…πλήρωσε ακριβά το παιδαριώδες λάθος του Βιτόλο, το οποίο περίμενε εναγωνίως ο γνωστός δημοσιοσχετίστας καρτοεκτελεστής. Ο Ηρακλής εκμεταλλεύθηκε το αριθμητικό του πλεονέκτημα, πίεσε και ισοφάρισε με το Γιάντση το γκολ του Μουσλίμοβιτς * Άνετο πέρασμα (!) του Παναθηναϊκού από το Αλκαζάρ και πανεύκολη επικράτηση των «ερυθρόλευκων» επί του «συγγενικού» τους συγκροτήματος. * Άξιες θαυμασμού οι «παρεμβάσεις» και «μανούβρες» του πολύπειρου Κούπερ για να αποτραπεί το απίστευτο «πατατράκ»

Αμετακίνητος στην κορυφή ο Παναθηναϊκός, πέρασε πολύ εύκολα από τη Λάρισα, αφήνοντας μόνον την όρεξη στους διώκτες του, εκ των οποίων ο ένας (ΠΑΟΚ) αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά ιδανικός αυτόχειρας, χάνοντας ασυγχώρητα δύο βαθμούς σε ένα παιχνίδι που όπως εξελισσόταν, μέχρι να γίνει το μοιραίο λάθος (Βιτόλο) δεν υπήρχε περίπτωση να μην είχε νικηφόρα κατάληξη. Ωστόσο η αγωνιστική, χρωματίσθηκε από κάποιες ιδιαιτερότητες, με κορυφαία την αναπάντεχη ήττα του Άρη, μέσα στην έδρα του, από τον ουραγό του πρωταθλήματος, σε μία αναμέτρηση που ολοκληρώθηκε σε δύο δόσεις, την στιγμή που οι συνθήκες οι καιρικές και η κατάσταση του αγωνιστικού χώρου, δε βοήθησαν στην φυσιολογική εξέλιξή της. Ανάμεσα σε αυτές (τις ιδιαιτερότητες) τις αξιομνημόνευτες… και αξιοσημείωτες, εντάσσεται και η… σχετική άνεση με την οποία εξουδετέρωσαν οι δύο «αιώνιοι» τις δυσκολίες (μεγάλες για τους «πράσινους» και μικρότερες για τους «ερυθρόλευκους») των εμποδίων που υπήρχε η λογική υποψία ότι θα πρόβαλαν οι υποψήφιοι για υποβιβασμό αντίπαλοί τους. Λάρισα και Λεβαδειακός, αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων αλλά και των προσδοκιών των οπαδών τους.
Η αγωνιστική συμπεριφορά της Λάρισας (υπήρχε φλογισμένη από πάθος αλλά και από ακρότητες κερκίδα στο Αλκαζάρ), προκαλούσε την απογοητευτική «αποθέρμανση» της ηλεκτρισμένης ατμόσφαιρας… επ’ ωφελεία των «πρασίνων» φιλοξενούμενων, οι οποίοι δεν πίστευαν στα μάτια τους… για τα όσα «δύσκολα» δεν συνάντησαν, σε κανένα σημείο του αγώνα. Άλλα περίμεναν και άλλα βγήκαν. Στρογγυλοκάθισαν λοιπόν οι πρωτοπόροι πάνω στο υπερπολύτιμο «τρίβαθμο» διατηρώντας τις αποστάσεις ασφαλείας από τους δύο επόμενους, μειώνοντας, όπως είναι φυσιολογικό και τις ελπίδες τους για την γεφύρωση του βαθμολογικού κενού, που υπάρχει ανάμεσά τους. Την ίδια ευκολία (ή διευκόλυνση) είχαν βέβαια και οι Πειραιώτες, με αντίπαλο μία ομάδα ιδιαίτερα φιλική, μάλλον συγγενική. Αναμενόμενη θα μου πείτε και απόλυτα αιτιολογημένη η «σθεναρή αντίδραση» του Λεβαδειακού, ο οποίος φρόντισε μαζί με την βαθμολογική ενίσχυση να συνδράμει και στην ψυχολογική διαφοροποίηση της «παροικίας του Ρέντη» και την αντίστοιχη τόνωση του αποδεδειγμένα πεσμένου προεδρικού ηθικού.
Ο τρίτος όμως της παρέας της κορυφής, διακατεχόμενος περιστασιακά από αυτοκαταστροφικά συμπλέγματα, πέταξε στα σκουπίδια για μία ακόμη φορά μια μεγάλη ευκαιρία, αφενός να τινάξει από πάνω του τα αποκαΐδια του αποκλεισμού και αφετέρου να αποδείξει ότι παραμένει μια σοβαρή και σταθερή ομάδα η οποία είναι σε θέση να διεκδικήσει μέχρι τέλους, όλες τις διακρίσεις που υπάρχουν μπροστά της. Και το λέμε αυτό, γιατί ο χθεσινός ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου ήταν τόσο καλός, ώστε δεν άφηνε την παραμικρή αμφιβολία, ότι αυτός τελικά θα ήταν ο νικητής και επιπρόσθετα ότι παραμένει η γνωστή αξιόμαχη ομάδα. Και όλα αυτά να τεθούν σε αμφιβολία εξαιτίας ενός παιδαριώδους λάθους, ενός ψυχωμένου μαχητή παίκτη, ο οποίος έδωσε το δικαίωμα στον καραδοκούντα γνωστό δημοσιοσχετίστα διαιτητή να εκτελέσει και τον ίδιο και την ομάδα του. Με το πνεύμα και το γράμμα του κανονισμού και δίχως να μπορέσει κανείς να του προσάψει ούτε την προκατάληψη, που δεν κρύβεται και τόσο εύκολα, αλλά ούτε και την υποψία της «στοχοποίησης» η οποία προκύπτει από κάποιους συσχετισμούς. Θα πρέπει επιτέλους οι παίκτες του ΠΑΟΚ να αντιληφθούν και να κατανοήσουν πως οι εύκολες πρώτες κίτρινες που χρεώνονται ακόμη και στις αρχές του αγώνα ενέχουν την ευκαιρία και την υποψία της δεύτερης την οποία… την περιμένει ως θείο δώρο ο εκάστοτε περίεργος (για να μη χρησιμοποιήσω άλλη έκφραση) διαιτητής. Κι αυτήν την ευκαιρία δυστυχώς την προσφέρουν ανόητα και απερίσκεπτα σοβαροί και έμπειροι παίκτες όπως και χθες ο Βιτόλο. Ας γυρίσουν λίγο το κεφάλι τους προς τα πίσω, στις αγωνιστικές που πέρασαν και ας μετρήσουν σε πόσους αγώνες καρτοεκτελέστηκε η ομάδα τους με την ίδια μέθοδο και τις ίδιες δικές τους αφελείς συμπεριφορές. Νομίζω πως κάποιος από τη διοίκηση ή και ο Σάντος ακόμη θα πρέπει επιτέλους να πάρουν θέση και να βρουν τρόπους να σταματήσει αυτή η ακατάσχετη αιμορραγία αποβολών (μεθοδευμένων και μη) και βαθμολογικών απωλειών. Σχετικά με το αγωνιστικό κομμάτι του τοπικού ντέρμπι είναι υποχρεωτική η προσέγγιση και ο διαχωρισμός από το σημείο της αποβολής. Πριν και μετά. Με το Βιτόλο και σε ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ ήταν σαφώς καλύτερος από τον αντίπαλό του. Με την αποβολή και μειονεκτώντας αριθμητικά έχασε το κέντρο, πιέστηκε και ισοφαρίστηκε. Ο Ηρακλής ο οποίος στο πρώτο ημίχρονο, απλά παρακολουθούσε την εξέλιξη του παιχνιδιού, χωρίς να έχει ουσιαστική συμμετοχή, αναθάρρησε με τη μεγάλη απώλεια του αντιπάλου του και στην επανάληψη άλλαξε και εικόνα και αγωνιστική συμπεριφορά. Η ισοφάριση αν και προκλήθηκε από ένα απίστευτο λάθος του Μαλεζά, μπορεί να χαρακτηριστεί σαν αποτέλεσμα αυτής της πίεσης και του ελέγχου που είχε για ένα 20λεπτο. Δεν ξέρω αν ικανοποιεί τους «κυανόλευκους» το αποτέλεσμα με δεδομένο το γεγονός ότι ο αντίπαλός τους έπαιζε ένα ολόκληρο ημίχρονο χωρίς τον βασικότερο παίκτη του και τον πολυτιμότερο κόφτη του. Οι ΠΑΟΚτσήδες οπωσδήποτε τα έχουν με τη μοίρα τους και την γκαντεμιά τους. Η πολύ καλή εμφάνιση (ιδιαίτερα του πρώτου ημιχρόνου) πήγε στράφι. Όλα «στράβωσαν» από την γκάφα του Βιτόλο.
* Το 0-2 της ομάδας του Κούπερ δεν προσφέρεται ούτε για κριτική αλλά ούτε και για αναζήτηση ευθυνών. Όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι στο μόνο που μπορεί να σταθεί κανείς είναι οι απεγνωσμένες αλλά και απόλυτα ορθές παρεμβάσεις και «μανούβρες» ποδοσφαιρικές του πολύπειρου Έκτορα Κούπερ προκειμένου να αλλάξει την πορεία και την μοίρα μιας αναμέτρησης η οποία πρόβαλε και στην επαναληπτικότητά της σαν προδιαγεγραμμένη. Το σοκ ήταν μεγάλο. Όπως βέβαια και ο θαυμασμός για τους νικητές. Ωστόσο επιβάλλεται η διαγραφή της σκληρής αυτής εμπειρίας για τους «κιτρινόμαυρους» να γίνει άμεσα και καταλυτικά. Υπάρχουν σοβαρές υποχρεώσεις. Με πρώτη την «δοκιμασία των Πηγαδιών». Η Καβάλα, μπήκε στην τροχιά των επιτυχιών, η Ξάνθη αδικήθηκε κατάφωρα και η αγωνία φώλιασε πλέον στις καρδιές των φίλων της Λιβαδειάς, της Λάρισας και των Ιωαννίνων.