του 1980 που πραγματοποιήθηκε με μόλις οκτώ χώρες και έπειτα έφτασε με τη γαλανόλευκη στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ. Η κατάληξη μπορεί να μην ήταν η ιδανικότερη αφού το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δεν σύλλεξε ούτε ένα βαθμό, όμως και πάλι σίγουρα οι θητείες ήταν πετυχημένες.

Ιβάν Βούτσοφ – Βουλγαρία 1986

Ο Ιβάν Βούτσοφ κατέγραψε αντίθετη πορεία καθώς πρώτα βρέθηκε σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου από τη θέση του προπονητή και αργότερα ήρθε δοκιμάστηκε στον Άρη. Πιο αναλυτικά, ο Βούλγαρος ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της πατρίδας του και την έφτασε έως τη φάση των 16 της διοργάνωσης του Μεξικού το 1986. Έπειτα, ήρθε στην Ελλάδα για χάρη των «κιτρινόμαυρων» τη σεζόν 1991/92 αλλά χωρίς να την ολοκληρώσει καθώς αποχώρησε ελάχιστες αγωνιστικές πριν τη λήξη της.

Γιάτσεκ Γκμοχ – Πολωνία 1974, 1978

Πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω στον χρόνο, βρίσκουμε τον Γιάτσεκ Γκμοχ που πήγε στο Μουντιάλ της Δυτικής Γερμανίας το 1974 ως βοηθός του Καζιμίερζ Γκόρσκι στην εθνική Πολωνίας. Έχοντας λάβει την εμπειρία στο πλευρό του, ο μετέπειτα προπονητής του Άρη ανέλαβε εξ ολοκλήρου την τεχνική ηγεσία της πατρίδας του και την οδήγησε έως τον 2ο όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978 στα γήπεδα της Αργεντινής. Ο ίδιος ήρθε στην Ελλάδα αρχικά για τον ΠΑΣ Γιάννινα ενώ στη συνέχεια κάθισε στον πάγκο πολλών ομάδων, στις οποίες ανήκουν και οι «κιτρινόμαυροι». Συγκεκριμένα, πέρασε τις πύλες του «Κλεάνθης Βικελίδης» τον Ιανουάριο του 1990 και παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1991, αλλά στη μνήμη των οπαδών έμεινε κυρίως για τα πετυχημένα περάσματά του σε Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και Ολυμπιακό.

Ντέτμαρ Κράμερ – Γερμανία 1974

Τελευταίος της λίστας είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής με τη Δυτική Γερμανία το 1974, Ντέτμαρ Κράμερ, ο οποίος ήταν βοηθός του Ρίνους Μίχελς σε εκείνο τον θρίαμβο. Στη συνέχεια της καριέρας του επέλεξε να δοκιμαστεί και ως πρώτος προπονητής και πέρασε και από την Μπάγερν Μονάχου, δίχως όμως να δώσει ξανά το παρών σε Μουντιάλ. Ο ίδιος ήρθε στη Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο του 1981 και ολοκλήρωσε τη σεζόν προτού αποχωρήσει για να επιστρέψει στην πατρίδα του για χάρη της Λεβερκούζεν.