ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Οταν τα… πόδια μπαίνουν στη φωτιά

Οταν τα… πόδια μπαίνουν στη φωτιά

Ο Αρης επικράτησε της Α.Ε.Λ., αλλά το σημαντικότερο γεγονός είναι ότι η μαχητικότητα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του παιχνιδιού του

Μπορεί στο “Κλ. Βικελίδης” να βρέθηκε λίγος κόσμος, προκειμένου να παρακολουθήσει το φιλικό με τη Λάρισα, ωστόσο οι παρευρισκόμενοι αντιλήφθηκαν με ευκολία ότι ο φετινός Αρης έχει κάτι που έλειπε από τον περσινό. Πόδια στη φωτιά, πάθος ακόμα και αν δεν υπάρχει βαθμολογικό κίνητρο.

 

Και, ίσως, είναι το μόνο στοιχείο, αν εξαιρέσουμε την τεχνική ανάλυση του αγώνα, που αξίζει να κρατήσει κάποιος. “Δείτε το σαν επίσημο”, είπε ο Σπανός στους ποδοσφαιριστές του, όπως μετέφερε και στο χθεσινό ρεπορτάζ η “Μ” και οι ποδοσφαιριστές φρόντισαν να δικαιώσουν τον προπονητή τους. Δεν είναι ότι έδειξαν εντυπωσιακά στοιχεία στο παιχνίδι τους ή ότι “ξεσήκωσαν” τον κόσμο που πλήρωσε, για να τους δει σε αδιάφορο ματς. Είναι ότι η εικόνα, όσων έπαιξαν,  έδειξε πως δεν έκαναν συντήρηση δυνάμεων ή δεν απέφυγαν τις προσωπικές μονομαχίες.

 

Ο Μουμίν ήταν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα. Σε περισσότερες των τριών φάσεων και ενώ η μπάλα βρισκόταν στο κέντρο, ο δυναμικός αμυντικός μέσος των “κίτρινων”, έπαιξε στο όριο της κίτρινης κάρτας, αν και εδώ που τα λέμε, θα είχε δεχθεί τουλάχιστον μία, αν το ματς ήταν επίσημο. Από κοντά και ο Μπούρμπος, ο οποίος έκανε χιλιόμετρα, μάρκαρε, πάσαρε, όπως και ο Κάσσος, ο οποίος όργωσε την αριστερή πτέρυγα, πριν σκοράρει ο Ντούνης. Ο φετινός Αρης παίζει με πάθος, βγάζει... τσαμπουκά, στοιχεία που σχολιάζονται και μεταξύ του κόσμου. Εν πολλοίς, η άνοδος χάθηκε πέρσι, λόγω “αβάσταχτης” νωχελικότητας. Εάν παρατηρηθεί και οικονομική συνέπεια, εκ μέρους της διοίκησης με παράλληλη προστασία από τη διαιτησία, τότε η Super League θα είναι, από νωρίς, εφικτός στόχος. 

 

 

 

X