Όταν ένας ξένος προπονητής, ξένος σε καταγωγή και προς το club, δηλώνει ότι «μόνο ο κόσμος ήταν το καλύτερο στοιχείο» σε ένα ματς, συγκεκριμένα στο... αξιομνημόνευτο παιχνίδι με την ΑΕΛ, τότε η συζήτηση δεν είναι ικανή να πάει μακριά, αφού οι συμμετέχοντες μάλλον left the chat. Στην παρούσα φάση, ο Άρης, μετρά απουσίες, γιατί ο κόσμος είναι πάντα εκεί που πρέπει. Οι άλλοι λείπουν.
Απουσίες, ούτως ή άλλως, δε μετρούσε στην προετοιμασία, στα ματς από τον Ιούλιο και μετά; Οργανωτικές, διοικητικές, επικοινωνιακές και «παικτικές»; Και στο σήμερα, το όλο πακέτο δείχνει τη συνολική απουσία αίσθησης ως προς το «πού πάει όλο αυτό;». Τα μοντέλα δεν περπατούν και η μόνη προσπάθεια, που γίνεται, είναι εκείνων που -σταθερά και διαχρονικά- καλύπτουν τα βασικά πρόσωπα, για να μη βγουν οφ σάιντ; Στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, τα εργαλεία έχουν εκσυγχρονιστεί, αλλά οι δεινόσαυροι επιμένουν να υποτιμούν τη νοημοσύνη του κοινού, όπως ακριβώς έκαναν και πριν τα χρόνια της κρίσης λίγο μετά το 2010. Εργαλεία, άλλωστε, είναι κι αυτοί. Μπαίνουν για 10 λεπτά στον κλίβανο και μετά ξανά στο έργο τους.
Στις αρχές του 2026, ο Άρης δεν έχει την παραμικρή ιδέα πού θέλει να πάει, αφού εκείνοι που επιλέχτηκαν έχασαν τον δρόμο και δεν ενδιαφέρονται και πολύ να τον βρουν. Πιο πολύ στον αυτόματο πιλότο παραπέμπει η καθημερινή λειτουργία της εταιρείας, αφού ο επικεφαλής και ο δεύτερος στην ιεραρχία του... οργανογράμματος δυσκολεύονται να συνεννοηθούν και αφήνουν τον τρίτο να μιλάει στα Μέσα πριν και μετά τους αγώνες του Άρη.
Η στατιστική και τεχνική ανάλυση κάθε 90λεπτου δίνει μια κάποια διάσταση στο συνονθύλευμα, που φτιάχτηκε προ μηνών, αλλά τι τα θες τα expected goals, όταν κατεβαίνεις να παίξεις, επειδή αυτό «προστάζει» το πρόγραμμα της Super League;
Κάποιες πτυχές της φετινής προσπάθειας έχουν ήδη σβήσει και η τρέχουσα τριβή στην καθημερινότητα λέει ότι λείπουν και τα πρόσωπα και η τέχνη, για να αντιστραφούν οι όροι του παιχνιδιού.
Τα ονοματεπώνυμα έχουν, επίσης, σβήσει από τους παραδοσιακούς αυλικούς, μιντιακούς και μη, αλλά την αυλή μη τη φοβάσαι. Θα είναι πάντα εκεί. Και, όπως λέει, μια ρωσική παροιμία «τον λύκο όσο και να τον ταΐζεις, πάντα θα κοιτάει το δάσος».
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube