Η νέα εποχή του ναρκοπολέμου: Οι επιλογές του Πολεμικού Ναυτικού
Σήμερα η τάση στην Ευρώπη είναι η στροφή προς τα αυτόνομα συστήματα τα οποία θα ελέγχονται από πλοία Motherships. Ήδη τα μεγαλύτερα ναυτικά κράτη της Ευρώπης, όπως η Ολλάνδία, ή Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία στρέφονται προς την κατεύθυνση αυτή και υπάρχουν προγράμματα σήμερα τόσο ναυπήγησης πλοίων MOSHIP όσο και μεταφερόμενων αυτόνομων συστημάτων.
Τα κύρια προγράμματα είναι το Ολλανδο-Βέλγικο MOSHIP κλάσης City , το ιταλικό πρόγραμμα MOSHIP CNG-C/NMG-C και το Αγγλο-Γαλλικό MMCM/ SLAM-F.
Τα προγράμματα έχουν προκαλέσει ή θα προκαλέσουν στο άμεσο μέλλον ένα ντόμινο αποσύρσεων παλαιότερων κλάσεων παραδοσιακών πλοίων ναρκοπολένου τύπου MCM όπως τα Γαλλο-Ολλανδο-Βέλγικα Tripartite, Τα βρετανικά Hunt και τα ιταλικά Lerici/Gaeta.
Επομένως, όσο θα μπαίνουν τα νέα συστήματα σε υπηρεσία με τις παραπάνω χώρες, παλαιότερες κλάσης ναρκοθηρευτικών θα γίνονται διαθέσιμες για τρίτες χώρες. Ήδη αρκετές μονάδες έχουν αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία με τα ναυτικά αυτά και είτε έχουν αποσυρθεί οριστικά είτε έχουν μεταβιβαστεί σε χώρες όπως η Βουλγαρία, Ουκρανία, Λιθουανία, Ελλάδα κ.α.
Και οι τρεις κλάσεις που προαναφέραμε πρόκειται για πλοία τα οποία έχουν κατασκευαστεί μέσα στη δεκαετία του 1980 και επομένως είναι πλοία με μέση ηλικία τα 35-40 έτη.
Παρ’ όλ’ αυτά, θεωρούνται ικανά να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για αρκετά χρόνια ακόμη, κατα κύριο λόγο, λόγω του υλικού κατασκευής τους (GRP) που δεν επηρεάζεται από θαλάσσιο περιβάλλον παρά μόνο από τυχόν δομικές καταπονήσεις.
Πέραν τούτου σημαντικό ρόλο παίζουν τα υπόλοιπα ηλεκτρο-μηχανολογικά στοιχεία του σκάφους και τα συστήματα αποστολής.
Ο Ναρκοπόλεμος στο Πολεμικό Ναυτικό
Ο στόλος των ναρκοθηρευτικών του πολεμικού ναυτικού, μετά τον εμβολισμό του «Καλλιστώ» αποτελείται από το «Ευνίκη» ένα αμερικάνικης κατασκευής ναρκοθηρευτικό τύπου Osprey και το «Ευρώπη» κλάσης Hunt σχεδιάση της βρετανικής Vosper Thornycroft.
Και τα δύο ήταν μέρος δωρεάν παραχώρησης από δύο σκάφη για κάθε κλάση στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Η διοίκηση ναρκοπολέμου διατειρεί σήμερα τον μικρότερο στόλο από την ίδρυσή της. Η κατάσταση αυτή μπορεί να αλλάξει με τρεις τρόπους.
Ο ένας είναι η εισαγωγή σε υπηρεσία αυτόνομων συστημάτων και η χρήση υπάρχοντων πλοίων όπως τα ΠΓΥ τύπου OSV και του Θησσέας. Μία επιλογή που έχουν κάνει προς το παρόν τα ναυτικά της Γαλλίας και Βρετανίας με την παραγγελία αυτόνομων συστημάτων μέσω του κοινού προγράμματος MMCM/ SLAM-F.
Η λύση αυτή μπορεί να δράσει συνεπικουρικά στις δυνάμεις ναρκοπολέμου αλλά όχι αυτόνομα μιας και τα OSV του ναυτικού έχουν άλλη ως κύρια αποστολή.
Όσον αφορά το «Θησσέας» μένει να δούμε πώς πρόκειται να χρησιμοποιηθεί από το Πολεμικό Ναυτικό.
Η δεύτερη λύση είναι η στροφή προς νέου τύπου πλοίων MOSHIP όπως έχουν κάνει οι Ιταλία, Ολλανδία και Βέλγιο. Αν και η λύση αυτή μοιάζει ιδανική, το κόστος των πλοίων αυτών και οι πολλαπλάσιες ανάγκες του δικού μας ναυτικού σε άλλου είδους πλοία αλλά και όπλα κάνει αυτή την επιλογή ασύμφορη.
Η τρίτη λύση είναι η προσπάθεια εξασφάλισης αποσυρόμενων ναρκοθηρευτικών από τις παραπάνω ναυτικές δυνάμεις.
Πηγή: enoplos.gr
