Δεύτερη αλλαγή και τρίτος προπονητής στον πάγκο του Άρη και ας μην έχει βγει ο Φεβρουάριος. Ο Μιχάλης Γρηγορίου πήρε το χρίσμα στην πιο ανύποπτη φάση της επαγγελματικής του πορείας στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Άλλος συνάδελφός του στη θέση του θα έτρωγε... νύχια από το άγχος, αλλά ο 53χρονος Γρηγορίου έχει μόνο να κερδίσει από μία -φαινομενικά- χαμένη σεζόν, η οποία το πολύ-πολύ να δώσει Conference League. Ο πιο χαλαρός, όμως, στην ΠΑΕ είναι ένας: Ο Ρούμπεν Ρέγες.
Φεύγοντας από τον Άρη ο Μαρίνος Ουζουνίδης, ακουγόταν πολύ το «δεν έκανε και πολλά. Ανέλαβε τον Άρη στην 5η θέση και εκεί τον κράτησε». Έτσι ήταν, γιατί τα ενδιάμεσα στάδια δεν έκαναν τη διαφορά από έναν προπονητή που είχε -υποτίθεται- διαφορετικά στοιχεία στο «πακέτο» του σε σχέση με τον Μιχάλη Γρηγορίου. Ο τελευταίος θα κριθεί ελάχιστα, γιατί έτσι διαμορθώθηκε το πλαίσιο γύρω στο οποίο είναι αμέτοχος, έως ότου κάνει την υπέρβαση για την κατάκτηση της 5ης θέσης. Αν την πετύχει θα είναι πρώτος μάγκας και θα βάλει κιτρινόμαυρη πινελιά στο βιογραφικό του, το οποίο στον Άρη έχει ημερομηνία λήξης. Ένα πλαίσιο, το οποίο διαμορφώνει -εκτός του Θόδωρου Καρυπίδη και ο τεχνικός διευθυντής, Ρούμπεν Ρέγες.
Ένας τεχνικός διευθυντής, ο οποίος στην παρουσίασή το προηγούμενο καλοκαίρι είπε πολλά, πάρα πολλά. Στους μήνες που βρίσκεται στο club, ο Ρέγες κινείται σε παράλληλα πραγματικότητα, επικεντρώνοντας περισσότερο στην αναζήτηση κάποιων παικτών και στις επαφές με επιλογές που είναι «δικές» του. Είναι μέρος των αρμοδιοτήτων του, αλλά ο ρόλος ενός τεχνικού διευθυντή έχει ευρύτερο πλαίσιο. Από τη ρουτίνα και τους κανόνες στις προπονήσεις, έλεγχο δεκάδων λεπτομερειών που αφορούν την εύρυθμη λειτουργία στο «Δασυγένειο» έως και τις προτάσεις, επαφές και διαπραγματεύσεις με υποψήφιους ποδοσφαιριστές και προπονητές.
Στο θέμα «προπονητή», το οποίο στον Άρη είναι -διαχρονικά- δύσκολο κεφάλαιο, ο Ρέγες δεν έχει να πει και πολλά. Στην πρόσληψη του Μανόλο Χιμένεθ, μετά την απόλυση του Μαρίνου Ουζουνίδη, ο Ισπανός δεν είχε την παραμικρή συμμετοχή. Μάλιστα, προς τα έξω περνούσε ότι διαφωνούσε με την επιλογή του 62χρονου απερχόμενου τεχνικού, αλλά και ο ίδιος βρέθηκε προ τετελεσμένων γεγονότων.
Το πεδίο, για να παίξει μπάλα, ήταν ελεύθερο (;) από τη στιγμή που, κοντά δύο μήνες τώρα, ξεκίνησε η αμφισβήτηση στον συμπατριώτη του. Η... ατζέντα του, υπό νορμάλ συνθήκες, έπρεπε να περιλαμβάνει 4-5 προπονητές, τους οποίους γνωρίζει απ' έξω και ανακατωτά. Κάτι τέτοιο δε συνέβη σε καμία των περιπτώσεων. Με το θέμα ασχολήθηκε αποκλειστικά ο Καρυπίδης, ο οποίος δέχθηκε πολλά bar πίεσης, αμφιταλαντευόμενος αν και πότε πρέπει να διώξει τον Χιμένεθ. Στην τρίτη πίστωση χρόνου, που του έδωσε, έφτασε και το τέρμα της διαδρομής. Ο Ρέγες εκκωφαντικά απών, αντί να βάλει «λυτούς και δεμένους» να φέρει προτάσεις για Ισπανούς, Πορτογάλους, Ιταλούς, όπως περιλάμβανε η περιβόητη του ατζέντα στους ποδοσφαιριστές.
Μέχρι που ο Μιχάλης Γρηγορίου μπήκε στη διαδοχολογία του Χιμένεθ. Έλληνας προπονητής, με συγκεκριμένο CV, παρόντος Ισπανού τεχνικού διευθυντή. Ένας προπονητής, ο οποίος έρχεται τέσσερις αγωνιστικές πριν τη λήξη της κανονικής περιόδου, ξέροντας ότι αποχωρεί με το τέλος των play off, ανεξαρτήτως τελικού πλασαρίσματος του Άρη. Και επειδή ο επόμενος του επόμενου (σ.σ: Γρηγορίου) έχει βρεθεί, και σε αυτή την περίπτωση, ο Ρέγες δεν έχει ανάμιξη.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Μαζί και στο spotify
