Κύρια και ιδιαίτερα σημαντικά χαρακτηριστικά και μηνύματα, εξέπεμψαν το 3-0 της Τούμπας και ο κρυστάλλινος και λεβέντικος «κυανόλευκος» θρίαμβος. Ο σταθερός και «ιδανικός ισορροπιστής» συνδιεκδικητής του τίτλου, διατηρεί ακέραιες τις ελπίδες του, αν δεν ναρκοθετηθεί το υπόλοιπο της διαδρομής του πρωταθλήματος • Τραγικός αυτο – εξευτελισμός – για μια ακόμη φορά των αρρωστημένων συνομοσιολόγων σεναριογράφων, που επιχείρησαν βρόμικους συσχετισμούς και υπαινιγμούς, πάνω στις δύο τεράστιες επιτυχίες του Ηρακλή • Ταρακουνήθηκαν Θρύλος και ΑΕΚ από τα «χαστούκια» που δέχθηκαν. Οι τσουκαλάδες απαιτούν επιστροφή Βαλβέρδε, ο Αδαμίδης αμφισβητεί τον Μπάγεβιτς κι ο Σκόκο δηλώνει ξεκάθαρα ότι φεύγει.

• Επιχειρώντας μια «δεύτερη ματιά» και μία προσεκτικότερη εκτίμηση των όσων άφησε πίσω του το Σαββατοκύριακο της τελευταίας αγωνιστικής, νομίζω ότι θα πρέπει να σταθούμε για μια ακόμη φορά μπροστά σε δύο γεγονότα, τα οποία και το «σημάδεψαν» με απόλυτο και ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο. Το ένα αφορά την πιστοποίηση και επιβεβαίωση της εντυπωσιακής σε σταθερότητα, σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα πορείας του συνδιεκδικητή του τίτλου Βορειοελλαδίτη Δικεφάλου και το δεύτερο έχει άμεση σχέση με τον απόλυτο διασυρμό και την θλιβερή αυτογελοιοποίηση των γνωστών ανεγκέφαλων συνομωσιολόγων, σεναριογράφων, που αδιόρθωτοι και αμετανόητοι και μετά από το «στραπάτσο» που υπέστησαν με τις γελοίες και υπαινικτικές τους «προφητείες» για το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον Παναθηναϊκό, δε δίστασαν να αποτολμήσουν βρόμικους συσχετισμούς της ολοκάθαρης και θριαμβευτικής νίκης του Ηρακλή στην Τρίπολη, με… πιθανές «υποχρεώσεις» και «ανταποδοτικότητες». Ξεκινώντας από το 3-0 του Δικεφάλου και καταλήγοντας, στην λεβέντικη και αποστομωτική απάντηση των «κυανολεύκων», στους στεγνούς από συναισθήματα και ηθικές αρχές αρρωστημένους και ευφάνταστους «σεναριολόγους» και «σκηνοθέτες» μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι στα δύο μηνύματα που εξέπεμψαν τα δύο γήπεδα (Τούμπα και Καυτανζόγλειο) συνοψίζεται η «ουσία» και ότι ιδιαίτερα ξεχωριστό άφησε πίσω της η 25η αγωνιστική του πρωταθλήματος.
• Είναι αλήθεια πως τα «μεγάλα μαχαίρια», έχουν βγει απ’ τα θηκάρια τους, εδώ και αρκετό καιρό. Από τότε που οι δύο «συνέταιροι» στη διανομή της εύνοιας (Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός) διέλυσαν την εταιρία, που… αφανώς και υπογείως είχαν συστήσει με προφανέστατη διάθεση να μοιράσουν διακρίσεις και έσοδα. Η υπόθεση «στράβωσε» όταν διαπιστώθηκε πως η περιστασιακή ανακωχή παραβιάστηκε από μονομερείς αδιευκρίνιστες και πονηρές ενέργειες «ένθεν και ένθεν», με αποτέλεσμα να… κηρυχθεί σιωπηλά ένας παρασκηνιακός πόλεμος αλληλοεξόντωσης. Η εξέλιξη του πρωταθλήματος, μετά και από την τελευταία οδυνηρή ήττα των «ερυθρολεύκων» υποψηφίων διεκδικητών του τίτλου, ευνόησε τον πρωτοπόρο Παναθηναϊκό, που ενώ μέχρι πρότινος ένιωθε το έδαφος να γλιστράει κάτω από τα πόδια του, ξαφνικά βρέθηκε να πατάει με σταθερότητα και να προσβλέπει με περισσότερη αισιοδοξία για τη συνέχεια, αφού ο βασικός και πλέον επικίνδυνος (κατά την άποψη των πράσινων επιτελών) αντίπαλος και ανταγωνιστής, απομακρύνθηκε πέντε βαθμούς από την κορυφή. Βέβαια απέναντί του στέκεται, έτοιμη και αποφασισμένη στη διεκδίκηση του τίτλου, μια ομάδα που προφανώς δεν την υπολόγιζε, την στιγμή που της έλειπε παντελώς η εξωθεσμική στήριξη και εθεωρείτο από το «σύστημα» σαν το «μαύρο πρόβατο» του χώρου, με δεδομένη και αυτονόητη, την διαχρονική «αντικαθεστωτική» της δράση. Η εξουδετέρωσή της είναι οπωσδήποτε ένα σοβαρό πρόβλημα. Το πως θα αντιμετωπιστεί απασχολεί ιδιαίτερα τον «πολυμετοχικό» αλλά και τους μηχανισμούς προστασίας και στήριξης της Αθηνο-κεντρικής συμφεροντολογίας. Ο «επαρχιώτης» και επαναστάτης συνδιεκδικητής του τίτλου, είναι σε θέση κι έχει την δύναμη και την αξία να αλλάξει και να αποτρέψει προκαθορισμένες και μεθοδευμένες εξελίξεις. Υποδειγματικός ισορροπιστής πάνω στην κόψη του ξυραφιού (όπως και στο χθεσινό μας σημείωμα τονίσαμε), με ελεύθερο, καθαρό (και όχι ναρκοθετημένο) πεδίο δράσης, στην υπόλοιπη διαδρομή του πρωταθλήματος, μπορεί να φέρει τα πάνω – κάτω και να πετύχει αυτό που όλοι θεωρούσαν – και θεωρούν ακόμη – ακατόρθωτο. Θεωρείται λογικό και κρίνεται αναγκαίο βέβαια από την πλευρά του ο… θρασύτατος επαρχιώτης υποψήφιος για την υψίστη διάκριση, να επιδείξει σ’ αυτές τις πολύ καθοριστικές και κομβικές «στιγμές» την ίδια σοβαρότητα και αποφασιστικότητα που τον διακρίνει στην φετινή του πορεία και να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του, την αυτοκυριαρχία του και την καλή του ψυχολογία. Παράλληλα με χαμηλούς τόνους, προσγειωμένος στην σκληρή ποδοσφαιρική μας πραγματικότητα, να μην χαλαρώσει ούτε στιγμή. Επαγρυπνώντας και παρακολουθώντας, τις περίεργες κινήσεις του παρασκηνίου, να είναι έτοιμος να επέμβει και να αντιδράσει δυναμικά σ’ ότι επιχειρηθεί να μεθοδευθεί σε βάρος του. Τα παιχνίδια που απομένουν, αρχής γενομένης από το κυριακάτικο ντέρμπι, είναι στην κυριολεξία τελικοί. Και σαν τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπιστούν.
• Αναταραχή σε Θρύλο και ΑΕΚ, έφεραν οι δύο ήττες από Ηρακλή και Λάρισα αντίστοιχα. Στο Λιμάνι… προέκυψε δυσφορία για Μπάντοβιτς με παράλληλη απαίτηση επιστροφής του Βαλβέρδε, ενώ στην Ένωση… αναθερμάνθηκε η προεδρική αμφισβήτηση για τον Μπάγεβιτς και προκάλεσαν έναν μικρό σεισμό οι δηλώσεις Σκόκο, με τις οποίες ξεκαθαρίζει οριστικά ο παίκτης, ότι δεν μένει στην ΑΕΚ.
Σ.Σ.: Η διαιτησία του Δαλούκα, στο παιχνίδι του Καυτανζογλείου ήταν άψογη. Ο Βολιώτης ψυχολόγος ξελάσπωσε για μία ακόμη φορά την κεντρική επιτροπή διαιτησίας και επικάλυψε τα «λάθη» (πραγματικά «Bonus» προς συγκεκριμένη ομάδα) των συναδέλφων του.