Άρης: Έχει το παράδειγμα μπροστά του, ας ρωτήσει Γιοβάνοβιτς, Κουρμπέλη και Ανδρούτσο
Διδακτικά και... εποικοδομητικά ήταν τα 90λεπτα της Εθνικής ομάδας στο Nations League, στη διάρκεια των οποίων ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς παρουσίασε μία ομάδα που ξέρει να κάνει άμυνες ακόμη κι όταν δέχεται -κατά κύματα- επιθέσεις, όπως με Γερμανία (εντός και εκτός) και Ολλανδία (εντός). Ο Σερβοέλληνας τεχνικός έχτισε σκληροπυρηνικό άξονα, ο οποίος «κόβει» και μαρκάρει στο 80% και κάνει επίθεση στο υπόλοιπο 20%. Θα μπορούσε ο Άρης να ακολουθήσει το παράδειγμα της «γαλανόλευκης».
Πώς συνδέεται το σύνολο του Μιχάλη Γρηγορίου, το οποίο -στα επίσημα ματς της σεζόν- δείχνει αντικειμενικές δυσκολίες διατήρησης της συνοχής στον άξονα, λόγω του γεγονότος ότι διαθέτει πολλά 8άρια, όπως συμβαίνει, άλλωστε, τα τελευταία χρόνια;
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς επιλέγει στον άξονα ποδοσφαιριστές, οι οποίοι ξέρουν να τρέχουν, να καλύπτουν σωστά τα αναγκαία τετραγωνικά μέτρα και να αμύνονται στο 80% του παιχνιδιού τους, χωρίς η εντεκάδα να τους χρειάζεται στην προώθηση της μπάλας ή στη συμμετοχή στο επιθετικό παιχνίδι. Κουρμπέλης και Ανδρούτσος έχουν εξελιχθεί σε απαραίτητα κομμάτια στα χέρια του Γιοβάνοβιτς, ο οποίος μετέτρεψε τον Ανδρούτσο από δεξιό μπακ και αμυντικό μέσο κλάσης. Δεν παραλείπεται, προφανώς, πως, και στον ΟΦΗ, ο Χρήστος Κόντης αξιοποιεί τον παίκτη του αναλόγως και με αυτό τον τρόπο τυγχάνει αναγνώρισης και στην Εθνική, δίνοντας «πάτημα» στον ομοσπονδιακό τεχνικό.
Από την άλλη, ο Άρης είναι μια ομάδα, η οποία -τα τελευταία χρόνια- έχει «πήξει» στα 8άρια σε μια (ακατανόητη) λογική ότι ο άξονας χρειάζεται περισσότερο δημιουργικούς ποδοσφαιριστές, παρά άμυνες με αποτέλεσμα η πληθώρα επιθετικογενών μέσων να στερεί τις καλές άμυνες και την πολυθρύλητη ισορροπία, η οποία παραμένει ζητούμενο.
Οι «κιτρινόμαυροι» διαθέτουν μόνο τον Κώστα Γαλανόπουλο ως αμυντικό μέσο και όλοι οι υπόλοιποι έχουν διαφορετικά από εκείνον χαρακτηριστικά και ο σχηματισμός (4-2-3-1), τον οποίο επιλέγει ο Γρηγορίου, απλούστατα, δε... βγαίνει. Επίσης, το ρόστερ έχει πολλούς μεσοεπιθετικούς, πλέον, και φορ με αποτέλεσμα οι άμυνες να υποχωρούν αισθητά στους επίσημες αγώνες και ο Άρης να πληρώνει τις χτυπητές μεσοαμυντικές του αδυναμίες, οι οποίες ξεκινούν από το μεταγραφικό σκεπτικό και καταλήγουν στον σχηματισμό από τον εκάστοτε προπονητή, γιατί δεν είναι μόνο ο Γρηγορίου, ο οποίος επιμένει στην ίδια διάταξη.
Οι μαζεμένοι επιθετικοί και ο Άρης
Μετά τη νίκη επί της Σερβίας, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ρωτήθηκε για τους πολλούς επιθετικούς (περιλαμβανομένων και των πλάγιων), τους οποίους χρησιμοποίησε στο δεύτερο ημίχρονο στο Βελιγράδι όποιον επιθετικό παίκτη (Καρέτσας, Δουβίκας, Κωστούλας, Ιωαννίδης, Τζόλης, Παυλίδης, Τεττέη) διέθετε στον πάγκο, αλλά αγχώθηκε και... υπέφερε, όπως παραδέχτηκε μετά την αναμέτρηση και τη νίκη 0-1 στο Βελιγράδι.
«Υπέφερα κι εγώ που έβαλα και τους πέντε. Οκ, κάποιες φορές παίρνεις κάποια ρίσκα. Είμαι χαρούμενος που όλοι τους έκαναν ένα καλό παιχνίδι. Δεν σας κρύβω ότι υπέφερα κι εγώ. Ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο μετά από τόσες ευκαιρίες, παίρνεις ένα ρίσκο».
Αλήθεια, η οποία ακουμπά και τον Άρη με αφορμή τη χρησιμοποίηση μαζεμένων μέσων και επιθετικών στην πρόσφατη αναμέτρηση με τον Ηρακλή. Ο Γιοβάνοβιτς υπέφερε, αλλά κέρδισε, ενώ ο Άρης, στο τοπικό ντέρμπι, όχι μόνο δεν σκόραρε, αλλά παραλίγο να χάσει και το ματς στη χαμένη ευκαιρία του Μάρκες. Στο εν λόγω παιχνίδι, ο Γρηγορίου είχε χρησιμοποιήσει παράλληλα Γιαννιώτα, Γκαρέ, Μορόν και Καντεβέρε, ενώ με τις αλλαγές αξιοποιήθηκαν και οι Γκαρθία, Αλφαρέλα, Κουαμέ και Μιρ, οι οποίοι πέρασαν στις θέσεις των προαναφερομένων. Και είναι εύλογο να αντιμετωπίζει η ενδεκάδα σοβαρές δυσκολίες, όταν χρειάζεται να αμυνθεί ή όταν χάσει την μπάλα και ο αντίπαλος μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κόντρα ή με μια απλή... μακρινή μπαλιά.
