ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Το… σπέρμα του διχασμού κι οι ευθύνες της κυβέρνησης

Το… σπέρμα του διχασμού κι οι ευθύνες της κυβέρνησης

Η εμμονή της κυβέρνησης απέναντι σε ένα μεγάλο ρεύμα πολιτών που διαφωνούν με την συμφωνία των Πρεσπών και το τίμημα της κάλπης

Παρά το γεγονός ότι το κλίμα εναντίον της κυβέρνησης στην Βόρεια Ελλάδα είναι πολύ άσχημο μετά την συμφωνία των Πρεσπών, οι υπουργοί, οι βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να την υπερασπίζονται με φανατισμό.

 

Είναι προφανές ότι δεν θέλουν ούτε να ακούσουν τους πολίτες που αντιδρούν, συμμετέχουν σε συλλαλητήρια και κινητοποιήσεις, ούτε να αναλύσουν τα συμπεράσματα των δημοσκοπήσεων που υπήρξαν τις τρεις τελευταίες εβδομάδες, οι οποίες δείχνουν ότι οι επτά στους δέκα πολίτες απορρίπτουν την συμφωνία, ενώ την διαφωνία τους εκφράζουν και οι μισοί από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Δεν υπάρχει προηγούμενο τέτοιας εμμονής από μια κυβέρνηση, απέναντι σε ένα τόσο μεγάλο ρεύμα πολιτών που διαφωνούν. Δεν υπάρχει προηγούμενο τέτοιας αντίδρασης από μια κυβέρνηση απέναντι στο λαϊκό αίσθημα. Για το οποίο όχι μόνο αδιαφορεί, αλλά και του επιτίθεται. Διότι για την κυβέρνηση αυτοί που κινητοποιούνται και διαδηλώνουν εναντίον της συμφωνίας των Πρεσπών, είναι τραμπούκοι, φασίστες, γραφικοί κ.τ.λ

 

Νομίζω πως αυτή η ιστορία δεν θα έχει καλό τέλος. Το μόνο που καταφέρνει η κυβέρνηση με την στάση της στο θέμα του ονόματος του γειτονικού κράτους είναι να ρίχνει λάδι στην φωτιά, να προκαλεί, να διχάζει και να οδηγεί τα πράγματα στα άκρα. Οσο βλέπουν οι Βορειοελλαδίτες να τους κατηγορούν διάφοροι υπουργοί και βουλευτές επειδή δεν δέχονται μια συμφωνία που δίνει όνομα, ταυτότητα και γλώσσα στους γείτονές μας, τόσο εξοργίζονται, εξεγείρονται, φανατίζονται.

 

Το σπέρμα του διχασμού γίνεται κυρίαρχο και οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι πολύ μεγάλες. Από το 2011 ακόμη εξέθρεψε συμπεριφορές τις οποίες ξαναβρίσκουμε μπροστά μας, από την απέναντι πλευρά αυτή την φορά. Εχω πει πάρα πολλές φορές και θα το επαναλάβω, αδιαφορώντας για την άποψη ορισμένων που πιστεύουν ότι «όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος». Δεν συμφωνώ με την βία ως απάντηση στις πολιτικές αποφάσεις, ακόμη και σε αυτές που αφορούν σε μείζονος σημασίας εθνικά θέματα.

 

Όμως, δεν ανέχομαι και από κανέναν υπουργό, βουλευτή, στέλεχος οποιουδήποτε κόμματος, να ειρωνεύεται τους πολίτες, να τους κατηγοριοποιεί, να τους βάζει ετικέτες για να τους αποδομήσει. Αυτή είναι μια προκλητική συμπεριφορά, για την οποία θα πρέπει να πληρώσουν βαρύ τίμημα όσοι την ακολουθούν. Στην κάλπη, όμως… Μόνο εκεί… Αυτός είναι ο μόνος δρόμος στις δημοκρατικές χώρες. Κι επειδή στην Ελλάδα έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας τα τελευταία οκτώ χρόνια, επειδή οι φασίζουσες νοοτροπίες επικράτησαν, οι τραμπουκισμοί κι οι προπηλακισμοί έγιναν αποδεκτοί, όσους επενδύουν σε όλα τα παραπάνω πρέπει να τους βάλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

 

Ώστε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, να προστατεύσουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες, να αποτρέψουμε τον κίνδυνο του εθνικού και κοινωνικού διχασμού, στον οποίο ποντάρουν ορισμένοι για να κρατηθούν στις καρέκλες τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες του εμφυλιοπολεμικού κλίματος που καλλιεργούν…        

 

Από την έντυπη έκδοση της Metrosport (10/7)

X