…για το υπόλοιπο του πρωταθλήματος, μπορούν να δώσουν αξιόπιστες λύσεις στα παιχνίδια υψηλής επικινδυνότητας και καθοριστικής σημασίας όπως είναι τα ντέρμπι Άρη – ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού * Η «παρουσία και ο ρόλος του Κύπριου Παντελή, στο «κυανόλευκο» μετοχοϊδιοκτησιακό ξεκαθάρισμα. * Το μήνυμα του Λάζαρου Παπαδόπουλου, και η εθνική μας κατάθλιψη

Νομίζω πως στην συγκεκριμένη «καμπή» του πρωταθλήματος, στην «κόψη του ξυραφιού», όπως κατ’ επανάληψη την χαρακτήριζα στα τελευταία μου σχόλια, μια απλή κίνηση, μια προσωρινή αλλαγή των σκοτεινών διαδικασιών της «επιλογής» και του «διορισμού» των διαιτητών, θα μπορούσε να αλλάξει το σκηνικό της καχυποψίας (απόλυτα δικαιολογημένης σε μερικές περιπτώσεις) και συγχρόνως να απενοχοποιήσει και να απαλλάξει έστω και για λίγο χρόνο, από κάποιες ευθύνες, το ομολογουμένως διάτρητο «σύστημα» της αρμόδιας επιτροπής. Με πρωτοβουλία της διοργανώτριας και τη σύμφωνη γνώμη της… προϊσταμένης αρχής (Ε.Π.Ο.) της ΚΕΔ, να γίνει πρόταση στις ομάδες που συγκρούονται σε αναμετρήσεις υψηλής σπουδαιότητας αλλά και επικινδυνότητας, να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συμφωνήσουν στον διορισμό ενός διαιτητή (και εποπτών) κοινής αποδοχής και εμπιστοσύνης, αναλαμβάνοντας έτσι και τις ευθύνες της επιλογής τους. Θεωρώ ότι η υπεραπλουστευμένη αυτή διαδικασία αφενός αφαιρεί σκιές, υποψίες, ενστάσεις, αμφισβητήσεις και εντάσεις, από την προδικασία και την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα των αγώνων καθοριστικής σημασίας, αφετέρου απαλλάσσει και τον Τεροβίτσα και τους συνεργάτες του από τον πειρασμό και τις προκλήσεις που συνήθως προέρχονται από συγκεκριμένες πηγές και διευθύνσεις. Επί του πρακτέου λοιπόν και ενώπιον δύο πολύ σημαντικών αναμετρήσεων, το αποτέλεσμα των οποίων θα παίξει πιθανότατα και καθοριστικό ρόλο στην μάχη της κορυφής, θα μπορούσε η Σούπερ Λίγκα, η ΕΠΟ και η ΚΕΔ να καλέσουν σε πρώτη – έστω και δοκιμαστική – φάση τους εκπροσώπους του Άρη και του ΠΑΟΚ, και να τους ζητήσουν να προτείνουν και αν γίνεται και να συμφωνήσουν σε πρόσωπα (διαιτητή και βοηθών) κοινής εμπιστοσύνης και αποδοχής.
Το ίδιο να επαναληφθεί και για την περίπτωση του δεύτερου εξίσου καθοριστικού παιχνιδιού ανάμεσα στους «αιώνιους» του Λεκανοπεδίου, αλλά και σε κάποιες άλλες μάχες «ζωής και θανάτου», όπως προδιαγράφονται, από τις απρόβλεπτες ανακατατάξεις και τις εύθραυστες βαθμολογικές διαφορές. Δε γνωρίζω βέβαια, αν από τη σκέψη των υπευθύνων, περνούν, τέτοιου είδους απλές και πολύ πρακτικές αποφάσεις. Όπως επίσης δε γνωρίζω, αν οι επιτελείς της ΚΕΔ, παρασκηνιακά και ανεπίσημα κινήθηκαν σε παρόμοιες προσεγγίσεις, ζητώντας από τους εκπροσώπους των ομάδων να καταθέσουν τις απόψεις τους, γύρω από πιθανές επιλογές της επιτροπής, ανιχνεύοντας έτσι τις αντιδράσεις τους. Πιστεύω όμως πως αν μπορούσε να επιτευχθεί αυτή η «συμφωνία», αυτή η «αμοιβαιότητα» και η «σύγκλιση» κι αν επιπρόσθετα η ενημέρωση γινόταν δημόσια και με κοινή ανακοίνωση των δύο συλλόγων, θα είχαμε την ιδανική περιρρέουσα ατμόσφαιρα και την εκ προοιμίου εκτόνωση κυοφορούμενων οπαδικών διεγέρσεων. Πιθανολογώ πως είναι λίγο δύσκολο, όχι όμως και ακατόρθωτο, το να συμφωνήσουν σε διαιτητή κοινής αποδοχής οι «μονομάχοι» του τοπικού ντέρμπι, αν βέβαια τους γίνει παρόμοια (επίσημη ή ανεπίσημη) πρόταση. Ωστόσο έχω τη γνώμη, ότι αξίζει τον κόπο να γίνει το πρώτο βήμα, σ’ αυτήν την προτεινόμενη διαδικασία που θα βοηθήσει σημαντικά έστω και προσωρινά να αφαιρεθούν οι «θρυαλλίδες» και τα «εκρηκτικά»… οι υποψίες και οι ενστάσεις από την υπόλοιπη σύντομη «διαδρομή» του φετινού πρωταθλήματος.
* Ο ερχομός του, έδωσε κάποιες λύσεις και εξέπεμψε μηνύματα αισιοδοξίας στην «κυανόλευκη» οικογένεια. Ο Κύπριος παράγοντας, πρώην πρόεδρος της Ανόρθωσης, κατάφερε να περάσει, μέσα στη γενική ταραχή και στο θολό τοπίο – συνεπικουρούμενος βέβαια και από τις τελευταίες επιτυχίες της ομάδας – ελπιδοφόρα μηνύματα και φιλόδοξες προοπτικές. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο «πλασάρεται» το μπόλιασμά του στην όλη υπόθεση, αφήνει κάποιες «σκιές» με αδιευκρίνιστες τις ουσιαστικές και βασικές του αρμοδιότητες και τον ρόλο που θα διαδραματίσει στις πολύ σημαντικές μετοχοϊδιοκτησιακές αλλαγές και διαφοροποιήσεις που φυσιολογικά θα προκύψουν.
Ο Παντελή φαίνεται – προφανώς και είναι – άνθρωπος του ποδοσφαίρου και μπορεί να αποδειχθεί ένας παράγοντας ομαλοποίησης της απίστευτα και ασυγχώρητα διαιωνιζόμενης «κυανόλευκης» διοικητικής περιπέτειας. Θα πρέπει όμως η παρουσία του, να συνδυασθεί με το απόλυτο ξεκαθάρισμα των υποχρεώσεων, των ευθυνών αλλά και των δικαιωμάτων του, προκειμένου να υπάρξει μια ουσιαστική διευθέτηση του προβλήματος που ταλαιπωρεί τον ιστορικό σύλλογο. Αυτή την στιγμή, το ερωτηματικό που βασανίζει τους φίλους της ομάδας είναι ποιος είναι ο ρόλος του Κύπριου παράγοντα, αυτήν την στιγμή και ποιος θα είναι μετά τη λήξη του πρωταθλήματος. Αποτελεί μία «λύση ανάγκης», μια «παρένθεση», μια μεταβατική περίοδο φιλικής «διευκόλυνσης» ή την «αρχή» μιας νέας εποχής; Την απάντηση θα μας την δώσουν οι εξελίξεις. Ευχόμαστε ολόψυχα να είναι η πραγματοποίηση της ανεκπλήρωτης πολυετούς προσδοκίας της λύτρωσης απ’ αυτήν την ομιχλώδη και αγχώδη κατάσταση. Ο Ηρακλής αξίζει καλύτερης συμπεριφοράς και τύχης.
* Πέρασε στα «ψιλά», όπως κάθε σημαντικό και μεγάλο, η «χειρονομία» του Λάζαρου Παπαδόπουλου. Οι λίγοι που έκαναν τον κόπο να ασχοληθούν με την μεγαλοθυμία και την γενναιοφροσύνη του ΠΑΟΚτσή καλαθοσφαιριστή, αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση στον χώρο της μιντιακής ομίχλης και θλιβερότητας. Τα υψηλόφρονα αισθήματα, σίγουρα δεν έχουν ανάγκη προβολής. Ιδιαίτερα από μέσα που έχουν αναγάγει τον λαϊκισμό, την χυδαιότητα, την μετριοκρατία και την ασημαντότητα, σε συνθήματα και σημαίες ευκαιρίας της εθνικής μας κατάθλιψης. Εκεί στο «Παλατάκι» που θεμελιώθηκε πάνω σε μία επίσης μεγαλόθυμη και γενναιόδωρη προσφορά κάποιων ανιδιοτελών φίλων της ομάδας του (των αφών Δεδέογλου), ο Λάζαρος, έστειλε το δικό μου μήνυμα: στην σημερινή Ελλάδα της παρακμής και της σύγχυσης, υπάρχουν ακόμη αξίες και ιδανικά. Μπράβο του.