Τι ψάχνεις;

Άρης: Ο Χιμένεθ δεν πνίγηκε από τις αγκαλιές των παικτών του

A generic square placeholder image with rounded corners in a figure.

Πόσος καιρός πέρασε από την εντός έδρας αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό στο Κύπελλο, όταν το 1-0 του Λορέν Μορόν έφερε τον Ισπανό φορ, και σχεδόν σύσσωμη την ενδεκάδα, στον πάγκο προκειμένου να πανηγυρίσουν αγκαλιά με τον Μανόλο Χιμένεθ; Στις 6 Ιανουαρίου ο Άρης έβγαζε εικόνα... οικογένειας αλλά μετά το χθεσινό (22/2) 1-1 με την Κηφισιά στο Χαριλάου, ο «Χιμένεθ πληρώνει ότι έχασε τα αποδυτήρια».

Στις σχέσεις προπονητών-ποδοσφαιριστών, ακόμη κι αν μιλούν την ίδια γλώσσα, δεν είναι τα πάντα μια ευθεία γραμμή. Για την ακρίβεια είναι μια συνεχής καμπύλη, που δε γνωρίζει πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει. Οι φράσεις «ο προπονητής έχασε τα αποδυτήρια», «είχε κακές σχέσεις με τους ποδοσφαιριστές» είναι οι ευκολότερες, για να βγάλουν κάποιους από τη δύσκολη θέση σε περίπτωση που τους ζητηθεί να... αναλύσουν τα ενδότερα.

Στην περίπτωση Άρη-Χιμένεθ-ποδοσφαιριστών, ο Ισπανός προπονητής δεν πληρώνει «καμία κακή σχέση» με ποδοσφαιριστή. Ακόμη και με τον... τραυματία, Λορέν Μορόν, ο οποίος -φέτος- είναι «εκτός εαυτού» και, κυριολεκτικά, αγνώριστος από αγωνιστικής άποψης. Στις 15 Δεκεμβρίου, γράφαμε ότι ο Χιμένεθ σπάει τα συμβόλαια με τη μονιμότητα, εννοώντας τον Μόντσου Ροντρίγκεθ αλλά στο πλάνο αχνοφαινόταν και ο Μορόν.

Και με τους δύο, στη φετινή περίοδο, ανέκυπταν «θεματάκια» και η εξέλιξη της ιστορίας του Μόντσου με τη μεταγραφή στη Χουάρες επιβεβαιώνουν την πραγματικότητα και τα όσα σκεφτόταν ο Χιμένεθ για έναν ακόμη συμπατριώτη του.

Επίσης, η μεταγραφική πολιτική από το καλοκαίρι και μετά, όπως και στον Ιανουάριο, ανοίγουν τα μάτια σε όσους πιστεύουν ότι ο Χιμένεθ «φαγώθηκε», επειδή δεν τον ήθελαν κάποιοι συμπατριώτες του. Η ΠΑΕ υπέγραψε τον Κουαμέ, ο οποίος προστέθηκε δίπλα στους Καντεβέρε και Αλφαρέλα, προκειμένου να αλλάξει το προφίλ του Άρη στην επίθεση. Κι αυτό, ακριβώς, επιχείρησε ο Χιμένεθ, το λίγο διάστημα που δούλεψε μαζί του, καθώς απείχαν για αρκετές εβδομάδες, λόγω τραυματισμών.

Τυχαίο, δηλαδή, ότι Καρυπίδης και Ρέγες έφεραν στον Χιμένεθ φορ, ώστε ο 62χρονος τεχνικός να πειραματιστεί και να παίξει διαφορετικά μπροστά; Καθόλου τυχαίο.

Και στις δύο περιπτώσεις (Μόντσου, Μορόν), ο Χιμένεθ έβλεπε «πράσινο φως» και προχωρούσε βάσει ενδοσυνεννόησης και δεν «έκανε του κεφαλιού του». Ναι, αυτό μπορεί να μην άρεσε στους «δύο» με αποτέλεσμα ο Μορόν να κάνει λόγο για ενοχλήσεις πριν το ματς με τον ΝΠΣ στον Βόλο, αλλά μην παραβλέπουμε το γεγονός ότι ο Χιμένεθ έριξε τον Κουαμέ αντί του Μορόν στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, αν και ο πρώτος είχε μόνο λίγες ώρες μαζί με την υπόλοιπη ομάδα.

Η διοίκηση φόρτωσε πίεση στον Χιμένεθ, αποκτώντας -τον Ιανουάριο- ό,τι εκείνη νόμιζε ήταν καταλληλότερο, για να φέρει τον Άρη στον ίσιο δρόμο. Ο προπονητής δεν ήταν απαθής, αντιθέτως το έψαχνε αρκετά και φάνηκε με τις μαζεμένες αλλαγές στην ενδεκάδα. Τα αποτελέσματα (και σε δεύτερο χρόνο οι εμφανίσεις) έκαναν ακόμη δυσκολότερη τη θέση του, επομένως στέρεψαν και τα άλλοθι και οι δικαιολογίες.

Κάποιοι, στην ομάδα, (θα) χάρηκαν με την απόλυσή του, αλλά η ίδια ακριβώς κουβέντα δεν έγινε και με τους Μάντζιο και Ουζουνίδη; Ο Χιμένεθ, πάντως, δεν πνίγηκε από τις αγκαλιές των παικτών του, πνίγηκε από την αγωνιστική μετριότητα και τα ακόμη «μετριότερα» αποτελέσματα