Αυτονόητη η προσπάθεια των «κυανολεύκων στη Λεωφόρο»

Μέσα στη βαθιά θολούρα του ( κατά μια άποψη) ο Ηρακλής δίνει σήμερα στη «Λεωφόρο» το πρώτο από τα δυο παιχνίδια ( το άλλο  με Ολυμπιακό) , τα οποία πολύ θα ήθελα να τα ονομάσω ντέρμπι (όπως κάποτε), και για να τα καταφέρει, χρειάζεται ρώμη και οπωσδήποτε ψυχή.

Ο Παναθηναϊκός οπωσδήποτε θέλει τη νίκη στην προσπάθεια του να τερματίσει όσο το δυνατόν ψηλότερα στην πεντάδα και ο Ηρακλής θα έπρεπε να έχει παρόμοια επιδίωξη ακριβώς για τον ίδιο λόγο, φυσικά όχι για πεντάδα.

Αλλωστε και ο Παπαδόπουλος αμέσως μετά την ισοπαλία με τη Βέροια, τόνισε με έμφαση το ενδεχόμενο μιας βελτιωμένης κατάστασης στη βαθμολογία μέσα από μια διαρκή επιδίωξη μέχρι τέλους. Βέβαια πρόθεσή μου δεν είναι να προκαταλάβω οτιδήποτε ή να αποδομήσω, ακόμη και να διακωμωδήσω εσωτερικές επιθυμίες των κυανόλευκων. Διότι να το νιώθουν και να πήραν την απόφαση να κοντράρουν στα ίσα τον Παναθηναϊκό, αλλά πραγματικά και όχι για να έχουνε να λένε, δεν είναι δα ο βάζελος και το φόβητρο.

Οπότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα που λένε. Αλλωστε τι έχουν να χάσουν, με δεδομένη την διαμόρφωση.  Ο Ηρακλής φυσικά κατεβαίνει με αρκετές απουσίες, με τη σημαντικότερη αυτή του άτυχου Λουκίνα και με δεδομένη και του Περόνε, εάν και εφόσον ο Νικόλας θέλει να βελτιώσει την επιθετικότητα της ομάδας δεν θα έχει δεύτερο φορ.

Κοντολογίς, για να μη μακρηγορώ, άλλο ένα παιχνίδι για τον Ημίθεο, τίθεται στα υπόψη του, με απώτερο στόχο μια εύλογη αγωνιστική παρουσία σε ένα χώρο, γήπεδο συγκεκριμένα, με ελάχιστες επιτυχίες.

Για να διασκεδάσω πάντως την περίεργη όντως, από πλευράς μου, αντιμετώπιση του όλου θέματος θα ήθελα να τονίσω πως για όλα τις ανατροπές πάντα υπάρχει μια αφορμή και φυσικά μια αρχή. Πιστεύω πως οι κυανόλευκοι είναι ικανοί να δείξουν, τουλάχιστον αυτό που μπορούν και όχι ενίοτε, εκείνο που δεν φτάνουν και να καταφέρουν να διαψεύσουν τη δική μου επιφυλακτικότητα και πολλών άλλων . Με το καλό λοιπόν.