Τα καλά και τα… άσχημα
Η «σκληρή» ήττα από τον Ολυμπιακό, έτσι όπως εξελίχθηκε ο αγώνας κυρίως στο πρώτο ημίχρονο προκάλεσε την απογοήτευση όλων εντός Ηρακλή. Παρότι ο αντίπαλος διαθέτει εικοσαπλάσιο μπάτζετ, πληθώρα επιλογών και όταν χρειαστεί-όπως αποδείχθηκε και την Κυριακή- διαιτητική εύνοια.
Συνήθως μετά από μία ήττα που για να επέλθει προφανώς και εμφανίζονται πολλές… δυσλειτουργίες, προκύπτουν ελάχιστα ή και καθόλου θετικά. Οι κυανόλευκοι όμως παρουσίασαν ουκ ολίγα ενθαρρυντικά στοιχεία και η «Μ» παρουσιάζει τι άρεσε και τι όχι από την κυριακάτικη αναμέτρηση. Ακόμη και σε εξωαγωνιστικό επίπεδο.
Πολύ καλός στην τακτική
Όχι για ολόκληρο, το οποίο είναι φυσικά το ιδανικό για κάθε ομάδα και προπονητή, αλλά για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ο Ηρακλής ήταν εξαιρετικός τακτικά. Εμφανώς καλύτερος εν συγκρίσει με τον αγώνα της πρεμιέρας στη Λάρισα.
Ο σχεδιασμός και το «διάβασμα» του αντιπάλου από τον Νίκο Παπαδόπουλο και τους συνεργάτες του ήταν ιδανικός, καθώς γνώριζαν πολύ καλά και οι ίδιοι ότι αν οι παίκτες του υστερούσαν σε αυτό το κομμάτι οι ελπίδες κατάκτησης θετικού αποτελέσματος θα ήταν πολύ λίγες.
Οι γραμμές ήταν κοντά, παραχωρήθηκε-δεν μπορούσε να γίνει και διαφορετικά- η κατοχή στον Ολυμπιακό, οι αλληλοκαλύψεις πολλές και συνεχείς με αποτέλεσμα οι ερυθρόλευκοι να μη βρουν χώρους.
Απέκτησε ξανά «μέταλλο»
Ο Ηρακλής της δεύτερης αγωνιστικής είχε εν αφθονία ό, τι τα προηγούμενα χρόνια και φάνηκε να λείπει από τον αγώνα με τη Λάρισα. Ποιο ήταν αυτό; Το «μέταλλο», το πάθος, την ψυχή που χαρακτηρίζουν την ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου.
Όπως τόνισε άλλωστε και ο ίδιος αυτό ήταν ένα μεγάλο κέρδος, να δείξουν και πάλι δηλαδή οι παίκτες του ότι είναι ομάδα. Κερδήθηκαν ουκ ολίγες μονομαχίες, ο ένας έπαιζε για τον άλλο, οι κυανόλευκοι «έπεφταν» πρώτοι στις φάσεις κερδίζοντας παράλληλα πολλές «πρώτες» μπαλιές. Εφαρμόζοντας όταν οι συνθήκες τον ευνόησαν και το… transition game.
Η πτώση του ρυθμού
Σε δεύτερο διαδοχικό παιχνίδι πρωταθλήματος ο Ηρακλής παρουσίασε το ίδιο «σύμπτωμα». Η πτώση του ρυθμού μετά το 65ο λεπτό είναι ένα σημαντικό πρόβλημα που καλείται να λύσει ο 45χρονος τεχνικός.
Μία εκ των αιτιών ίσως αποτελεί η… ανομοιομορφία του ρόστερ, με την έννοια ότι κάποιοι εκ των παικτών του Ηρακλή, όπως ο Κούρος και ο Λάμπρου δεν έκαναν προετοιμασία με τους συμπαίκτες τους.
Δεν «πάγωσε» το παιχνίδι
Με αντίπαλο τον Ολυμπιακό των πολλών ποιοτικών ποδοσφαιριστών, της υψηλής ταχύτητας και των επιλογών, ο Ηρακλής μοιραία όπως προαναφέρθηκε δεν μπορούσε να ελέγξει απόλυτα τον ρυθμό. Ούτε να έχει υπέρ του την κατοχή.
Όμως ένα μειονέκτημα που παρουσίασαν οι παίκτες του Νίκου Παπαδόπουλου το οποίο και τελικά «πλήρωσαν» ήταν η αδυναμία τους να κρατήσουν περισσότερο την μπάλα. Να «παγώσουν» το ρυθμό και να μην υποπίπτουν σε λάθη τόσο εύκολα.
Εκεί ακριβώς φάνηκε εν πολλοίς η απουσία ενός ηγετικού, ποιοτικού αμυντικού μέσου με ισχυρή προσωπικότητα και πολλές παραστάσεις. Εάν ο Ημίθεος είχε στις τάξεις του έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή ίσως να έφευγε τελικά από το Καυτανζόγλειο με βαθμολογικά οφέλη.
Γκολ σε «κλειστή» άμυνα
Οι οδηγείς του Νίκου Παπαδόπουλο καθ΄όλη τη διάρκεια της εβδομάδας αλλά και πριν την έναρξη του αγώνα ήταν σαφείς. Μία εξ αυτών ήταν η διατήρηση του «καθαρού» μυαλού και η συγκέντρωση σε όλο το 90λεπτο.
Στη φάση του 76ου λεπτού όμως οι κυανόλευκοι την έχασαν και αυτό κόστισε το 1-2 και μοιραία οδήγησε την ήττα. Ο Ηρακλής δέχτηκε τέρμα σε κλειστή άμυνα, με πολλούς ποδοσφαιριστές σε μικρό χώρο και μετά από διαδοχικά λάθη. Αρχικά του Αγγελόπουλου και στη συνέχεια του Ρούσσου που είχε κακή θέση σώματος στη συγκεκριμένη φάση.
