Μια τέτοια νίκη ήθελε ο Ηρακλής. Την έψαχνε καιρό στην επιστροφή του στην GBL. Την πέτυχε επί του καλύτερου δυνατού αντιπάλου, με τον πλέον εμφατικό τρόπο και σε ιδανικό χρονικό σημείο πριν την τελική ευθεία της ENBL. Ναι, αυτό ήταν το ιδανικό σενάριο για μια βραδιά… ονειρική.
Οι αγώνες στο Ιβανώφειο, (ειδικά φέτος με όλες τις αναβαθμίσεις, αγωνιστικές και μη) είναι μια απολαυστική εμπειρία που αξίζει να ζήσει και κάποιος μη Ηρακλειδέας. Στη χθεσινή ασύλληπτη νίκη του Ηρακλή επί του Παναθηναϊκού, «έζησε» το ίδιο το γήπεδο μια από τις μεγάλες στιγμές που έχει βιώσει στο ιστορικό του παρελθόν.
Ήταν μια ονειρική βραδιά από κάθε οπτική. Αρκεί να αντιληφθεί κανείς το κλίμα των ημερών, σ’ έναν οργανισμό που πανηγύριζε την ποδοσφαιρική επιστροφή του στον φυσικό του χώρο, εννέα χρόνια μετά την (τρίτη) εξωαγωνιστική προσπάθεια «διάλυσης» ή αποδυνάμωσης, έχοντας περάσει απερίγραπτες δυσκολίες.
Ψάχνοντας από καιρό μια μεγάλη νίκη σε ντέρμπι, ο Ηρακλής φέτος έφτασε κοντά ουκ ολίγες φορές. Δύο με τον Άρη, μια με τον ΠΑΟΚ, ενώ ήταν ανταγωνιστικός σε ΣΕΦ και Telecom Athens Center.
Το ιδανικό σενάριο, με τον ιδανικό αντίπαλο, στο ιδανικό σημείο. Ο Ηρακλής πέτυχε μια από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη, μετά το ντέρμπι «αιωνίων» στην Euroleague, δημιουργώντας όμως ο ίδιος την ευκαιρία να τον κερδίσει στο Ιβανώφειο.
Με την ομάδα σε mood Λούκιτς ολοένα και πιο έντονα, πίστεψε εκεί που δεν πίστευε ο Παναθηναϊκός πως μπορεί να γυρίσει ένα τέτοιο παιχνίδι, από το -21 και κόντρα σ’ αυτά τα αγωνιστικά δεδομένα. Ο Παναθηναϊκός έχασε φέτος και από τον Κολοσσό Ρόδου και από τον Άρη, εκτός του Ολυμπιακού. Μεγάλες νίκες ξεκάθαρα και εκείνες.
Πόσο πιο μεγάλη νίκη να πετύχει όμως ο Ηρακλής από το -21 και με buzzer beater στο ένα δευτερόλεπτο; Με τέτοια ασίστ του Μωραΐτη, με μια που ο Τσιακμάς «έκοψε» το γήπεδο στα... δύο λίγο νωρίτερα; Εικόνες που μένουν, που αποκτούν άλλη αξία με τα δεδομένα του όλου κλίματος των ημερών.
Ιδανικός όμως ήταν και ο μπασκετικός τρόπος που το πέτυχε ο Ηρακλής και συμβολή έχουν όλοι. Εκτός της αγωνιστικής πίστης και διάθεσης να παλέψει, ο Ηρακλής είχε τρομερή συγκέντρωση και στις δύο πλευρές του παρκέ, σοβαρές και καλές αποφάσεις, εξυπνάδα, δημιουργία, μπασκετική φαντασία και σωστή εκτέλεση. Είχε μυαλό, ίσως όχι στην καλύτερη φετινή του εμφάνιση, όσο κι αν αυτό μπορεί να δείχνει παράταιρο δίπλα σε μια νίκη επί του Παναθηναϊκού. Και είναι μια νίκη της φιλοσοφίας του Ζόραν Λούκιτς που «ποτίζει» σταδιακά τον μπασκετικό Ηρακλή και του δίνει «ταυτότητα».
Για τη νέα γενιά που έζησε για πρώτη φορά μια τέτοια νίκη, αυτό το σενάριο ήταν το ιδανικό. Μια νίκη απερίγραπτη, με comeback και buzzer beater. Κι αν οι παλαιότερες γενιές έχουν ξαναζήσει τέτοιες νίκες (ή... πενταετίες 2001-2005) αυτή ήταν και μια γλυκιά δικαίωση για το ότι «κράτησαν». Φανταστείτε απλά την «απόσταση» που νιώθουν από τις 8 Φεβρουαρίου 2025 όταν ο Ηρακλής γνώριζε την ήττα 73-82 από τη ΧΑΝΘ, μέχρι τη χθεσινή νίκη στο ίδιο γήπεδο με 76-74 επί του Παναθηναϊκού.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube