Είναι προφανές αυτό που συμβαίνει στην ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ από τότε που η απόκτηση τεσσάρων νέων παικτών, μετά την ανάληψη της ΚΑΕ από τον Τέλη Μυστακίδη, άλλαξε ένα μεγάλο τμήμα του ρόστερ και, ταυτόχρονα, τη συνοχή του συνόλου: Ο Γιούρι Ζντοβτς, σα να είναι Αύγουστος, προσπαθεί να δημιουργήσει μια ομάδα με «χημεία». Οι νεοφερμένοι προσπαθούν να προσαρμοστούν όχι μόνο στο νέο περιβάλλον, αλλά και στην απαίτηση του κλαμπ να υποτάξουν το «εγώ» τους για να υπηρετήσουν το «εμείς». Με απλά λόγια, δημιουργήθηκε ένα χάος, όπως, προς τιμήν του, το χαρακτήρισε με ειλικρίνεια ο Γιούρι Ζντοβτς και φαίνεται ότι ακόμη δεν έχει κατορθώσει να το συμμαζέψει.
Προσωπικά, μολονότι με έχουν... εκνευρίσει ο Μπέβερλι και ο Αλεν, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και ο Ταϊρί, δεν μπαίνω στη διαδικασία να κρίνω από τώρα αν ήταν και για ποιον ήταν πετυχημένη η επιλογή. Οταν πάψουν να θέλουν ο καθένας από μια μπάλα και αρχίσουν να παίζουν για την ομάδα και όχι την προσωπική τους διάκριση, τότε μόνο θα ξέρω ότι δικαιούμαι να βγάλω συμπέρασμα. Αρκεί αυτό το τότε να έρθει σύντομα και όχι όταν δεν θα έχει πια κανένα νόημα.
Η εμφάνιση του ΠΑΟΚ, γενικά, στο ματς με τον Παναθηναϊκό δεν απείχε πολύ από τα προηγούμενα παιχνίδια. Είδαμε τα ίδια κουσούρια με κορυφαίο την έλλειψη ομοιογένειας, είδαμε και τις ίδιες αρετές, χάρη στα ποιοτικά χαρακτηριστικά συγκεκριμένων παικτών. Υπήρχε όμως η ιδιαιτερότητα της τρομακτικής διαφοράς ανάμεσα στο πρώτο και το τρίτο 10λεπτο. Σκορ 9-28 στο πρώτο, σκορ 31-12 στο τρίτο! Κι αυτή η διαφορά δεν είχε σχέση απλά με την ευστοχία, είχε κυρίως με την αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών. Στο πρώτο, οι παίκτες του ΠΑΟΚ έπαιξαν κάτι που δεν έμοιαζε με μπάσκετ. Κάτι χωρίς αρχή και τέλος. Ο κάθε ένας που έπαιρνε την μπάλα, είτε «κοπανούσε» ένα τρίποντο από όπου νάναι και όπως νάναι, είτε σάστιζε γιατί δεν ήξερε τι να την κάνει κι έτσι ή την «πουλούσε», ή την... πετούσε έξω γιατί έδινε τελικά λάθος πάσα. Και, βέβαια, κανείς απολύτως δεν ασχολήθηκε με το να παίξει άμυνα.
Η εικόνα του ΠΑΟΚ σ' αυτό το πρώτο 10λεπτο παρέπεμπε σε ερασιτεχνική ομάδα και προσωπικά αναρωτιόμουν τι άραγε μπορεί να σκέφτεται και τι να νιώθει ο Μυστακίδης, που έδωσε ένα σωρό χρήματα, αλλά βλέπει και τους τρεις νεοαποκτηθέντες να σέρνονται, παρασύροντας και όλους τους υπόλοιπους.
Ύστερα, αυτό το συνονθύλευμα άρχισε σιγά-σιγά να μοιάζει με ομάδα του αθλήματος που λέγεται μπάσκετ. Νίκησε στο δεύτερο 10λεπτο με 18-15 τον Παναθηναϊκό και μπήκε φουριόζα στο δεύτερο ημίχρονο, φέρνοντας τα πάνω-κάτω με το φοβερό τρίτο 10λεπτο. Με άμυνα καλή, με καθαρό μυαλό στην επίθεση, με ομαδικό πνεύμα. Κι όλα αυτά έφεραν την ευστοχία η οποία έφτασε τον ΠΑΟΚ στο σημείο να προηγηθεί με 58-55 στη λήξη του τρίτου 10λέπτου.
Το ίδιο καλά άρχισε και το τελευταίο 10λεπτο. Οι τρεις πόντοι της διαφοράς έγιναν πέντε και τότε ήταν που οι παίκτες του ΠΑΟΚ έπαθαν πάλι... πρώτο 10λεπτο. Κάνοντας το ένα χοντρό λάθος μετά το άλλο, έχασαν άδοξα επιθέσεις με τις οποίες θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη διαφορά αν όχι να την αυξήσουν, έμειναν συνολικά στους 11 πόντους και ουσιαστικά χάρισαν τη νίκη στον Παναθηναϊκό. Ο οποίος Παναθηναϊκός, από τη στιγμή που προηγήθηκε, άφηνε συνεχώς την μπάλα στον Σλούκα, οι παίκτες του ΠΑΟΚ τον έκοβαν με φάουλ μήπως και χάσει καμιά βολή, εκείνος δεν έχασε καμία κι έτσι χάθηκε για τον ΠΑΟΚ η ευκαιρία να πετύχει μια νίκη γοήτρου και τόνωσης του ηθικού δίνοντας χαρά και στον κόσμο του που γέμισε ασφυκτικά το «Παλατάκι».
Από τη στιγμή που έληξε το παιχνίδι μέχρι τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, διαβάζω δεξιά κι αριστερά μόνο ύμνους για τον ΠΑΟΚ της τρίτης περιόδου, για την προσωπικότητα που έδειξε η ομάδα, για τη φοβερή αντίδρασή της και όλα τα σχετικά. Με συγχωρείτε πολύ, αλλά το ποτήρι δεν είναι μισογεμάτο. Είναι μισοάδειο. Θα ήταν μισογεμάτο αν ο ΠΑΟΚ κέρδιζε παρά την κακή πρώτη περίοδο. Τώρα που αποδείχτηκε ότι έχασε επειδή είχε αυτήν την κακή πρώτη περίοδο, αλλά και τις πολλές γκάφες στο τέλος, είναι ακόμη μισοάδειο. Και για να γεμίσει χρειάζεται πολλή και σκληρή δουλειά και από τους παίκτες και από τον Ζντοβτς.
Συγνώμη, αλλά δεν μπορούμε να χαϊδεύουμε αυτιά και να εξωραΐζουμε αδυναμίες και αγωνιστικά προβλήματα, ή προβλήματα που δημιουργούνται από τη στρεβλή νοοτροπία κάποιων παικτών. Να είμαστε θετικοί, να είμαστε αισιόδοξοι, να στηρίζουμε την ομάδα, αλλά δεν ωφελεί να παριστάνουμε τους ενθουσιασμένους λες και δεν υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να λυθούν.
Το μπάσκετ του ΠΑΟΚ βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο. Δεν θα γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη η ομαδάρα που όλοι ονειρεύονται. Ο πολύ μεγάλος αγωνιστικά ΠΑΟΚ θα αρχίσει να «χτίζεται» από το καλοκαίρι και μετά. Αλλά μέχρι τότε το γνώθι σεαυτόν μόνο καλό μπορεί να κάνει. Και θα ωφελήσει πολύ και στο μέλλον, όταν θα έχει λήξει η μεταβατική περιόδος.
ΥΓ: Κόουτς Γιούρι, σε παρακαλώ πρόσεχε μην ευνουχιστούν ο Μέλβιν και ο Μουρ. Οπως είδες, ακόμη και στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, αυτοί ήταν οι πρώτοι σκόρερ σου...
Στέλιος Απ. Γρηγοριάδης
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube