Άλλο να είσαι φίλαθλος και άλλο να γνωρίζεις την αγορά!
Είναι άλλο να είσαι φίλαθλος και να αναρωτιέσαι διάφορα υποθέτοντας πως γνωρίζεις και είναι άλλο το να γνωρίζεις την αγορά και τις δυνατότητές της.
Αφορμή για το κείμενο που γράφω μου δόθηκε από ένα σχόλιο για το τμήμα σκάουτινγκ του ΠΑΟΚ. Και το παράδειγμα που χρησιμοποιώ, αφορά την υπόθεση Βάρντι. Τα τμήματα σκάουτινγκ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της Σίτι, της Λίβερπουλ, της Τσέλσι και της Άρσεναλ δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν τον παίκτη αυτόν στις χαμηλές κατηγορίες της Αγγλίας και σήμερα θα χάσουν το πρωτάθλημα εξαιτίας του. Δεν είναι άχρηστοι οι σκάουτ, απλά στο ποδόσφαιρο αυτό συμβαίνει.
Η πραγματική εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου, ορίζει και τους κανόνες της αγοράς. Είναι ένα πρωτάθλημα που για κανονικούς ποδοσφαιριστές, είναι η δέκατη.
Σίγουρα προηγούνται οι Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ολλανδία. Ίσως και η Ελβετία. Από εκεί και πέρα υπάρχει η ιδιομορφία της Ρώσικης αγοράς που είναι στα κάτω της σε σχέση με το παρελθόν, υπάρχει και η Κίνα. Βάλε και λίγο από Κατάρ – Σαουδική Αραβία και κάπου πιο κάτω εμφανίζεται η Ελλάδα. Γλιτώσαμε την Ουκρανία λόγω πολέμου.
Για να καλυφθεί το έδαφος μία ελληνικής ομάδας απέναντι στα παραπάνω πρωταθλήματα, θα πρέπει να υπάρχει ένας προπονητής με ισχυρή προσωπικότητα και ξεκάθαρο πρότζεκτ, εκπληκτική οργάνωση του κλαμπ και καλά χρήματα. Εννοείται πως ακόμη και με αυτά δεν μπορείς να πάρεις παίκτη που είναι για Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία.
Η Πορτογαλία που είναι εργοστάσιο ποδοσφαίρου, είναι η μία λύση για την ελληνική αγορά γιατί είναι λίγο πάνω σε επίπεδο το πρωτάθλημα αλλά έχει παίκτες που προέρχονται από βραζιλία – Αφρική, με πολλή χαμηλούς μισθούς και μπορείς να τους πείσεις να έρθουν. Και εκεί πάντως δεν μπορείς να ανταγωνιστείς Μπενφίκα – Πόρτο και Σπόρτινγκ αν καθίσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης για τον ίδιο παίκτη με εσένα.
Κάποτε ήταν καλή αγορά και η Γαλλία για τις ελληνικές ομάδες, όμως πλέον μπορείς να αποκτήσεις μόνο τρίτες και τέταρτες επιλογές γιατί η γραμμή τον γραφείων εκεί είναι να πουλάνε τις πρώτες τους επιλογές στην Αγγλία. Για την ακρίβεια, προτιμούν να πουλήσουν στην αγγλική Τσάνμπιοσίπ παρά στην ελληνική σούπερ λίγκα.
Όλα τα παραπάνω τα εξηγώ για να αναδείξω την δυσκολία ενίσχυσης του ΠΑΟΚ. Και το γεγονός πως καθυστερεί πάλι με προβληματίζει. Σωστά η ΠΑΕ λέει πως δίνει χρόνο στον Ίβιτς, γιατί αυτός είναι ο προπονητής του ΠΑΟΚ, όμως κουράστηκα να έχω εξιλαστήριο θύμα αντί για προπονητή.
Όπως επίσης είναι κουραστικό να μην υπάρχει κανείς να μιλήσει ακόμη για το που πάμε του χρόνου.
Εμείς και δεν συμμετέχουμε σε ελκυστικό πρωτάθλημα και δεν έχουμε αποφασίσει τι θα κάνουμε και χάνουμε χρόνο που μπορεί να αποδειχτεί σημαντικός.
