ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Ποδόσφαιρο με συναισθήματα δε γίνεται

Ποδόσφαιρο με συναισθήματα δε γίνεται

Η θεωρητική, ρεαλιστική έως ένα βαθμό, ακόμη και… καφενειακή προσέγγιση του χθεσινού αγώνα έβγαζε νικητή τον ΠΑΟΚ. Όχι στα σημεία

Ανετα, πανηγυρικά και με επίδειξη δύναμης ελέω της μεγαλύτερης ποιότητας που διαθέτει και του «βαθύτερου» ρόστερ που έχει έναντι του Ηρακλή. Πρακτικά όμως και εντός αγωνιστικού χώρου η ομάδα του Σάββα Παντελίδη τους… έστειλε όλους αδιάβαστους.

 

Πολύ απλά γιατί απέδειξε (και) στο χθεσινό παιχνίδι ότι δεν «παίζουν μπάλα» τα μπάτζετ, οι προϋπολογισμοί και η αλαζονεία. Ενίοτε κυριαρχούν το πάθος, η θέληση, το ίδρωμα της φανέλας, το σωστό αγωνιστικό πλάνο και η προσέγγιση μίας αναμέτρησης. Απασα τα διέθετε εν αφθονία ο Ημίθεος. Αν μάλιστα υπολογιστεί ότι το «εύθραυστο» 1-0 με το οποίο προηγούταν ο Δικέφαλος μέχρι το 80ο λεπτό προήλθε από εξόφθαλμο λάθος του βοηθού Καραβασίλη-ήταν στην ίδια ευθεία με τον Πρίγιοβιτς- τότε δικαίως στον Ηρακλή αισθάνονταν-μέχρι το γκολ της ισοφάρισης- αδικημένοι.

 

Ως εδώ όλα καλά. Πάμε τώρα όμως και στο διά ταύτα, στο «ζουμί» και σε αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία μέχρι την αυλαία του Πρωταθλήματος. Τις νίκες και τους βαθμούς. Γιατί είναι πολύ καλές οι παραδόσεις, «χτίζονται» και… γκρεμίζονται, όμως στο τέλος της χρονιάς αυτό που θα μετρήσει για τον Ηρακλή είναι να αγωνίζεται στη Super League. Εκεί, στις νίκες δηλαδή, ο Ημίθεος υστερεί. Ναι, θα είναι ποδοσφαιρική αδικία αν ΑΥΤΟΣ ο Ηρακλής που παρουσιάζει ο Σάββας Παντελίδης εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα υποβιβαστεί. Ούσα η πιο ανταγωνιστική, φιλότιμη και δυσκολοκατάβλητη εκ των «εμπλεκόμενων» ομάδων. Ναι, το πάθος και η διάθεση ξεχειλίζουν. Όμως ποδόσφαιρο με συναισθήματα και δε γίνεται και δεν επιβραβεύεται. Οι βαθμοί απλά και κυνικά είναι αυτοί που μετράνε. Το αποτέλεσμα. Το απέδειξε χθες ο Λεβαδειακός. Καλείται να το κάνει και ο Ηρακλής. Το… μικρό γαλατικό χωριό υπάρχει και αντιστέκεται. Μόνο του και μέχρι τέλους…

 

 

 

 

 

X