Η άγνωστη μάχη του Μοχάμεντ Άλι στην Ιαπωνία (pics & video)
Ο Μοχάμεντ Άλι έδωσε πολλές μάχες στην καριέρα του, ωστόσο μία εξ αυτών ήταν εντελώς διαφορετική από τις άλλες. Το 1976 είχε αντιμετωπίσει τον Αντόνιο Ινόκι, ο οποίος ήταν παλαιστής. Για να καταστεί δυνατό να τεθούν αντιμέτωποι χρειάστηκε να γίνουν αρκετές τροποποιήσεις στους κανονισμούς. Το τέλος βρήκε τους δύο αντιπάλους ισόπαλους, ωστόσο ο «Greatest» είχε αποκομίσει πολλούς τραυματισμούς στα πόδια του, με αποτέλεσμα να μετανιώσει για την επιλογή του.
Για πολλά χρόνια, ένα ερώτημα ταλάνιζε τους φίλους των μαχητικών αθλημάτων: «Θα μπορούσε ένας πυγμάχος να κερδίσει έναν αρτίστα στις πολεμικές τέχνες;». Την απάντηση κλήθηκε να δώσει ο Μοχάμεντ Άλι, ο οποίος πριν από 40 χρόνια αντιμετώπισε τον Αντόνιο Ινόκι. Το ημερολόγιο έγραφε 26 Ιουνίου 1976, όταν οι δυο τους ρίχθηκαν στη μάχη στη «Nippon Budokan Arena» του Τόκιο. Εν τέλει απάντηση δεν δόθηκε και όλοι συμφώνησαν ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει μόνο υποθετικά.
Εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο για έναν πυγμάχο να αποδεχθεί την πρόκληση για έναν τέτοιο αγώνα. Ωστόσο, ο Άλι -ορμώμενος από τη νίκη απέναντι στον Ρίτσαρντ Νταν, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου άμυνας- ταξίδεψε στην πρωτεύουσα της Ιαπωνίας, με σκοπό να λάβει μέρος στην αναμέτρηση που ονομάστηκε «Πολεμικές Τέχνες: Το πρωτάθλημα του κόσμου». Ο Αμερικανός φημολογούταν πως έλαβε το ποσό των 6 εκατομμυρίων δολαρίων, αν και στη συνέχεια αυτό το νούμερο αμφισβητήθηκε. Πάντως, η εν λόγω μάχη θεωρήθηκε από πολλούς ως η απαρχή των μικτών πολεμικών τεχνών.
Τα όσα έγιναν τις ημέρες πριν τον αγώνα συμφωνούσαν στο… ασυνήθιστο μιας τέτοιας αναμέτρησης. Ο Ινόκι δεν μίλησε σε κανένα Μέσο και δεν άφησε τους δημοσιογράφους να τον παρακολουθήσουν κατά τη διάρκεια των προπονήσεών του. Στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε, ο Ιάπωνας εμφανίστηκε «έξω» από τα νερά του, όντας ντροπαλός, σε αντίθεση με τον Άλι που ήταν συνηθισμένος στα φώτα της δημοσιότητας. Ο «Greatest» προσπάθησε να χαλαρώσει το κλίμα, σχολιάζοντας το μικρό πιγούνι του αντιπάλου του, ενώ μιμήθηκε και τις μαχητικές κινήσεις των Τζο Φρέιζερ και Τζορτζ Φόρμαν. Πάντως, μακριά από τις κάμερες ο Αμερικανός είχε μαζί του μεγάλη συνοδεία, ενώ στον πλευρό του ήταν πάντα και αρκετές θαυμάστριες.
Ο άνθρωπος από το Λούισβιλ έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να διαφημίσει το γεγονός, ώστε να λάβει παγκόσμια διάσταση. Για να το καταφέρει υπογράμμισε ότι έχει ετοιμάσει μια καινούρια κίνηση, ειδικά για τις ανάγκες της μάχης. «Δεν μπορώ να αφήσω το μποξ, δεν μπορώ να χάσω από έναν παλαιστή γέρο και με κοιλιά. Θα καταστρέψω τον Ινόκι. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο event στην ιστορία του κόσμου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Άλι.
Το κλειδί του αγώνα ήταν οι κανόνες. Είχε επινοηθεί ένα σενάριο, με… γεύση Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για να είναι διασκεδαστικό το θέαμα και να μην υπάρξουν τραυματισμοί για τους δύο αθλητές, καθώς ακολουθούσε η μάχη του Αμερικανού με τον Κεν Νόρτον. «Άλι και Ινόκι θα μάχονται για έξι ή επτά γύρους. Ο Ινόκι θα ματώσει. Ήταν αρκετά τρελός για να κοπεί με ξυράφι. Ο Άλι θα προσφύγει στον διαιτητή για να σταματήσει την αναμέτρηση και εκείνη τη στιγμή ο Ινόκι θα έκανε την επίθεσή του. Το Περλ Χάρμπορ ξανά!».
Ο Μοχάμεντ Άλι δεν δέχθηκε να παιχθεί «θέατρο» και ξεκαθάρισε στον αντίπαλό του: «Αυτή η μάχη θα είναι πραγματική!». Μετά από τρεις ημέρες έγιναν γνωστοί οι κανόνες, με τον Ινόκι να έχει πολλά «μη» αναφορικά με τα όσα είχε διδαχθεί. Στον παλαιστή απαγορεύτηκε η ρίψη του Αμερικανού πυγμάχου, οι λαβές και οι κλωτσιές πάνω από τα γόνατο.
Ο αγώνας ήταν αρκετά δύσκολος για τον Άλι. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες κατάφερε να ρίξει μόλις έξι γροθιές καθ’ όλη τη διάρκεια, ενώ δέχθηκε πολλές κλωτσιές στα πόδια του. Μάλιστα, στον 4ο γύρο, ο Ινόκι είχε κολλήσει τον πυγμάχο στα σχοινιά και τον χτυπούσε, με αποτέλεσμα ο «Πρωταθλητής του Λαού» να έρθει σε δυσχερή θέση. Ο Ιάπωνας είχε τον πλήρη έλεγχο της μάχης, με το πλήθος να ξεσπάει σε χειροκροτήματα, στη θέα του συμπατριώτη τους που είχε ρίξει στο καναβάτσο τον μεγαλύτερο μποξέρ όλων των εποχών.
Στον 15ο γύρο ο διαιτητής ΛεΜπελ κήρυξε ισοπαλία, προς μεγάλη δυσαρέσκεια των φιλάθλων που έδωσαν το «παρών» στην αρένα του Τόκιο. Μάλιστα, ο Άλι δεν δίστασε να παραδεχθεί ουσιαστικά την ήττα του, αναφέροντας στους δημοσιογράφους: «Δεν θα το είχα κάνει αυτό, αν ήξερα ότι ο αγώνας θα ήταν έτσι». Άλλωστε, τα προβλήματα που αποκόμισε ήταν πολλά. Είχε υποστεί ρήξη αιμοφόρων αγγείων και θρόμβους αίματος στα κάτω άκρα. Η ζημιά ήταν τόσο μεγάλη, που κυκλοφόρησαν φήμες ακόμα και για ενδεχόμενο ακρωτηριασμού. Πάντως, το πείσμα του Αμερικανού ήταν αυτό που παραλίγο να τον καταστρέψει, καθώς αγνόησε τη συμβουλή του προσωπικού του γιατρού, Φέρντι Πάτσεκο, ο οποίος του πρότεινε μια θεραπεία για να αναρρώσει.
Ο Άλι ποτέ δεν ήταν ίδιος με πριν. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους νίκησε τον Νόρτον, αλλά από τότε δεν κατάφερε ποτέ ξανά να κάνει νοκ – άουτ. Ωστόσο, μέσα από τη μάχη στην Ιαπωνία γεννήθηκε μια μεγάλη φιλία, ανάμεσα στον μποξέρ και τον Ινόκι. Τα λόγια του παλαιστή, αμέσως μετά τον θάνατο του «Μεγαλύτερου», καταμαρτυρούν ότι χρωστάει πολλά στον Αμερικανό. «Χάρη στον Άλι και τη φήμη του αγώνα μας μπορώ να κάνω αυτό που κάνω σήμερα και θα φέρω μια διαφορετική προοπτική στην πολιτική και ιδιαίτερα την εξωτερική», ανέφερε ο Ιάπωνας, που από το 1989 ακολουθεί καριέρα πολιτικού, έχοντας εκλεγεί και Βουλή.
Αυτή μπορεί να μην είναι γνωστή στο ευρύ κοινό, ωστόσο αποτελεί χωρίς αμφιβολία τον προάγγελο του σημερινού ΜΜΑ. Αυτό αποδεικνύει ότι η κληρονομιά που αφήνει πίσω του ο Μοχάμεντ Άλι είναι τεράστια, τόσο στον χώρο του μποξ, όσο και στα υπόλοιπα μαχητικά αθλήματα.
