Τα ερυθρόλευκα «πανξεφτίλια» σε όλο τους το τραγικό μεγαλείο. Σε μία έκτακτη παράσταση, μετά το «σοκ» που υπέστη το μεγάλο αφεντικό και ο περίγυρος του, από το αγωνιστικό «στριπτίζ» του δαφνοστεφανομένου, που είχε σαν αποτέλεσμα την θριαμβευτική επικράτηση της ομάδας που την θεωρούν και που είναι ο διαχρονικός εφιάλτης τους.
Κι αυτή την φορά στην έκτακτη παράσταση πρωταγωνίστησαν τα ερυθρόλευκα ΜΜΕ (κλασική και στερεότυπη δημοσιογραφία για τα μπάζα), διακινώντας ένα σενάριο στο ίδιο επίπεδο με πολλά προηγούμενα, που στόχευαν την παραπλάνηση (και οπαδική τύφλωση) των ανησυχούντων φίλων της ομάδας του λιμανιού και… της εύνοιας. Με δεδομένη την ανευθυνότητα και τον εθισμό τους να μην νιώθουν τι θα πει όταν σε φτύνουν εσύ να νομίζεις πως βρέχει και ότι το να επιχειρείς το άσπρο να το κάνεις μαύρο, ενώ γνωρίζεις πολύ καλά ότι η κοινή γνώμη έχει ήδη διαμορφώσει νομοτελειακά και έχει πειστεί απόλυτα ποια είναι η αλήθεια και η πραγματικότητα, διεκδικούν χαρακτηρισμούς που κινούνται μέσα σε ένα στενό πλαίσιο πώρωσης με αδιανόητες και επικίνδυνες παρενέργειες και με υπερβέβαιη την αυτογελοιοποίση. Στην συγκεκριμένη έκτακτη παράσταση βέβαια δεν χρειάζεται να πας μακριά για να αναζητήσεις επιχειρήματα που επιμένουν να τεκμηριώσεις τις απόψεις σου. Είναι αρκετό και πολύ πρόσφατο ένα στέρεο και επιβεβαιωτικό και αποκαλυπτικό γεγονός, που αφορά τις δηλώσεις του αδιαμφισβήτητα σοβαρού προπονητή των ηττημένων, αμέσως μετά τον αγώνα. Ο οποίος δήλωσε καθαρά και ξάστερα ότι ο αντίπαλος (ΠΑΟΚ) ήταν καλύτερος και νίκησε δίκαια! Είπε ο άνθρωπος ότι ακριβώς είδε όλο το πανελλήνιο! Έλα όμως που οι Τσουκαλάδες της ερυθρόλευκης δημοσιογραφίας είχαν άλλη άποψη και για την ήττα έψαξαν και βρήκαν πως φταίει ένας διαιτητής, μέχρι «χθες» (ελπίζουμε) δικός τους, με τον οποίο φόρα – παρτίδα δεν έχουν χάσει ούτε ένα παιχνίδι. Έστησαν στο άψε - σβήσε λοιπόν το σενάριο, μοιράζοντας σανό και κάρβουνο (που διαθέτουν άφθονα στις αποθήκες τους) για να κατευνάσουν τα πνεύματα και για να διευκολύνουν το μεγάλο αφεντικό να ξεπεράσει μια πιθανή κρίση, προφανώς μη αναμενόμενη, που προκλήθηκε από την αγωνιστική ταπείνωση της ομάδας του.
Θα μου πείτε τώρα ψάχνεις να βρεις ηθικές αρχές και υπευθυνότητα σε μια σέχτα που μέχρι πρότινος αποκαλούσε και για χρόνια πολλά αρχηγό εγκληματικής οργάνωσης στον χώροι του ποδοσφαίρου τον Γιαννάκη Παπαδόπουλο, ο οποίος σήμερα είναι βασικός συνεργάτης του προέδρου, εξαγγέλλοντας μάλιστα ότι ξεκινάει με εντολή του αφεντικού μια εκστρατεία για την άλωση των Ομοσπονδιών και της ΕΠΟ; Θα τρίζουν τα κόκαλα του συγχωρεμένου του Αλέξη Κούγια, ο οποίος σαν αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού είχε ξεκινήσει την εκστρατεία αποδόμησης του διαβόητου Γιαννάκη. Ο οποίος μόλις προχθές στην… «ταβέρνα της Παναγιώτας», στέλνοντας προσκλήσεις σε όλους τους εκπροσώπους των Ενώσεων προκειμένου να μετρήσει τα κουκιά για το ρεσάλτο, ετοιμάζεται για το τελικό χτύπημα.
Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθείς από τα όσα και τόσα ακατανόητα και σκοτεινά συνεχίζουν να έχουν πρωταγωνίστρια την συγκεκριμένη ερυθρόλευκη σέχτα; Να ξεχάσουμε και το τι συνέβη πρόσφατα με την ανίερη – έτσι κι αλλιώς - θολή συνεργασία και συμπόρευση με την ΠΑΕ ΠΑΟΚ; Σύμπλευση για όσο την βόλευε και σε λίγο χρόνο όχι μόνο διάλυση της, αλλά και κήρυξη αντίστοιχα ενός άγριου πολέμου! Άνευ λόγου και αιτίας; Ασφαλώς όχι. Μάλλον λόγω ιδιαίτερης ανησυχίας για την δυνατότητα διεκδίκησης του τίτλου, από τον πιο μεγάλο ανταγωνιστή της βόρειας Ελλάδας.
Αποφεύγοντας τον πειρασμό να αναλωθούμε σε υπενθυμίσεις διασυρμών και αυτογελοιοποιήσεων των ΜΜΕ του λιμανιού (και όχι μόνο), μένουμε στον τίτλο μας επαναλαμβάνοντας τι ακριβώς δεν είδαν τα λαμόγια της δημοσιογραφίας του δαφνοστεφανομένου (το «στριπτίζ» δηλαδή που τους υποχρέωσε η ομάδα του Λουτσέσκου) και στο τι αγνόησαν (ή σκοπίμως δεν άκουσαν) από όσα λίγα αλλά τόσο σημαντικά είχε το θάρρος να πει ο συμπαθέστατος Μεντιλίμπαρ. Ο ένας τους ταπείνωσε αγωνιστικά και ο άλλος τους ξεμπρόστιασε ηθικά!
Όσο για το τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και πέρα για τον ΠΑΟΚ, πιστεύουμε πως προέχει μια συνετή και σοβαρή προσγείωση και μία διαρκής επαγρύπνηση για την προστασία της ομάδας. Κι αυτό γιατί υπάρχουν κι άλλοι Έλληνες διαιτητές, οι οποίοι προφανώς να μην επιδείξουν το ίδιο θάρρος που επέδειξε για ευνόητους και αποδεκτούς λόγους ο Χαλκιδικιώτης ρέφερι, βάζοντας πολύ ψηλά τον πήχη σε ότι αφορά την καριέρα του.